Κίνα-charter-08 China-Charter-08

Ναρκωτικά Δίκαιο (Αυστρία)

2009-02-01T23:56:00.002+01:00

Ναρκωτικά Δίκαιο (Αυστρία)

Η Πράξη Ναρκωτικών (SMG), ομοσπονδιακός νόμος για Suchtgifte, των ψυχοτρόπων ουσιών και είναι αυστριακός ομοσπονδιακός νόμος, η μεταφορά και η διαχείριση των εθιστικών ουσιών (παράνομων ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών), καθώς και πρόδρομων ρυθμίζει. Αυτό που μετράει, σε συνδυασμό με το δικαστήριο ανηλίκων Πράξη (JGG), Δίκαιο Μέσων Ενημέρωσης (ΜΜΕ), η πορνογραφία Πράξη (PornoG) Απαγόρευση Act 1947 (VerbotsG), όπλα Πράξη (WaffG), Στρατιωτικού Ποινικού (MilStG) και του δημοσιονομικού ποινικού (FinStrG) για επιπλέον των ποινικών νόμων.

Σκιαγράφηση

Ο νόμος των ναρκωτικών διαιρείται σε 6 κύριες τεμάχια χωρίζονται
Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί (§ § 1-4)
Ναρκωτικά (§ § 5-16)
Μεταφορών και της διαχείρισης των πρόδρομων ουσιών (§ § 17-22)
Η παρακολούθηση της κυκλοφορίας και της διαχείρισης των ναρκωτικών και των προδρόμων ουσιών (§ § 23-26)
Διατάξεις ποινικού δικαίου και των διαδικαστικών κανόνων (§ § 27-44)
Συμπέρασμα, έναρξη ισχύος και μεταβατικές διατάξεις (§ § 45 και επόμενα)

Όροι

Ο νόμος κάνει διάκριση μεταξύ των ναρκωτικών
Suchtgiften,
ψυχοτρόπων ουσιών και
Πρόδρομων ουσιών,
όπου τα πρώτα δύο κατηγορίες των φαρμάκων πρέπει να συνδυάζονται.

Suchtgifte

Suchtgifte κατά την έννοια του SMG, οι ουσίες και παρασκευάσματα τα οποία, στο πλαίσιο της ενιαίας Suchtgift σύμβαση το 1961 με το πρωτόκολλο του 1972, όπως τροποποιήθηκε, ως Suchtgifte μέσα, όπως η κάνναβη, η κοκαΐνη και οπιούχων, καθώς και τις ουσίες των παραρτημάτων I και II της σύμβασης για τις ψυχοτρόπες ουσίες του 1971, όπως το LSD, ψιλοκυβίνη, αμφεταμίνης και των παραγώγων του (MDMA) και φαινκυκλιδίνη.
Σύμφωνα με την αρχή της determinacy ποινικού δικαίου, όπως είναι όλες οι υφιστάμενες ουσίες Suchtgift στον κανονισμό Suchtgift εξαντλητικό κατάλογο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στις περιπτώσεις με «έκσταση» που έχουν σημασία, διότι ο όρος συχνά ουσιών διανέμονται, το SMG δεν είναι το θέμα, όπως η καφεΐνη ή παρακεταμόλη. Χωρίς περαιτέρω ορισμός της ουσίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις δεν μπορούν εύκολα να καθοριστεί αν μια ποινική Suchtgift κατοχή διαθέσιμα.
Ο όρος που χρησιμοποιείται στην πράξη Suchtgift ως μετάφραση του αγγλικού όρου "ναρκωτικά" είναι παραπλανητική και προκατειλημμένη, δεδομένου ότι περιλαμβάνει επίσης τις ουσίες που σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία δεν προκαλούν εθισμό δεν τοξικά. Αντίθετα, το αλκοόλ και ο εθισμός στη νικοτίνη, παρά το γνωστό δυναμικό και τους σχετικά μεγάλους Suchtgifte δεν τοξικότητα κατά την έννοια του νόμου.

Ψυχοτρόπων ουσιών

Ψυχοτρόπες ουσίες, οι ουσίες και παρασκευάσματα, τα οποία καθορίζονται στα παραρτήματα III και IV της Σύμβασης ψυχοτρόπους 1971, όπως τα βαρβιτουρικά και τις βενζοδιαζεπίνες. Για τις ουσίες που της ενιαίας σύμβασης Suchtgift να ελέγχονται ( "Suchtgiften") είναι επίσης τα παράγωγά του, στο ερώτημα. Σε αντίθεση, τα όρια του 1971 για τις ψυχοτρόπες σύμβαση για τη διαχείριση των παραρτημάτων που αναφέρονται ουσίες εξαντλητικός, αλλά δεν με τα παράγωγά τους.
Στην αυστριακή Suchmittelrecht είναι στην ουσία αυτή η διαφορά μεταξύ των δύο κατηγοριών σε κάθε κανονισμούς (κανονισμός Suchtgift και ψυχοτρόπων κανονισμού) υλοποιούνται. Ενώ Suchtgiften συμπεριλαμβανομένων ισομερή, άλατα ισομερή, άλατα, οι αιθέρες και μοριακές ενώσεις των εν λόγω έλεγχος πρέπει να εφαρμόζεται η ψυχοτρόπων ουσιών για τα άλατα.
Όπως με όλα τα Suchtgiften ψυχοτρόπες ουσίες όπως εφαρμόζεται στον κανονισμό Ψυχο τροπικούς εξαντλητικός.

Πρόδρομων

Πρόδρομες ουσίες, οι ουσίες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή του Suchtgiften και ψυχοτρόπων ουσιών που χρησιμοποιούνται, είναι με το παράρτημα της οι κανονισμοί της ΕΕ αριθ 3677/90 της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1990 και αριθ 3769/92 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκέμβριος 1992 πίνακες: π.χ., εφεδρίνη, σαφρόλη, ο οξικός ανυδρίτης, ακετόνη, θειικό οξύ και το υδροχλωρικό οξύ. Πολλοί πρόδρομες έχουν έννομο βιομηχανικές και οικιακές εφαρμογές και δεν μπορεί να ελεγχθεί αποτελεσματικά.
Τα περισσότερα Suchtgifte, με εξαίρεση την κάνναβη ή μανιτάρια, με ειδικά χημικά προϊόντα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι. Ένας από τους στόχους των Ηνωμένων Εθνών κατά της παράνομης διακίνησης Suchtgiften και ψυχοτρόπων ουσιών (Σύμβαση της Βιέννης του 1988) είναι το εμπόριο και τη διεξαγωγή αυτών των πρόδρομων ουσιών για τον έλεγχο, με αποτέλεσμα μια σειρά από κανονισμούς της ΕΕ και της ΕΕ οδηγίας αντικατοπτρίζεται στην Αυστρία με τις πρόδρομες κανονισμός τέθηκε σε εφαρμογή.

Ποινικές διατάξεις

Η κατανάλωση Suchtgiften ίδια δεν τιμωρούνται. Ποινική δίωξη, ωστόσο, είναι σχεδόν τα πάντα που σχετίζονται με αυτήν: η απόκτηση, η κατοχή, τη διάθεση στην αγορά, εισαγωγή ή εξαγωγή, την παραγωγή, τη διάθεση ή Gain.

Οι μικρές, μεγάλες και τεράστιες ποσότητες

Η SMG δεν κάνει διάκριση μεταξύ των λεγόμενων μαλακών και σκληρών Suchtgiften, την εγκληματική απειλή είναι ίδια σε όλα τα Suchtgiften. Ωστόσο, αυτό διαφέρει μεταξύ μικρές, μεγάλες και πολύ μεγάλες ποσότητες, αλλά σε μεγάλες ποσότητες στην αρχή, επίσης, αυστηρότερες ποινές που επισυνάπτεται. Εξαιρέσεις αποτελούν η απόκτηση και κατοχή Suchtgiften για τους δικούς τους, η υγειονομική περίθαλψη, ως πολιτική και λιγότερο πολιτικό ζήτημα αντιληπτή από τις ποινικές. Όπως μαλακό Suchtgifte ισχύ, όπως το MDMA, κοκαΐνης και κάνναβης, είναι προνομιούχος στο μέτρο που έχουν τα μεγαλύτερα ποσά από τα σύνορα.
Οι ποινικές διαδικασίες για την απόκτηση και την κατοχή μικρών ποσοτήτων Suchtgift έχουν σε γενικές γραμμές σύμφωνα με τις § § 35 και 36 SMG για μια δοκιμαστική περίοδο δύο ετών που είναι. Ομοίως, η δίωξη των εγκλημάτων του λεγόμενου acquisitive έγκλημα κατά του κατηγορουμένου με βάση την εξοικείωση με τα ναρκωτικά και σε σχέση με την προμήθεια ενός εθιστικό δεσμευτεί, σύμφωνα με τις § § 35 και 36 SMG μπορεί να είναι, όταν δεν είναι στην αρμοδιότητα μιας Lay ενόρκων ή δικαστήριο (βλ. § § 13 παρ. 2 και 14 παράγραφος 1 StGB).
Άλλες μορφές εγκλήματος, όπως η παραγωγή, εισαγωγή, εξαγωγή, και την παράδοση, ή σε μια μικρή ποσότητα Suchtgift θα είναι σύμφωνα με το άρθρο 27 SMG τιμωρηθεί. Για τις μεγάλες ποσότητες που ισχύουν για όλα τα αδικήματα Suchtgift, με εξαίρεση την απόκτηση και την κατοχή για προσωπική χρήση, αυστηρότερες κυρώσεις (τμήμα 28 SMG). Σχετικά με την μεγάλη ποσότητα τουλάχιστον 25 φορές τα σύνορα του μικρού ποσού της ποσότητας. Για εγκλήματα αυτού του μεγέθους είναι πολύ αυστηρές κυρώσεις, σε περιπτώσεις του οργανωμένου εγκλήματος ως στόχο (άρθρο 28 παρ. 4 Αίθουσα 3 SMG).
Αντίθετα δεν υπάρχει Suchtgiften ψυχοτρόπων ουσιών σε μεγάλες ποσότητες. Για τις ουσίες αυτές σε σύγκριση με Suchtgiften πολύ ηπιότερη ποινές που αποτελούν το αντικείμενο των σημείων 30 και 31 είναι SMG.
Οι συγκεκριμένες ποσότητες είναι η μία βεβαιότητα κατά το ποινικό δίκαιο αρχή της αιτιολόγησης, από την άλλη πλευρά, προσφέρει μια σαφή οριοθέτηση μεταξύ μικρών και μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών συμπεριλαμβανομένων διαδικαστικά πλεονεκτήματα, επιτρέποντας στα δικαστήρια για να διευκολύνει μια ενιαία νομοθεσία για την άσκηση. Εκ των πραγμάτων, το οριακό ποσότητες της υγείας και της πολιτικής ελέγχου του εγκλήματος μέσα από την οποία η έκταση των πολιτικών δίωξη ορισμένων φαρμάκων που πρέπει να δοθεί. Για παράδειγμα, η οριακή ποσότητα κάνναβης πολύ μεγαλύτερο από ό, τι για την ηρωίνη.
Τα χαμηλότερα όρια της μικρής ποσότητας των εθιστικών ή ψυχοτρόπων ουσιών, σε σχέση με την καθαρή ουσία της δραστικής ουσίας, με το ποσό των συνόρων Suchtgift ρύθμιση και ψυχο-τροπικών σύνορα Ποσότητα κανονισμού. Ο καθορισμός των ποσοτήτων Suchtgift σύνορα είναι ευθύνη του Υπουργείου Υγείας και της Δικαιοσύνης, θα πρέπει να εγκριθεί από το διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού Συμβουλίου, να εγκριθεί. Κατά τον καθορισμό των κατάλληλων οριακών ποσοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ. 6 SMG για την "καταλληλότητα των Suchtgifte, επίκλησης εθισμού και σε μεγάλο βαθμό την απειλή για τη ζωή ή την υγεία των ανθρώπων που θέτουν, τη συμπεριφορά και την εξοικείωση των ναρκωτικών να λάβει ιατρική περίθαλψη." Το ίδιο ισχύει και σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ. 3 SMG για ψυχοτρόπων ουσιών, με τη διαφορά ότι τα όρια των ποσοτήτων από την Κύρια Επιτροπή του Εθνικού Συμβουλίου πρέπει να εγκριθεί.
Οι ποσότητες που αναφέρονται στο περιθωριακό την καθαρή ουσία. Ακολουθούν ορισμένες περιθωριακές ποσότητες το 2005:

MDMA: 30 g
THC: 20 g
Κοκαΐνη: 15 g
Ηρωίνη (diacetylmorphine): 3 g
(+)-Lysergid, LSD, LSD-25: 0.01 g
Flunitrazepam: 0.4 g
Φαινοβαρβιτάλη: 40 g

Ποινή διατάξεις για Suchtgifte

Άρθρο 27 SMG

1. Ποιος θα διαχειρίζεται το υφιστάμενων κανόνων Suchtgift μία αποκτά, διαθέτει, κατασκευές, εισαγωγές, εξαγωγές ή άλλες παροχές, ή δίνει, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών ή με πρόστιμο έως 360 ημερήσιες τιμές που πρέπει να τιμωρηθούν.
2. Ο δράστης τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών που πρέπει να τιμωρηθεί αν
2,1 από την παράγραφο 1, σε μια μικρή πράξη ονομάζεται η χρήση μιας Suchtgiftes ακόμα και επιτρέπει σε έναν ενήλικα και πάνω από δύο χρόνια μεγαλύτερα από τα ανήλικα ή
2.2 Στην παρ. 1 ενεργεί επαγγελματικά ή ως μέλος σε εγκληματική οργάνωση, που διαπράττουν, οι οποίοι, ωστόσο, ακόμη και σε μια συνήθεια των ναρκωτικών και η πράξη είναι, επομένως, κυρίως τη δέσμευση να υπογράψουν για τη δική τους χρήση ναρκωτικών ή τα μέσα για την απόκτησή του, είπε, , αν οι συνθήκες του εθισμού μπορεί να αναμένεται στο πλαίσιο της παραγράφου 1 μόνο για να τιμωρηθούν.

Οι ποινικές διαδικασίες σύμφωνα με το άρθρο 27 SMG κάθε επίθεση με μικρές ποσότητες Suchtgift είναι η πιο κοινή πρακτική. Οι καταδικαστικές αποφάσεις σύμφωνα με § 27 παρ. 1, υπόκειται σε περιορισμούς και πληροφορίες που δεν φαίνεται, λοιπόν, σε ένα πιστοποιητικό ποινικού μητρώου. (Τμήμα 42 SMG)

Στο σημείο 27, παράγραφος 2 ROOM 2 SMG περιέχονται προσόντα από εμπορική ορίζεται StGB § 70. Η έννοια της εγκληματικής οργάνωσης είναι υποστηριζόμενη από 278 § StGB ιδρύθηκε.

Η νομική-πολιτική αρχή «θεραπεία αντί της τιμωρίας" είναι στην § 27 παράγραφος 2 ROOM 2 SMG αντικατοπτρίζεται: εξαρτώνται από παραβατών οι οποίοι έχουν τις δικές τους ανάγκες με τα ναρκωτικά αδικήματα ναρκωτικών για τη χρηματοδότηση μικρής κλίμακας (μικρής κλίμακας έμποροι, κλπ.), μόνο σύμφωνα με την παράγραφο 1 να τιμωρούνται .

Τμήμα 28 SMG

1. Ποιος θα διαχειρίζεται το ισχύοντες κανόνες ενός Suchtgift σε μεγάλη ποσότητα (παρ. 6) με την πρόθεση, που αποκτά ή διαθέτει σε κυκλοφορία που θα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών για την τιμωρία.
2. Τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε έτη είναι να τιμωρηθούν εκείνοι που παραβιάζουν τους κανόνες ενός Suchtgift σε μεγάλη ποσότητα (παρ. 6) παράγει, εισαγωγές, εξαγωγές ή τις χρήσεις της κυκλοφορίας.
3. Τιμωρείται με φυλάκιση από ένα έως δέκα χρόνια για την τιμωρία, που έχει στην παράγραφο 2 ενεργεί επαγγελματικά ή ως μέλος σε εγκληματική οργάνωση γιορτάζει. Ποιος όμως ο ίδιος σε μια συνήθεια των ναρκωτικών και η πράξη είναι, επομένως, κυρίως τη δέσμευση να υπογράψουν για τη δική τους χρήση ναρκωτικών ή τα μέσα για την απόκτησή τους, αν οι συνθήκες του εθισμού μπορεί να είναι μόνο σύμφωνα με την παράγραφο 2 για την τιμωρία.
4. Τιμωρείται με φυλάκιση από ένα έως δεκαπέντε χρόνια, είναι για την τιμωρία, που έχει στην παράγραφο 2 πρέπει, πράγματι,
4,1 ως μέλος σε εγκληματική οργάνωση και που διαπράττουν ποτέ, λόγω της παραγράφου 2 ορίζεται επίθεση έχει καταδικαστεί,
4,2 ως μέλος του συνδυασμού του σε μεγαλύτερο αριθμό ατόμων να διαπράττουν τέτοιες εγκληματικές ενέργειες ή
4,3 Σχέσεις με Suchtgift γιορτάζει την ποσότητα, τουλάχιστον είκοσι πέντε φορές το ποσό των συνόρων (παρ. 6) συνολικά.
5. τιμωρείται με φυλάκιση από δέκα με είκοσι χρόνια ή ισόβια κάθειρξη είναι ο ένοχος στην παράγραφο 2 πρέπει, πράγματι, να τιμωρούνται με έναν συνδυασμό ένα μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων να διαπράξουν αξιόποινες πράξεις αυτού του ηγέτη λειτουργεί.
6. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Εργασίας, Υγείας και Κοινωνικών Υποθέσεων, σε συνεργασία με τον Ομοσπονδιακό Υπουργό Δικαιοσύνης και με τη συγκατάθεση του Κύρια επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου για τη μεμονωμένη Suchtgifte το κατώτερο όριο του ένα μεγάλο ποσό σε σχέση με την καθαρή ουσία του δραστικού συστατικού, με σταθερή κανονισμού (μικρό μέρος). Είναι, ιδίως, την καταλληλότητα των Suchtgifte, συνηθισμένοι σε μεγάλο βαθμό και η αιτία της απειλής για τη ζωή ή την υγεία του ανθρώπου και να επιτευχθεί η εξοικείωση συμπεριφορά των ναρκωτικών να λάβει ιατρική περίθαλψη.

Τμήμα 28 SMG στοχεύει στην οργανωμένη εγκληματικότητα ναρκωτικών. Για το παρ. 1 και παρ. 2 ανωτέρω εγκλήματα των προσώπων που είναι οι ποσότητες των επιμέρους Tathandlungen προστεθούν και στη συνέχεια να ελεγχθεί αν μια πρόθεση σύμφωνα με την § 5 Abs 1 StGB με βάση μια μεγάλη διαθέσιμη ποσότητα. (OGH 22 Ιουνίου 1999, 14 Os 62/99)

Η απόκτηση και την κατοχή της, ακόμη και ένα μεγάλο μέρος των Suchtgift για προσωπική χρήση μόνο σύμφωνα με τα άρθρα 27 παρ. 1 SMG δίωξη. Σε διαφορετικές χρονικές στιγμές για δική του χρήση, την αγορά και κατοχή Suchtgift μικρές ποσότητες δεν είναι σωρευτικές (EvBl 1982/110, OGH 11 Μαΐου 1994, 13 O 20/94).

§ 28 παρ. 4 ΔΩΜΑΤΙΟΥ 3 καθορίζει τις μεγάλες ποσότητες, τουλάχιστον είκοσι πέντε φορές το ποσό των συνόρων (παρ. 6) συνολικά.

Τμήματος 29 SMG

Ποιος σε μια εκτυπωτική μονάδα, δεν κίνησης εικόνα, μέσω του Διαδικτύου ή με άλλο τρόπο για την κατάχρηση της δημόσιας Suchtgift ή ζητώντας του σε μια τέτοια ένδειξη, η οποία ενδέχεται να υποδηλώνουν μια τέτοια κατάχρηση, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών ή με πρόστιμο έως 360 ημερήσιες τιμές για να τιμωρήσει.
Ποινή διατάξεις για ψυχοτρόπων ουσιών

Τμήμα 30 SMG

1. Ποιος θα διαχειρίζεται το υφιστάμενων κανόνων ψυχοτρόπο ουσία αποκτά, διαθέτει, κατασκευές, εισαγωγές, εξαγωγές ή άλλες παροχές, ή δίνει, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών ή με πρόστιμο έως 360 ημερήσιες τιμές που πρέπει να τιμωρηθούν.
2. Σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν είναι για την τιμωρία, που τα ναρκωτικά, μια ψυχοτρόπων ουσιών, εφόσον δεν πρόκειται για μεγάλο ποσό,
2.1 για την ίδια χρήση ή για τις ανάγκες ενός ζώου αποκτά, διαθέτει ή εισαγωγών ή εξαγωγών
Ένα άλλο 2.2 και αυτό δεν αφήνει κανένα πλεονέκτημα ρίξει.

Τμήμα 31 SMG

1. Ποιος θα διαχειρίζεται το υφιστάμενων κανόνων ψυχοτρόπου ουσίας σε μεγάλες ποσότητες (παρ. 3) με σκοπό, αποκτά ή διαθέτει σε κυκλοφορία που θα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών για την τιμωρία.
2. Τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε έτη είναι να τιμωρηθούν εκείνοι που παραβιάζουν τους κανόνες ψυχοτρόπου ουσίας σε μεγάλη ποσότητα (παρ. 3) παράγει, εισαγωγές, εξαγωγές ή τις χρήσεις της κυκλοφορίας.
3. Ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Εργασίας, Υγείας και Κοινωνικών Υποθέσεων, σε συνεργασία με τον Ομοσπονδιακό Υπουργό Δικαιοσύνης, για κάθε ψυχοτρόπων ουσιών, το κατώτατο όριο του ένα μεγάλο ποσό σε σχέση με την καθαρή ουσία του δραστικού συστατικού, με σταθερή κανονισμού (μικρό μέρος). § 28 παρ. 6, δεύτερη πρόταση είναι να την έννοια.

Ποινή διατάξεις για τις πρόδρομες

Άρθρο 32 SMG

1. Εάν ένα πρόδρομο ουσία από την οποία γνωρίζει ότι στην αντικανονική παραγωγή ενός προϊόντος εθισμό σε μεγάλη ποσότητα (παράγραφος 28, παρ. 6, 31, παρ. 3) θα πρέπει να χρησιμοποιείται, αποκτά ή διαθέτει, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών τιμωρήσει.
2. Εάν ένα πρόδρομο ουσία από την οποία γνωρίζει ότι στην αντικανονική παραγωγή ενός προϊόντος εθισμό σε μεγάλη ποσότητα (παράγραφος 28, παρ. 6, 31, παρ. 3) θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν, των παραγωγών, των εισαγωγών, εξαγωγών ή της κυκλοφορίας, υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι πέντε χρόνια για να τιμωρηθεί.

Η αντικατάσταση του ποινικού

Οι ποινικές διαδικασίες για την απόκτηση και την κατοχή μικρής ποσότητας ναρκωτικών, σε γενικές γραμμές σύμφωνα με τα τμήματα 35 και 36 SMG ο εισαγγελέας, για μια δοκιμαστική περίοδο δύο ετών πίσω. Η προσωρινή αντικατάσταση της οθόνης απαιτεί τη γνώμη της περιφέρειας, όπως η αρχή της υγείας απαιτεί την αρχή ότι η κατάσταση της υγείας που σχετίζονται με Εμφανίζονται ένα μέτρο που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 απαιτεί SMG. Επομένως, μια διαφήμιση για κατοχή ναρκωτικών συνήθως με ιατρική ή ψυχιατρική κοινωνική έρευνα συνδέεται. Ο εισαγγελέας μπορεί να λάβει τη γνώμη της διοικητικής αρχής η οποία, αν ένα άτομο είναι απλώς και μόνο επειδή οι ουσίες ή παρασκευάσματα από το φυτό κάνναβης σε μικρές ποσότητες για προσωπική χρήση έχει αποκτήσει ή διαθέτει, αν και δεν υπάρχει λόγος να πιστεύεται ότι το άτομο ένα μέτρο για την υγεία που συνδέονται με τις ανάγκες. Μια άποψη είναι, ωστόσο, το χαμένο έδαφος, αν ένα άτομο, κατά την τελευταία πενταετία πριν από αυτό το δείχνουν ήδη έχει τόσο εμφανίζονται.
Εμφανίζονται οι ανάγκες που προκύπτουν από την αξιολόγηση από ειδικό εξοικειωμένοι εθιστικό θέματα υγείας μέτρο σύμφωνα με τα άρθρα 11 παράγραφος 2 SMG, του εισαγγελέα προκαταρκτική ένδειξη της αντικατάστασης από την προϋπόθεση ότι η Angezeigte - έχει νομικό εκπρόσωπο, ο οποίος συμφωνία - ανέφερε ότι ένα τέτοιο μέτρο θα πρέπει να διεξαχθούν. Εναλλακτικά, η αντικατάσταση της οθόνης από την τακτική εποπτεία από επιμελητής μπορεί να εξαρτηθεί από (τμήμα 37 SMG).
Η αντικατάσταση της οθόνης σύμφωνα με την § 35 SMG είναι, ως εκ τούτου, συνήθως με την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας του εμφανίζεται συνδέονται. Αν εμφανίζονται ανάλογα με την περιφέρεια της έδρας μιας διαρκούς επιτήρησης αποσύρει, αυτή πρέπει να κοινοποιηθεί στην εισαγγελία, η οποία συνήθως είναι η έναρξη ή συνέχιση της ποινικής δίκης, η συνέπεια (τμήμα 38 SMG).

Μέτρα για την υγεία η χρήση ναρκωτικών

Στην SMG, υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις που προβλέπονται σε περίπτωση κατάχρησης του Suchtgiften σε τοξικομανείς, περιστασιακοί χρήστες ή πόνο οι ασθενείς δεν είναι υπερβολικό να ποινικοποιήσουν. Το δικαίωμα αυτό και η πολιτική υγείας που αναφέρεται ως θεραπεία αντί της τιμωρίας. Στην πράξη, ωστόσο, συχνά πέρα από μεταχείρισης ή τιμωρίας, διότι οποιαδήποτε άσκοπη χρήση των Suchtgiften από κακοποίησης, και την κοινωνική ιατρική και ποινικές συνέπειες μπορεί να είναι.

Ιατρικές Εφαρμογή

Σε αντίθεση με Suchtgiften ψυχοτρόπων ουσιών με τη μορφή φαρμάκων ή την κατάχρηση ναρκωτικών είναι προνομιακή, καθώς η απόκτηση, η κατοχή, η εισαγωγή και η εξαγωγή μεγάλη ποσότητα μη ατιμωρησία είναι μόνο η παράδοση των προϊόντων αυτών, εφόσον η θέση τους δρέπουν τα οφέλη. Οι ειδικές αυτές διατάξεις έχουν ως στόχο να ποινικοποιήσουν ένα ευρύ φάσμα των ναρκωτικών τοξικομανών, καθώς και κατά την ιατρική πρακτική για τη συνταγογράφηση των ναρκωτικών δεν είναι σε κίνδυνο. Επίσης, πρόσφατα πολλαπλασιασμένα εξαιρέσεις για ιατρικές εφαρμογές, όπως τα ναρκωτικά θεωρείται λιγότερο επικίνδυνη suchtgifthaltigen αξιώσεις.
Οι γιατροί που suchtgifthaltige φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του πόνου ή de lege Artis (σύμφωνα με τις γνώσεις και οι εμπειρίες από την ιατρική ή την κτηνιατρική) καθορίσει, σύμφωνα με το τμήμα 8 του SMG τιμωρητό αποκλείονται. Ωστόσο, το άρθρο 14 απαγορεύει τη συνοδεύουν Suchtgift κανονισμού (SV) γιατρούς Suchtgifte ρητά ως προς την ουσία ή τα ναρκωτικά, για περισσότερο από ένα Suchtgift, άλλα από τα εγκεκριμένα ειδικότητες, καθώς και τα παρασκευάσματα από την ηρωίνη, η κάνναβη, φύλλα κόκας, και η Ecgonin στο παράρτημα V του παρόντος κανονισμού που αναφέρονται ουσίες ποια είναι η συνταγή συνταγές για την πράξη Suchtgifte μειώνεται ανάλογα. Η κακή χρήση ή ως παρηγορητική θεραπεία Suchtgiften δράσης περιγράφεται στον πρόσφατα από τα ποινικά δικαστήρια, ως πιθανή αιτιολόγηση αντιληπτή.

Ιστορία

Το δίκαιο των ναρκωτικών στην Αυστρία ήταν κατά κύριο λόγο σε τρεις διεθνείς συμβάσεις: Σύμβαση Suchtgift το μόνο το 1961 από το πρωτόκολλο του 1972, όπως τροποποιήθηκε, η Σύμβαση για τις ψυχοτρόπες ουσίες 1971 ( "Psycho τροπικούς Σύμβαση») και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της παράνομης διακίνησης Suchtgiften και ψυχοτρόπων ουσιών του 1988 ( "σύμβαση της Βιέννης"). Αρχικά φάνηκε στην Αυστρία Suchtgift νόμου 1951 (SGG) σε ισχύ, το 1971, 1978, 1980 και 1985, έχει τροποποιηθεί. Τέλος, θα ήταν δίκαιο από το φάρμακο το 1998 αντικαθίσταται από την σύμβαση του 1988 θεωρείται.

Το μόνο Suchtgift σύμβαση 1961

Άρθρο 36 παρ. 1 α) του 1961 και μόνο Suchtgift Σύμβαση υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη, η Σύμβαση κατά των κάθε παραβίαση αυτής της καλλιέργειας, την εξόρυξη, την κατασκευή, η εκχύλιση, η παρασκευή, την κατοχή, την προσφορά, πώληση, διανομή, αγορά, πώληση, η παράδοση - τόσο υπό ποιες προϋποθέσεις -- μεσιτεία, η αποστολή, - συμπεριλαμβανομένων των υπό διαμετακόμιση - η μεταφορά, η εισαγωγή και λειτουργία ... Suchtgiften επαρκώς την τιμωρία, ιδίως με φυλάκιση ή άλλες μορφές στέρησης της ελευθερίας. Η παράγραφος β) προβλέπει, ωστόσο, τα συμβαλλόμενα μέρη, είτε ως εναλλακτική λύση για την καταδίκη ή τιμωρία, ή πέραν καταδίκη και τιμωρία θα πρέπει να είναι ότι τέτοια μέτρα τοξικομανών της θεραπείας, της εκπαίδευσης, θεραπείας, αποκατάστασης και κοινωνικής επανένταξης, σύμφωνα με το άρθρο 38 παράγραφος 1 υποβάλλονται θα. Η Αυστρία δήλωσε ότι η υποχρέωση αυτή από τα συμβαλλόμενα μέρη θα ερμηνεύσει ότι είναι, επίσης, μέσω της δημιουργίας των διοικητικών τα εγκλήματα των προσώπων που θα μπορούσαν να έχουν πεισθεί ότι η κατάλληλη επιβολή κυρώσεων για τις παραβάσεις που του παρέχει. Η δίωξη των αδικήματα Suchtgift στην Αυστρία δεν είναι μόνο προς την Ενιαία Σύμβαση Suchtgift τους λόγους, είναι επίσης αποτέλεσμα της εσωτερικής πολιτικής ανάπτυξης.

1971 Σύμβαση για τις ψυχοτρόπες

Σύμβαση του 1971 για τις ψυχοτρόπες ουσίες και παρασκευάσματα που σχετίζονται με τα οποία χρησιμοποιούνται στην ιατρική και να μπορεί να γίνεται κατάχρηση, αλλά από την Ενιαία Σύμβαση Suchtgift δεν καλύπτει, όπως ψυχοφάρμακα. Σύμφωνα με το άρθρο 9, οι εν λόγω φάρμακα μπορούν να συνταγογραφείται μόνο από γιατρούς. Η κατοχή, αγορά, εισαγωγή, εξαγωγή και την παράδοση ", χωρίς αυτό να αποτελεί πλεονέκτημα" μικρών ποσοτήτων ψυχοτρόπων ουσιών, σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 2 SMG ατιμωρησία.

Σύμβαση της Βιέννης 1988

Η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της παράνομης διακίνησης Suchtgiften και ψυχοτρόπων ουσιών του 1988 χαρακτηρίζεται από την πεποίθηση ότι η παράνομη διακίνηση (Suchtgiften ... ...), από μια διεθνή εγκληματική δραστηριότητα είχε λάβει για την καταπολέμησή της επείγουσας προσοχής και υψηλότερη προτεραιότητα κλήσεις. Η συμφωνία θα πρέπει να είναι η επιθυμία τους να αντανακλούν τις βασικές αιτίες του προβλήματος της κατάχρησης Suchtgiften και για την άρση των ψυχοτρόπων ουσιών, συμπεριλαμβανομένης της παράνομης ζήτησης τέτοιων ουσιών και της παράνομης διακίνησης τα επόμενα τεράστια κέρδη. Κατά συνέπεια, τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης, μεταξύ άλλων, την επιβολή των νομοθετικών διατάξεων σχετικά με την κατάσχεση των κερδών από την εμπορική αδικήματα ναρκωτικών και τη βελτίωση της αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής σε θέματα ερευνών και διώξεων, με ένα μεγάλο βαθμό κατασταλτική πολιτική για τα ναρκωτικά, για να συνεχίσει. Η σύμβαση είναι σε ισχύ την αναθεώρηση του νόμου περί ναρκωτικών, του 1998 και την ταυτόχρονη τροποποίηση των πολυάριθμων υγεία και ποινικών νόμων.

Εξελίξεις πολιτικής για τα ναρκωτικά

Από το 1980, η τοξικομανία στην Αυστρία ως ένα όλο και πιο πολιτικό ζήτημα αντιληπτή υγεία ή περιστασιακά σε ένα κοινωνικά αποδεκτό επίπεδο ανεκτή, από την άλλη πλευρά, ο πωλητής θα έχει την πλήρη ισχύ του ποινικού δικαίου και πρέπει να γίνει αισθητό με μεγάλες ποινές φυλάκισης άνευ όρων. Στο πλαίσιο αυτό, θα είναι προβληματική ότι πολλές από τον αντιπρόσωπο κατά την έννοια του νόμου είναι εθιστική και ότι η διάκριση μεταξύ του εγκλήματος ή αδικοπραξιών υγείας "δεν είναι πάντοτε σαφής δυνατό.
Το SMG είναι στην πράξη η πιο σημαντική προσθήκη στο ποινικό δίκαιο, διότι είναι περίπου τα δύο τρίτα όλων των καταδικαστικών αποφάσεων εκτός από την ποινική ευθύνη. Σύμφωνα με μια κοινοβουλευτική ερώτηση απάντηση του ομοσπονδιακού υπουργού Δικαιοσύνης (1637/AB ΧΧΙΙ. GP) είναι ο αριθμός των καταδικαστικών αποφάσεων στο πλαίσιο του SMG μεταξύ 2000 (3.219) και 2003 (4.528) αυξάνεται συνεχώς. Το 2004 υπήρχαν πάνω από 38.000 σε εθνικό επίπεδο, λόγω της ανοικτής ποινικές SMG (2895/AB ΧΧΙΙ. ΠΒ).
Σύμφωνα με τα ναρκωτικά Έκθεση 2005 του Υπουργείου Υγείας, έγιναν το 2004 με 25.215 διαφημίσεις μετά SMG (2003: 22.245) αύξηση περίπου 13% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Οι μεγάλες αυξήσεις ήταν κυρίως για τις διαφημίσεις για την κάνναβη, σε μικρότερο βαθμό, και σε διαφημίσεις για την κοκαΐνη και κρακ. Ο αριθμός των καταδικαστικών αποφάσεων στο πλαίσιο του SMG ακολούθησε η προηγούμενη τάση και αυξήθηκε κατά 5.706 περιπτώσεις (2003: 4.532) από το ένα τέταρτο. Το ποσοστό των αδικήματα βάσει του SMG όλων των καταδικαστικών αποφάσεων είναι επίσης μια νέα μεγάλη αύξηση (1995: 4,7% 2004: 12,6%).

Νομική σχέσεις

Η SMG περιλαμβάνει πέντε κανονισμούς και μια ανακοίνωση από την Ομοσπονδιακή Υπουργός Εργασίας, Υγείας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Στην Suchtgift ή ψυχοτρόπων κανονισμός αποτελεί τη νομική διαχείριση των εθιστικών ουσιών ρυθμίζονται, μεταξύ άλλων, να περιληφθούν όλες οι εγκαταστάσεις, οι ουσίες και παρασκευάσματα που έχουν ταξινομηθεί ως Suchtgifte ή ψυχοτρόπων ουσιών, εξαντλητικό κατάλογο. Η αντίστοιχη ποσότητα όριο κανονισμοί ορίζουν την έννοια της ένα μικρό ποσό, ανάλογα με την ουσία τους είναι διαφορετική, και για τις κυρώσεις που ισχύουν ηπιότερος. Για να αποφευχθεί η υπερβολική ποινικοποίηση των χρηστών και τοξικομανών πρέπει να αποφεύγεται. Επισήμως, η αρχή της θεραπείας αντί της τιμωρίας, λαμβανομένων υπόψη της ιδιαίτερης κατάστασης του δράστη. Η ανακοίνωση σχετικά με τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας suchtgift για εξαρτώμενα πρόσωπα που βρίσκεται στη θέση 15 SMG ιδρύθηκε.
Suchtgift κανονισμού (SV) Link
Ψυχο τροπικούς κανονισμού (PV) σύνδεση
Πρόδρομες ουσίες του κανονισμού (VorlV) Link
Suchtgift παραμεθόριες όγκος κανονισμού (SGV)
Ψυχο-τροπικών σύνορα Ποσότητα κανονισμού (PGV)
Ανακοίνωση σχετικά με τα ιδρύματα και οι ενώσεις με την υποστήριξη υπηρεσιών για τα άτομα με σκοπό την κατάχρηση Suchtgift

Λογοτεχνία

Foregger / Litzka / Matzka: Πράξη Ναρκωτικών. Σύντομη Manzscher σχόλιο. 2. Auflage, Manz Verlag, Βιέννη 1998. ISBN 3-214-03082-5
Doralt (Hsg.): Ποινικό Κώδικα. 24. Έκδοση, που δημοσιεύθηκε από LexisNexis, Βιέννη 2005. ISBN 3-7007-3245-7
William B. McAllister: Drug Διπλωματίας του εικοστού αιώνα. Η Διεθνής Ιστορία. Routledge, London 2000. ISBN 0-415-17990-4

Πράξη Ναρκωτικών (Ελβετία)

2009-02-01T23:56:00.001+01:00

Πράξη Ναρκωτικών (Ελβετία)

Βασικά στοιχεία
Τίτλος: ομοσπονδιακού νόμου περί ναρκωτικών
και ψυχοτρόπων ουσιών
Σύντομη Τίτλος: Ναρκωτικά Πράξη
Συντομογραφία: BetmG
Είδος: ομοσπονδιακός νόμος
Πεδίο εφαρμογής: Ελβετία
Νομική Ύλης: Διοικητική
SR: 812121
Ημερομηνία του νόμου: 3 Οκτωβρίου 1951
Έναρξη ισχύος: 1 Ιούνιος 1952 (AS 1952 241)
Τελευταία ενημέρωση από: AS 2006 3459
Ημερομηνία
τελευταία αλλαγή: 1 Ιανουαρίου 2007

Ο ομοσπονδιακός νόμος περί ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών (Ναρκωτικά νόμου, BetmG, SR 812.121) υπεγράφη στις 3 Έκδοση από την Επιτροπή τον Οκτώβριο του 1951 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιούνιο του 1952 τέθηκε σε ισχύ. Είναι ένας από τους νόμους για την-από την ελβετική Ποινικού Κώδικα.

Περιεχόμενο

1. Κεφάλαιο: Γενικές διατάξεις (άρθρο 1-3α)
2. Κεφάλαιο: Κατασκευή, πώληση, την αγορά και τη χρήση των ναρκωτικών (άρθρο 4-15γ)
3. Κεφάλαιο: έλεγχος (άρθρα 16-18)
4. Κεφάλαιο: ποινικές διατάξεις (άρθρα 19-28)
5. Κεφάλαιο: Κεντρική Υπηρεσία (άρθρο 29)
6. Κεφάλαιο: Τελικές διατάξεις (άρθρα 30-37)

Κανονισμοί για BetmG

Για να BetmG έχουν όλα αυτά τα χρόνια πολλοί κανονισμοί (VO) εγκρίθηκε:
VO, 29 Μαΐου 1996 σχετικά με ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών (ναρκωτικά BetmV κανονισμού, SR 812.121.1)
Κανον. θεραπεία το Ελβετικό Ινστιτούτο, 12 Δεκεμβρίου 1996, περί ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών (ναρκωτικά Swissmedic κανονισμού, BetmV-Swissmedic, SR 812.121.2)
VO, 29 Μαΐου 1996 σχετικά με τις πρόδρομες χημικές ουσίες και άλλα χημικά προϊόντα για την παρασκευή ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών (πρόδρομες VorlV κανονισμού, SR 812.121.3)
Κανον. θεραπεία το Ελβετικό Ινστιτούτο της 8ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με τις πρόδρομες χημικές ουσίες και άλλα χημικά προϊόντα για την παρασκευή ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών (πρόδρομες Swissmedic κανονισμού, VorlV-Swissmedic, SR 812.121.31)
VO, 8 Μαρτίου 1999 σχετικά με την ιατρική συνταγή ηρωίνης, (SR 812.121.6)

Κατάλογοι

Παράρτημα Α - κατάλογο όλων των ουσιών και παρασκευασμάτων betäubungsmittelhaltigen
Προσάρτημα Β - Κατάλογος ελέγχου betäubungsmittelhaltigen μέρει εξαιρούνται ουσίες και παρασκευάσματα
Παράρτημα Γ - Κατάλογος των ουσιών και παρασκευασμάτων, στη kl. Οι ποσότητες που είναι διαθέσιμα χωρίς συνταγή Παράρτημα - Κατάλογος των απαγορευμένων ναρκωτικών
Αναπροσαρμογές των καταλόγων των BetmV-Swissmedic (από το Σεπτέμβριο του 2005)
Κατάλογος εμπορικά διαθέσιμες πρόδρομων χημικών ουσιών

Πράξη Ναρκωτικών (Γερμανία)

2009-02-01T23:55:00.000+01:00

Πράξη Ναρκωτικών (Γερμανία)

Βασικά στοιχεία
Τίτλος: Νόμος για την εμπορία των
Ναρκωτικά
Σύντομη Τίτλος: Ναρκωτικά Πράξη
Συντομογραφία: BtMG
Είδος: ομοσπονδιακός νόμος
Πεδίο εφαρμογής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Νομική Ύλης: Διοικητικό Δίκαιο, Ποινικό Δίκαιο Εκτός
FNA: 2121-6-24
Ημερομηνία του νόμου: 28 Ιουλίου 1981
(Επίσημη εφημερίδα ομοσπονδιακής νομοθεσίας I, σ. 681, 1187)
Έναρξη ισχύος: 1 Αυγούστου 1981
Τελευταία τροποποίηση από: 1, 2 Reg, 18 Ιανουαρίου 2009
(Επίσημη εφημερίδα ομοσπονδιακής νομοθεσίας I, σ. 49)
Ημερομηνία
τελευταία ενημέρωση: 22 Ιανουαρίου 2009
(Άρθρο 3 του κανονισμού 18 Ιανουαρίου 2009)

Η Πράξη Ναρκωτικών (BtMG), πρώην Όπιο του νόμου (βλ. παρακάτω), είναι μια γερμανική ομοσπονδιακή νομοθεσία, η γενική διαχείριση των ναρκωτικών ασχολείται. Ποια από πράξη θα Ναρκωτικών Ουσιών, δεν μπορεί να βρεθεί στο πλαίσιο της νομοθεσίας, αλλά και των παραρτημάτων του παρόντος νόμου (§ 1, παράγραφος 1 BtMG). Η BtMG περιλαμβάνει τρία παραρτήματα:
Προσαρτήματος Ι δεν καλύπτει τα διαπραγματεύσιμα ναρκωτικά, (εμπορικών και φορολογικών απαγορεύονται, όπως η ηρωίνη),
Παράρτημα ΙΙ, τα διαπραγματεύσιμα, αλλά δεν verschreibungsfähigen Ναρκωτικών (που επιτρέπει το εμπόριο φορολογικό απαγορεύεται, όπως οι πρώτες ύλες όπως φύλλα κόκας) και
Προσαρτήματος ΙΙΙ, και τα διαπραγματεύσιμα verschreibungsfähigen Ναρκωτικών (μετά από φόρους BtMVV, όπως κοδεΐνη).
Οι μονάδες που είναι κάθε τρεις-up. Στη στήλη 1 περιλαμβάνονται τα Διεθνή Ονόματα Nonproprietary]] (INN) της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (π.χ. αμφεταμίνη), στήλη 2 και άλλων μη προστατευόμενων ονομασιών υλικό, όπως το σύμβολο ή κοινότοπες ονόματα (π.χ. οι αμφεταμίνες) και στη στήλη 3, η χημική ονομασία (όπως (RS)-1-phenylpropan -- 2-ylazan).
Κατά την έννοια των Ναρκωτικών και της Τοξικομανίας BtMG δεν είναι ισοδύναμες. Αλκοόλ, νικοτίνη, η καφεΐνη BtMG γιατί δεν είναι στις εγκαταστάσεις που δεν καλύπτονται. Ως εκ τούτου, στη Γερμανία, οι νομικές ναρκωτικών. Αλλά άλλων τοξικών ουσιών από καλλιέργειες όπως το μήλο και πρίνος άγγελος τρομπέτες δεν υπόκεινται στις BtMG.
Εντός του πεδίου εφαρμογής του παρόντος νόμου είναι η παραγωγή, εμπορία, εισαγωγή, την εξαγωγή των ναρκωτικών στο προσάρτημα Ι, ΙΙ και ΙΙΙ. Για τις δραστηριότητες αυτές απαιτείται άδεια, το Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο για τα ναρκωτικά και τα ιατρικά βοηθήματα είναι σε θέση να προσφέρει (§ 3 BtMG). Επιπλέον, η λειτουργία των ρυθμιζόμενων κατανάλωση ναρκωτικών δωμάτια (10α § BtMG), την καταστροφή των ναρκωτικών και την τεκμηρίωση της κυκλοφορίας.
Ναρκωτικά Η πράξη αυτή αποτελεί συνέπεια της κύρωση της ενιαίας σύμβασης για τα ναρκωτικά του 1961, μαζί με άλλες παρόμοιες συμφωνίες που σχετίζονται με δέσμευση της Γερμανίας, η διαθεσιμότητα ορισμένων φαρμάκων, σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης.
Η απαγόρευση ισχύει για τις ουσίες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I (παράνομων ναρκωτικών), την κατοχή και την αγορά μόνο με ειδική άδεια από την BfArM για επιστημονικούς σκοπούς είναι δυνατόν, ή από ένα αρμόδιο όργανο για τη διερεύνηση ή η καταστροφή αυτή που έλαβε. Μπορεί να μην ανήκει σε ιδιώτες και νομικά ζητήματα που πρέπει να αποκτηθεί. Είναι στα παραρτήματα του ουσίες γνωστές ως res επιπλέον να commercium γερμανική μη εμπορεύσιμων αγαθών. Αν αυτά είναι τα ομοσπονδιακά εδάφη, ώστε μόνο η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να την κατοχή των ουσιών αυτών από κατάσχεση ή δήμευση άσκηση.
Κατ 'αρχήν, το νόμο περί ναρκωτικών στην κατηγορία των διοικητικών νόμους, τους κανόνες, διότι το θέμα της διακίνησης των ναρκωτικών είναι. Με συχνά ποινής διατάξεις εφαρμόζονται στις § § 29-30α BtMG είναι επίσης ένας από τους πιο σημαντικούς νόμους εκτός από το ποινικό δίκαιο.
Για την εισαγωγή και την εξαγωγή των πρόδρομων πολλά φάρμακα (ιδιαίτερα συνθετικών ναρκωτικών, όπως η αμφεταμίνη), η βασική της νομοθεσία.

Ιστορία

Γερμανία

Ο νόμος των ναρκωτικών είναι ο άμεσος διάδοχος του Opium Act του γερμανικού Ράιχ, στην έκδοση με ημερομηνία 10 Δεκέμβριος 1929 (RGBl. I, σ. 215) και στις 24 Καταχωρήθηκε σε Δεκεμβρίου 1971 (BGBl I, σ. 2092). Μετά από ορισμένες φραστικές αλλαγές, ο νόμος για την κυκλοφορία των ναρκωτικών, 10 Ιανουάριο του 1972 ανακοινώθηκε πρόσφατα (επίσημη εφημερίδα ομοσπονδιακής νομοθεσίας I, σ. 1). Στις 28 Ιουλίου 1982 και 1 Μάρτιος του 1994 προέβη σε αναδιατύπωση, ή αναδημοσίευση.

Από το Όπιο νόμου περί ναρκωτικών Πράξη

Μέχρι τα μέσα της δεκαετία του εξήντα ήταν η πολιτική για τα ναρκωτικά σε σχέση με άλλους τομείς της πολιτικής είναι ένα πολύ μικρό και δύσκολα κοινωνικά φημισμένη τομέα πολιτικής. Λοιπόν, κυρίως λόγω του μικρού αριθμού των κοινωνικά δίκαιο εξέχοντα ναρκωτικών οπίου παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό χωρίς χαρτί δίκαιο οξεία διώξεις πραγματικότητα. Αντίστοιχα χαμηλό, ο αριθμός των όπιο για το δίκαιο των προσώπων που καταδικάστηκαν. Στις αρχές της δεκαετία του εξήντα του περασμένου αιώνα, ο αριθμός αυτός ήταν 100 σε 150 ανά έτος, γεγονός που σημαίνει δύο με τρεις ποινές ανά εβδομάδα σε ολόκληρη την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
Τέλος του εξήντα αλλάξει ο ρόλος της πολιτικής για τα ναρκωτικά και την κάνναβη ειδικά απότομα. Αυτό συνέβη στο πλαίσιο της διεθνούς ανάπτυξης (διεθνείς συμφωνίες), και ιδίως στις ΗΠΑ αντιληπτή "νεολαία πρόβλημα των ναρκωτικών." Στη Γερμανία, έδωσε ο Τύπος μετά την μακάβριος μοντέλο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής από τα τέλη της δεκαετία του εξήντα, την εντύπωση ενός τεράστιου "χασίς και ναρκωτικά κύμα" ότι η χώρα απειλείται να ανατραπεί. Ταυτόχρονα, η κοινή γνώμη είναι μια εικόνα της δραματικής προφανές κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο είναι, επίσης, ίσως το πιο σημαντικό εγχώριο πολιτικό γεγονός ότι στο χρονικό διάστημα έχει συνδεθεί, δηλαδή κυρίως οι φοιτητικές-driven κίνημα διαμαρτυρίας που προέκυψαν κατά τη διάρκεια του μεγάλου συνασπισμού του CDU / CSU και SPD από το 1966 έως το 1969, όπως "εξω-κοινοβουλευτική αντιπολίτευση (ΕΟΠ) ιδρύθηκε.
Στο γενικό πλαίσιο της ιστορικής ανάπτυξης των οπίου νομοθεσία για τα ναρκωτικά δικαίου είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν είναι ελεύθερη, ποιοι είναι οι στόχοι στον τομέα της πολιτικής για τα ναρκωτικά για να συνεχίσει. Αντίθετα, είναι μέσα από μια σειρά συμβάσεων στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) δεσμεύεται. Πρόκειται για την Ενιαία Σύμβαση για τα Ναρκωτικά, 30 Μάρτιος 1961 ενιαία σύμβαση περί ναρκωτικών, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της 25ης Μάρτιος 1972 περί τροποποιήσεως της ενιαίας σύμβασης για τα ναρκωτικά του 1961 (της αποκαλούμενης ενιαίας σύμβασης) και τη Σύμβαση της 21ης Φεβρουάριος 1971 Σύμβαση για τις ψυχοτρόπες ουσίες (Σύμβαση για τις ψυχοτρόπες ουσίες).
Σε αυτό το πλαίσιο, ο νομοθέτης (το γερμανικό Bundestag και του Bundesrat) το Δεκέμβριο του 1971, η πράξη της 10ης Όπιο Δεκέμβριο 1929, και ιδίως το διοικητικό έλεγχο της ιατρικής περίθαλψης για τον πληθυσμό με όπιο, μορφίνη και άλλα φάρμακα που ρυθμίζονται από ένα νέο "νόμο για την κυκλοφορία των ναρκωτικών (Narcotics Act, BtMG)" αντικαθίσταται. Ο νέος νόμος της 22ας Δεκεμβρίου 1971, στις 10 Ιανουάριο του 1972 μετά από αλλαγές ύφους, που ανακοινώθηκε πρόσφατα, είναι μια αφηρημένη Τυπολογική ταξινόμηση με βάση τον δράστη, ώστε μετά την υποβολή του νομοθέτη κάθε τύπο δράστη ποινή που μπορεί να διατεθεί για τη φάση, με τη μέγιστη ποινή από τρία έως δέκα έτη.
Ο νομοθέτης (νομοθετικό), επιτρέπεται στο τμήμα 1, παρ. 2-6 BtMG της ομοσπονδιακής κυβέρνησης (εκτελεστικό) από νομικό διάταγμα ναρκωτικών ουσιών περαιτέρω νομοθεσίας σχετικά με το αντικείμενο. Η παρούσα άδεια βάση την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, είναι ασυμβίβαστη με την αρχή της διάκρισης των εξουσιών του βασικού νόμου (ΦΕΚ), δεδομένου ότι η BtMG δεν misdemeanors και misdemeanors, αλλά και των εγκλημάτων (συμπεριλαμβανομένων των εγκληματικών πράξεων) με την τιμωρία. Το γεγονός ότι δεν είναι μόνο οι νομοθέτες, αλλά χορηγός του εκτελεστικού κανονισμού τα εγκλήματα των προσώπων που μπορούν να δημιουργήσουν τις υψηλής στερητικών της ελευθερίας ποινών (από 25 Δεκεμβρίου 1971 έως και δέκα χρόνια, από την 1 η Ιανουαρίου 1982, ακόμη και ανώτατες ποινές μέχρι 15 ετών) μπορεί να τιμωρηθεί , έχει επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια θερμαίνεται και αμφιλεγόμενες συζητήσεις μεταξύ των συνταγματικών και ποινικών δικηγόρους, επειδή προκάλεσε μία θεμελιώδη όρια μόνο υπό αυστηρή τήρηση της αναλογικότητας, μπορούν να γίνουν και τα άλλα εγκληματικά Drogenprohibition δύσκολα φαίνεται πιθανό, το νομοθετικό στόχο (για τη διαθεσιμότητα των εγκαταστάσεων καταλογογραφημένες ουσίες για να σταματήσει) για να επιτύχουν.
Με το νόμο για την αναδιάρθρωση των ναρκωτικών νομοθεσιών, 28 Ιουλίου 1981 (BGBl I, σ. 681), την 1η Ιανουάριος του 1982 τέθηκε σε ισχύ, δεν μόνο για τις πλέον σοβαρές περιπτώσεις, η αύξηση της μέγιστης ποινής από 10 σε 15 χρόνια φυλάκιση, αλλά, επίσης, τον ορισμό των ναρκωτικών, όπως τροποποιήθηκε. Στην § 1 παρ. 1 BtMG το πεδίο εφαρμογής του νόμου που καθορίζονται στα παραρτήματα Ι έως ΙΙΙ αναφέρεται ουσίες και παρασκευάσματα είναι περιορισμένη. Ναρκωτικών κατά την έννοια του νόμου και αν είναι μόνο στα παραρτήματα Ι έως ΙΙΙ αναφέρεται ουσιών και παρασκευασμάτων (θετικός κατάλογος). Στα παραρτήματα Ι έως ΙΙΙ αναφέρεται σε ουσίες και παρασκευάσματα που είναι μέρος της πράξης.

Έκπτωση από το § 30γ BtMG (θανατική ποινή)

Λόγω των § 30γ BtMG του τμήματος 43α ποινικού κώδικα (StGB), καθώς και το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο με απόφασή του της 20 Μαρτίου 2002 (2BvR 794/95) των περιουσιακών στοιχείων και την τιμωρία 43α § StGB με το άρθρο 103, παρ. 2 ΦΕΚ ασυνεπή και ακύρωσε (επίσημη εφημερίδα ομοσπονδιακής νομοθεσίας (Bundesgesetzblatt)) I σ. 1340), είναι επίσης § 30γ BtMG άκυρη.

Νομική σχέσεις

Στο πλαίσιο των τεσσάρων κανονισμών BtMG:

Συνταγογραφούμενα φάρμακα ρύθμιση (BtMVV)
http://de.wikipedia.org/wiki/Bet% C3% A4ubungsmittel συνταγή κανονισμού

Ναρκωτικά, Εσωτερικού Εμπορίου κανονισμού (BtMBinHV)
http://de.wikipedia.org/wiki/Bet% C3% A4ubungsmittel εσωτερικό εμπόριο κανονισμού

Ναρκωτικά συναλλαγών κανονισμού (BtMAHV)
http://de.wikipedia.org/wiki/Bet% C3% A4ubungsmittel-Au% C3% 9Fenhandelsverordnung

Ναρκωτικά-Κόστος κανονισμού (BtMKostV)
http://de.wikipedia.org/wiki/Bet% C3% A4ubungsmittel κόστους κανονισμού

Θέματα που σχετίζονται τόσο με τις νομικές ρυθμίσεις, καθώς και βασικών φαρμάκων.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/BtMRecht.png/300px-BtMRecht.png
Επισκόπηση των ναρκωτικών, το γερμανικό δίκαιο

Εξωτερικό

Ο νόμος της Ελβετίας είναι επίσης ναρκωτικών δίκαιο, αλλά είναι συντομογραφία BetmG. Στην Αυστρία, τα ναρκωτικά είναι ένα δίκαιο, το οποίο αποσκοπεί στην καταπολέμηση των ναρκωτικών.

Σύνδεσμοι

BtMG στο κείμενο (Ομοσπονδιακό Υπουργείο Δικαιοσύνης)
http://bundesrecht.juris.de/bundesrecht/btmg_1981/

Χώρα Προφίλ της Γερμανίας "Ευρωπαϊκή Νομική Βάση Δεδομένων για τα ναρκωτικά"
http://eldd.emcdda.eu.int/index.cfm?fuseaction=public.content&sLanguageISO=EN&nNodeID=5174&pluginMethod=eldd.countryprofiles&country=DE&language=de

Λογοτεχνία
Harald Hans Körner: Ναρκωτικά Δίκαιο Beck'sche-Verlag CHBeck σύντομο σχόλιο: 5 Auflage, ISBN 3-406-46311-8
Η αναθεώρηση του νόμου περί ναρκωτικών, του 2001, ISBN 3-930442-06-X
Van Treeck, Bernhard: Ναρκωτικά και τοξικομανία εγκυκλοπαίδεια, λεξικό αποτύπωμα-Verlag, Berlin, 2004, ISBN 3-89602-542-2
Van Treeck, Bernhard: Η μεγάλη Cannabis Γλωσσάριο - Όλα για την καλλιέργεια κάνναβης, Lexikon-Imprint-Verlag, Berlin, 2000, ISBN 3-89602-268-7
Van Treeck, Bernhard: ναρκωτικά, η Schwarzkopf & Schwarzkopf, Βερολίνο, 2003, ISBN 3-89602-420-5
Fässler, Benjamin: ναρκωτικών μεταξύ κυριαρχίας και δόξα, στρύχνος-Verlag, Solothurn, 1997, ISBN 3-03788-138-0
για την ίδια ιστορία:
Werner Pieper (Eds.): Ναζί στην ταχύτητα - Ναρκωτικά στην 3η Ράιχ, Löhrbach 2002, τόμος 1: ISBN 3-930442-53-1, τόμος 2: ISBN 3-930442-54-X

Spice (ναρκωτικά)

2009-02-01T23:54:00.000+01:00

Spice (ναρκωτικά)

Spice είναι το όνομα ενός φαρμάκου για την πώληση, που αποτελούνται κυρίως από διάφορα αποξηραμένα βότανα και φυτά υπάρχουν. Spice χρησιμοποιείται κυρίως ως υποκατάστατο των προϊόντων κάνναβης. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή (το Λονδίνο εταιρεία Deli Ψυχή), το μεθυστικό αποτέλεσμα για το συνδυασμό του με βάση ορισμένα φυσικά συστατικά. Σε διαφορετική ανάλυση, ωστόσο, αρκετές συνθετικές ουσίες cannabinoidmimetische (CP-47497, JWH-018, HU-210), πρέπει να αποδειχθεί. Οι δύο πρώτες cannabinoids έχουν πλέον στη Γερμανία από την καταχώριση στο παράρτημα II του νόμου περί ναρκωτικών (BtMG) ως διαπραγματεύσιμα, αλλά δεν κατατάσσονται verschreibungsfähige ναρκωτικών. Περιορίζεται σε ένα έτος είναι ως εκ τούτου οποιαδήποτε μορφή της παράνομης κατασκευής, διακίνησης και κατοχής απαγορευμένων. Σε αρκετές άλλες χώρες που είχαν ήδη το Δεκέμβριο του 2008 μια απαγόρευση για τη διαδικασία.

Συντάκτης της Σημείωση:

Spice, πρώην των καταναλωτών ως Canabisprodukten συνταγή ναρκωτικά. Από τη μία tuhen τα 30 ευρώ ανά πακέτο το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης παρέχει καλή και σίγουρα είναι καλά πράγματα. Από την άλλη πλευρά, μπορούμε, ως εκ τούτου, (αν είναι σωστά στη θέση), αλλά και όλα τα Junkis, Πάρκινσον Partinico πάπιες και Schitzophrene από τους δρόμους και από την κοίλη εγκλήματος. Müste Αυτός επικεντρώνεται μόνο για την κατοχή, την αγορά και την κατανάλωση (τα nachweißbar είναι γνωστή) 1 έτους φυλάκισης χωρίς αναστολή επιβλήθηκε. Επιπλέον, θα ζητηθεί από τον κατασκευαστή, το οποίο ήταν ένα φυλλάδιο που περιλαμβάνεται στο πακέτο σύνολα, έτσι ώστε οι καταναλωτές θα μπορούσε να είναι η μία για την ηπατίτιδα και άλλες ασθένειες που πλήττουν τους aufklähren, από την άλλη, αλλά μπορείτε επίσης να διαβάσετε μόνο τα συστατικά και τους καταναλωτές να κάνουν aufmerksarm στην πραγματικότητα μόνο ένα πακέτο τσάι με Chemi κολλήσει στον σωλήνα.

Συστατικά

Spice είναι ο κατασκευαστής σε ένα πλήθος διαφορετικών, ενίοτε αρκετά εξωτικά φυτά, τα οποία μερικές φορές αναφέρεται και ψυχο-δραστικές ιδιότητες, αλλά δεν είπε werden.Tatsächlich δειγματοληψίας σύμφωνα με τις καθορισμένες εγκαταστάσεις.
Όταν ο θόρυβος είναι υπεύθυνος για την κύρια δραστική ουσία είναι, σύμφωνα με την BKA είναι η τροποποίηση των συνθετικών κανναβινοειδών CP-47497. Επιπλέον, από τον John W. Huffman του Clemson University έχει αναπτύξει συνθετικές ουσίες cannabinoidmimetische περιλαμβάνονται JWH-018. Οι ουσίες αυτές συνδέονται με τους υποδοχείς των κανναβινοειδών στον εγκέφαλο και να προκαλέσει μια φρενίτιδα κατάσταση. Η φαρμακολογική δραστικότητα είναι σημαντικά υψηλότερη από εκείνη της THC. JWH-018 είναι δομικά διαφορετικό τρόπο από ό, τι τετραϋδροκανναβινόλης, ώστε πρότυπο φάρμακο δοκιμών για την ανίχνευση cannabinoids δηλητηρίαση με αρνητικά αποτελέσματα. Η καθαρότητα των συστατικών στο τελικό Spice είναι ασαφής, όπως είναι ο ακριβής αντίκτυπος και η μετατροπή των συνθετικών προσθέτων στο μεταβολισμό του ανθρώπινου σώματος.
Υπάρχουν, επίσης, να περιλαμβάνει πρόσθετα, όπως τα τριαντάφυλλα, μέλι ή βανίλια για γεύση αξεσουάρ.
Spice είναι η ποικιλία σε Silver, Gold, Diamond, Αρκτική και Τροπική Synergy Synergy προσφέρονται. Σύμφωνα με τους κατασκευαστές διαφέρουν σε ένταση, με ένα διαμάντι είναι το ισχυρότερο ποικιλίας. Τα συστατικά είναι, ωστόσο, εκτός από τις γεύσεις της Αρκτικής Τροπικά Synergy και Synergy, σε όλες τις ποικιλίες του ίδιου.

Εφαρμογή και έναρξη ισχύος

Spice είναι διαπραγματεύσιμες ως θυμίαμα, αλλά κυρίως για την ένταξη στα καπνιστά μορφή. Η συσκευασία είναι μόνο προειδοποίησε το μείγμα να ετοιμάσει το τσάι ή να φάτε.

Νομική κατάσταση

Γερμανία
Τα ενεργά συστατικά που περιέχονται στο Spice CP-47497 και JWH-018 οφείλονται στην εικοστή δεύτερη τροποποίηση της νομοθεσίας ναρκωτικών διάταγμα από τις 22 Ιανουάριο του 2009 είναι πλέον παράνομη και ελέγχεται αυστηρά. Αυτή είναι η αντιμετώπιση των μπαχαρικών, χωρίς άδεια, κατ 'αρχήν, την άσκηση διώξεων. Περαιτέρω πληροφορίες είναι διαθέσιμες στο κύριο άρθρο ναρκωτικών δίκαιο στη Γερμανία.

Αυστρία
Δεδομένου ότι το ενεργό συστατικό JWH-018 που χρησιμοποιείται για την εφαρμογή ή στο ανθρώπινο σώμα, τη φύση του το κράτος ή τις λειτουργίες του οργανισμού ή να επηρεάσει την ψυχική δηλώνει Spice υπόκειται σε § 1 Abs 1 Z Φαρμάκων 5 του νόμου, που επιτρέπει το εμπόριο και η μεταφορά στην Αυστρία απαγορεύονται. Αυτό ανακοινώθηκε από το αυστριακό Υπουργείο Υγείας στις 18 Τον Δεκέμβριο του 2008 με την απελευθέρωση. Έως τότε, οι συναλλαγές δεν είχε απαγορευθεί.
Η απαγόρευση ισχύει από τις 18 Δεκέμβριο για 14 ημέρες. Μέχρι τότε θα έχει μια άλλη διαδικασία που θα αποφασιστεί. Η εμπορία του φαρμάκου διακόπηκε, εξαρτάται από τον πωλητή, που παραμένουν τα αποθέματα από το εύρος που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Ελβετία
Στην Ελβετία, Spice υπόκειται στους κανόνες και τη ρύθμιση των προϊόντων καπνού απαγορεύεται.

Μια συνεισφορά της ARD σε:

Biodrogen
Πόσο επικίνδυνο είναι το άγνωστο ουσίες;

Μέχρι πρόσφατα, τα βότανα και μπαχαρικά από την Ασία και τη Λατινική Αμερική, όπου η κάνναβη, όπως ισχύει μετά λέγεται, μόνο με τον όρο pothead σκηνή. Τώρα είναι η λεγόμενη "Spice" είναι όλο το μέρος του φαρμάκου - και εντελώς νόμιμα.

Η μητρική του εφιάλτη
Δεν μοιάζουν με ένα φάρμακο που δεν έχει όνομα και είναι επικίνδυνη στην όμορφη συσκευασία δεν είναι μόνο ήπια βότανα να διαφέρουν. Αλλά στο κόμμα σκηνή, είναι το πιο πρόσφατο καυτό συμβουλή: "Spice" - Γερμανικά για "μπαχαρικό".

Επισήμως, "Spice" πωλούνται ως θυμίαμα. Πράγματι, φαίνεται ισχυρότερη από μαριχουάνα χρήστες ανέφεραν ότι μοιάζει με μια κοινή κάπνισμα. Συμβατικές ναρκωτικών δοκιμές δείχνουν "Spice" στο αίμα, αλλά προφανώς δεν ισχύει. Και απαγορεύεται είναι το μείγμα μπαχαρικών, ή των οποίων η κατανάλωση ή η πώληση δεν μπορεί. Αυτό κάνει ιδιαίτερα δημοφιλή ως αρχάριος ναρκωτικών. Η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη, ώστε ορισμένα μέσω του Διαδικτύου έχουν αναφερθεί ελλείψεις.

Ο μεγάλος άγνωστος
Εκτός από αβλαβείς ουσίες, όπως το μέλι ή βανίλια, επίσης αποξηραμένα βότανα στο μείγμα. Θα πρέπει να δρουν σαν την κάνναβη. Το πρόβλημα: Υπήρχαν και δεν είναι ακόμη σοβαρό ερευνητικό έργο για την «Spice». Και τα συστατικά που μπορούν να αλλάξουν. Εξ ου και η προειδοποίηση από εμπειρογνώμονες: Finger weg! "Δεν ξέρω τι θέμα εδώ σε όλα τα σχετικά με το ανθρώπινο σώμα και με ποια μορφή αυτά ανήκουν», λέει ο καθηγητής Jochen Wilske, διευθυντής του Ινστιτούτου της Νομικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Saarland. "Δεν έχει μόνο η ψυχο-δραστική πλευρά. Μπορεί να υπάρχουν και άλλες τοξικές ουσίες. Είναι απλά πολύ λίγο γνωστά."

A Bio-φάρμακο;
"Spice" περιέχει, σύμφωνα με τον κατασκευαστή, είτε σε νικοτίνη ή THC - το δραστικό συστατικό της κάνναβης. Αυτό ενισχύει την εσφαλμένη εντύπωση της αβλάβεια. Επίσης, τα ναρκωτικά επίτροπο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, Sabine Bätzing ανησυχεί: "Γνωρίζουμε ότι ειδικά οι νέοι" Spice "καταναλώνουν. Νομίζουν ότι είναι οργανική και, συνεπώς, υγιής. Είναι αυτό ακόμη πολύ δρόμο."

"Spice" κατά τη δοκιμή
Thorsten Β., φοιτητών και των περιστασιακών καπνιστών εμπειρία χωρίς ναρκωτικά, υπό ιατρική επίβλεψη και κάνει μια δοκιμή με μια νομική ουσία. Μετά από περίπου δεκαπέντε λεπτά εκτυλίχθηκε το βότανο μείγμα απότομα παύει να έχει αποτέλεσμα: Η ανάπαυση αυξήσεις μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ανησυχητικό 120 κτυπά ανά λεπτό. Thorsten δεν νιώθει πολύ καλά: "Η οδήγηση αυτή τη στιγμή δεν θα ήταν εκεί. Τώρα είναι πολύ δύσκολο να καθόμαστε εδώ και μόνο, είναι σωματικά κουραστικές."

Με μια τέτοια συσκευή ονομάζεται Βιέννη Thorsten ανταπόκρισης δοκιμαστεί. Μια διαδικασία, η οποία είναι, επίσης, στην ιατρική, ψυχολογική εξέταση (MPU) για αμαρτωλούς Flensburger σημεία χρησιμοποιείται. Πριν από το κάπνισμα, τις αξίες μας θέματα από ό, τι καλό. Το φάρμακο ήταν πολύ κατηφορικό. Μια δοκιμασία ήταν τόσο κακή που ο υπολογιστής αρνήθηκε να αξιολογήσει. Οδηγήστε το αυτοκίνητο ή να εργάζονται σε ένα μηχάνημα θα μπορούσε σήμερα να είναι μοιραία, προειδοποιεί το γιατρό εργασίας και πτήσεων Δρ Bernd Kasper: "Το αποτέλεσμα είναι σαφές. Οι αντιδράσεις δεν είναι πλέον επαρκής. Οι χρόνοι απόκρισης έχουν επεκταθεί. Υπάρχουν επίσης και πολλές ψευδείς αντιδράσεων λαμβάνει χώρα."

Ο ισχυρισμός: "Spice"-απαγόρευση
Σε θεραπεία κέντρα καταδύσεων νόμιμων ναρκωτικά χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο ως υποκατάστατο για την ουσία. Ο Ιατρικός Διευθυντής και Προϊστάμενος της θεραπείας Schaumberger Δικαστήριο, συνεπώς, απαιτεί μια σαφή απαγόρευση: "Spice είναι ένα φάρμακο, η ψυχο-δραστικές επιπτώσεις. (...) Δεν πρέπει να πειρασμό, εδώ σε θέση αναμονής για να φύγω."
Το πρόβλημα: Μέχρι τώρα δεν μπορεί να αναμειγνύεται απαγορεύεται από το νόμο, αλλά μόνο επιμέρους παράγοντες, που βρίσκονται στο "Spice", αλλά πολύ δύσκολο να δούμε.

Τα ναρκωτικά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και Sabine Bätzing σύνολα και όχι απαγορεύσεις, όχι για την πρόληψη: Πρώτον, θα πρέπει η ευαισθητοποίηση των καταναλωτών να είναι αιχμηρά, ότι είναι "Spice" σχετικά με ένα φάρμακο να δράσει. "Οι καταναλωτές θα γνωρίζουν ότι (...) παραισθησιογόνο επίδραση και μπορεί να έχει Langzeitspätfolgen ότι τώρα δεν μπορεί να φανταστεί κανείς», ήταν εξίσου σημαντική.

Cannabinoids

2009-02-01T23:53:00.001+01:00

Cannabinoids

Cannabinoids είναι μετατροπή προϊόντων και συνθετικών αναλόγων ορισμένων terpene φαινόλες, οι οποίες μέχρι τώρα μόνο στο εργοστάσιο της κάνναβης (Cannabis sativa, Cannabis indica) ανακαλύφθηκαν. Η εξερεύνηση του cannabinoids οδήγησε στην ανακάλυψη της endocannabinoid σύστημα. Το σώμα μου ουσίες που έχουν παρόμοια φαρμακολογικές ιδιότητες, καλούνται Endocannabinoids.

Καννάβεως cannabinoids

Η ρητίνη του φυτού κάνναβη περιέχει περισσότερες από 60 terpene φαινόλες, οι οποίες σε άλλα φυτά που δεν έχουν ανακαλυφθεί. Η πιο διερευνηθεί είναι Δ ⁹ κανναβινοειδών-τετραϋδροκανναβινόλη (Δ ⁹-THC), το 1964, έχει απομονωθεί. Κανναβινοειδή οξέα ως πρόδρομες ουσίες των cannabinoids ήταν ουδέτερη κατά τη δεκαετία του 1950, λόγω της ισχύος αντιβιοτικό και να είναι γνωστό, για παράδειγμα, στην Τσεχοσλοβακία το ζώο φάρμακο. Cannabidiol (CBD), άλλο μη ψυχοδραστικών κανναβινοειδών, έχει λόγω του αντι-φλεγμονώδη, αντι-schizophrenischen και αντι-επιληπτικών ιδιότητες διερευνηθεί. Οι περισσότερες από τις άλλες cannabinoids για ψυχολογική δραστηριότητα, ερευνήθηκαν, και την ερευνητική τους δραστηριότητα έχει παραμεληθεί, όταν είχε ότι δεν ήταν.
Ορισμένα φυτικά cannabinoids (Phytocannabinoide) της ινδικής καννάβεως:
Κανναβινοειδή Τύπος Αριθμός
Δ ⁹ 9-τετραϋδροκανναβινόλη
Δ ⁸ 2-τετραϋδροκανναβινόλη
Δ ⁹-Tetrahydrocannabivarin --
Cannabidiol 7
Cannabigerol 6
Cannabichromen 5
Cannabicyclol 3
Cannabielsoin 5
Cannabitriol 9
Διάφορα 11
Κάνναβη> 1
Cannabinodiol> 1
Η κάνναβη περιέχει επίσης ένα μεγάλο αριθμό μη cannabinoids, πάνω από 120 διαφορετικές τερπενίων και 21 φλαβονοειδή με διάφορες φαρμακολογικές ιδιότητες. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι cannabinoids, όπως η κάνναβη (CBN), cannabidiol (CBD) και την επίδραση της THC-Δ ⁹ τροποποιήσετε. Οι περισσότερες μελέτες neuropharmacology εστιάζονται στην έρευνα των ατομικών cannabinoids.
Η κάνναβη και το cannabinoids περιέχονται σε συνδυασμό εν μέρει αντιφατικές επιπτώσεις: εμποδίζουν, ενώ παράλληλα αυξάνουν την επιθετικότητα, βρέξτε το υλικό και την ενίσχυση τόσο της αυθόρμητης δραστηριότητας των νευρικών κυττάρων που παράγουν και ταυτόχρονα πράξη anticonvulsant επιληψία-όπως κορτικοεπινεφρίδιες απορρίψεις. Ορισμένα cannabinoids οι αγωνιστές των υποδοχέων CB ₁ / ₂ CB, άλλοι λένε, ωστόσο, είτε δεν τους συγγένεια, ή ακόμα και ανταγωνιστές.
Η χημική φύση της κάνναβης ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με παράγοντες όπως η καύση θερμότητας, συνθήκες αποθήκευσης και γεωγραφικής προέλευσης.
Η κάνναβη και cannabinoids γενικά δεν θεωρούνται ως παράγοντες του ντόπινγκ, οι εθνικές και διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες είναι ανοιχτά αυτές τις επιθεωρήσεις.

Συνθετικά cannabinoids

Τεχνητή ημισυνθετικά cannabinoids μπορεί να παραχθεί, δηλαδή από φυσικές cannabinoids, καθώς και πλήρως συνθετικά, δηλαδή από την απλή πρόδρομων ουσιών. Συνθετικά cannabinoids χρησιμοποιούνται ιατρικά, αλλά και στον σχετικά με τις νευροεπιστήμες Cannabinoidwirkung στον εγκέφαλο για την κατανόηση. Ορισμένα συνθετικά cannabinoids είναι για παράδειγμα:
CP-55940: 1974 σύνθεσης, 40-50x ως ισχυρός Δ9-THC
HU-210: 100-800-πλάσια δραστικότητα σε σχέση με το THC, το ζώο θα πρέπει zellwachstumsfördernde και antidepressant αποτελέσματα
SR-141716A, είναι επιλεκτικό CB1 ανταγωνιστή, και είναι υπεύθυνο για την απώλεια βάρους ως φάρμακο επιτρέπεται. Είναι, επίσης, χρησιμοποιείται ως τη διακοπή του καπνίσματος πόρων εξετάζονται.
Nabilon: Θα στην ογκολογία για την θεραπεία των παρενεργειών της χημειοθεραπείας που χρησιμοποιούνται ως αντιεμετικά.
CP 47497 (στη μόδα ναρκωτικών "Spice" ως το κύριο συστατικό αποδεικνύεται)
9-δεν-9beta-Hydroxyhexahydrocannabinol (β-HHC)
JWH-015 και JWH-018: το τελευταίο ήταν στο φάρμακο αποδειχθεί Spice.

Cannabino-mimetica από άλλα φυτά

Οι ερευνητές στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Ζυρίχη πρόσφατα έχουν δείξει ότι η Ν-Isobutylamide Echinacea από μια νέα κατηγορία των κανναβινοειδών mimetica ισχυρός για να δείτε το περιφερικό CB2 υποδοχείς των κανναβινοειδών για ανοσοκύτταρα δεσμεύει, αλλά να μην το CB1 υποδοχείς στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Έτσι, η cannabis sativa δεν είναι το μοναδικό εργοστάσιο που παράγει συνδέτες υποδοχέων των κανναβινοειδών. Β-Caryophyllene εμφανίζεται σε διάφορα αρωματικά φυτά και είναι επίσης ένα CB2 κανναβινοειδών.

Λογοτεχνία

Roger Pertwee (Ed.): Cannabinoids. (Εγχειρίδιο της Πειραματικής Φαρμακολογίας Vol 168), Springer, Berlin / Heidelberg 2005, ISBN 3-540-22565-X.
Franjo Grotenhermen (επιμ.): Η κάνναβη και cannabinoids. Φαρμακολογία, τοξικολογία και θεραπευτικές δυνατότητες. Verlag Hans Huber, Bern / Göttingen / Τορόντο / Σηάτλ το 2004, ISBN 3-456-84105-1.

Roger Williams

2009-02-01T23:52:00.002+01:00

Roger Williams

Roger Williams (* Απρίλιο του 1603 στο Λονδίνο? † Μάρτιο του 1683 στο Providence, Rhode Ισλανδία, USA Today) θεωρείται ο πατέρας της αμερικανικής Baptismus και πρωταθλητής της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και στις αρχές της ανάληψης του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους.

Αρχές

Μετά την ολοκλήρωση της σχολικής εκπαίδευσης (1626) ήταν αφιερωμένη στην πρώτη Roger Williams νόμο και θεολογία μελέτες. Προς 1629 ανέλαβε τη θέση του ιερέα της Εκκλησίας της Αγγλίας και consecrated εξέδωσε Kaplanei στο Essex. Παντρεύτηκε τέλη 1630 και μετανάστευσε με τη σύζυγό του στην Αμερική.

Η Βοστώνη Σύγκρουση

Ο πρώτος πήρε το ζουν ως βοηθός καθηγητή, αλλά στη συνέχεια επέστρεψε ως πάστορα στην αρχική του έργο πίσω. Από το 1633 ήρθε σε σύγκρουση με την Δημοτική Βοστώνη. Γουίλιαμς υπερασπίστηκε τον εαυτό της από την επιρροή των κρατικών αρχών σε εθνικό θρησκευτικών υποθέσεων. Ταυτόχρονα, θα αναγνωρίζεται το δικαίωμα του κράτους, μια κάποια ειδικά προνόμια για την εκκλησία. Το ιστορικό αυτής της διαμαρτυρίας ήταν Williams για να αναγνωρίσει ότι "εκκλησία δεν μπορεί να διεκδικήσει για τον εαυτό τους την αληθινή εκκλησία του Χριστού να είναι". Η σύγκρουση προκλήθηκε από Williams οδήγησε σε ρήξη με την Αγγλικανική συναδέλφους, John βαμβάκι, η πόλη αυτή τη στιγμή πάστορα της Βοστώνης και μια μαζική υποστηρικτής του γάμου και της θρόνο βωμό ήταν. William σύντομα ονομάζεται "φιλελεύθερη αναζητεί" και αποσχιστικές. Ήταν εξορισμό Μασσαχουσέττη και από ένα μικρό χρονικό διάστημα αργότερα με ένταλμα αναζήτηση. Williams διαφύγει την απειλή της φυλάκισης και την επιστροφή στην Αγγλία από μια πτήση προς την NARRAGANSETT Bay, όπου ίδρυσε υποκατάστημα 1636, το σημείο εκκίνησης των αμερικανικών κρατικών Ρόουντ Ισλανδία. Το γραφείο του είπε Williams του Πρόβιντενς στη μνήμη του Θεού ευγενικό πρόνοια (engl.: Providence) στην άσκηση Williams προβλήματα.

Ίδρυση του πρώτου Βαπτιστή Εκκλησία της Αμερικής και του κράτους του Ρόουντ Ισλανδία

1639 Γουίλιαμς είναι από τα ιδρυτικά μέλη της πρώτης αμερικανικής Βαπτιστή Εκκλησία να βρει. Η πίστη και η θρησκευτική ελευθερία τους ήταν από τα βασικά καταστατικού αυτής της κοινότητας και έχουν τον τρόπο στην ανάπτυξη του Baptismus. Προκειμένου να διασφαλισθεί η ανεξαρτησία του οικισμού και να εξασφαλίσει την ελευθερία της θρησκείας, Williams ταξίδεψε στην Αγγλία το 1643 και εγκαταστάθηκε στην απόκτηση γης, μέσω διπλώματος ευρεσιτεχνίας που έχει ολοκληρωθεί. Με την επιστροφή του έχει συντάξει ένα σύνταγμα για Ρόουντ Ισλανδία, για πρώτη φορά στην ιστορία της, η πλήρης διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους κατοχυρώθηκε. Αυτό το Σύνταγμα εγκρίθηκε μετά από κάποιες αρχικές δυσκολίες. Williams 1654 εξελέγη πρόεδρος της νέας κυβέρνησης που εκλέγονται. Πήρε φροντίδα του εσωτερικού δομή της χώρας και εξασφάλισε την ένταξη της κυρίως εξαιτίας της ειρηνίστρια πνεύμα Κουάκεροι διώκονται. Μια ιδιαίτερη ανησυχία είναι η Williams proselytizing των Ινδιάνων. Και πάλι, θα τηρούνται οι πεποιθήσεις και η ελευθερία της συνείδησης. Αποστολή στην βιβλική έννοια για την Williams ήταν η προσφορά του Ευαγγελίου. Το αν αυτή η προσφορά έγινε δεκτή, ήταν η ελευθερία των φορέων στους οποίους απευθύνθηκε η προσφορά. Σημαντική βάση Williams επιρροή άρχισε Αποστολή Ινδιάνοι ήταν τα γραπτά στα οποία μεταφράζονται στη γλώσσα και τον πολιτισμό των Ινδιάνων δίνει μια εισαγωγή.
Theologically Williams ήταν η Γενική arminianischen κοντά Βαπτιστή, η οποία σε αντίθεση με την ιδιαίτερη Prädestinationslehre Βαπτιστή Calvin απέρριψε όλους τους ανθρώπους και για erlösungsfähig πραγματοποιήθηκε. Έφυγε από τη συν-ίδρυσε το Βαπτιστή Εκκλησία μετά από μερικούς μήνες και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του το 1684, και μια αδιοργάνωτος Christian αναζητεί, την παραδοχή ότι δεν υπάρχει σήμερα στην εκκλησία να είναι σε θέση να επωφεληθούν από την εκκλησία να είναι αλήθεια. Williams αναμένεται να επιτρέψει επόμενη Baruch Σπινόζα είναι ένας από τους πρώτους ανθρώπους στον δυτικό κόσμο έχουν για μια ζωή έξω από την οργανωμένη θρησκευτική κοινότητα denk και έφερε.
Για το σύνολο των υποχρεώσεων προς την εκκλησία ήταν πιο Williams ανθρωπολόγος, φιλόσοφος και των κρατικών πολιτικών ως θεολόγος.
Ένα άγαλμα του Roger Williams βρίσκεται στο Μνημείο της Μεταρρύθμισης της Γενεύης.

Λογοτεχνία

Roger Williams: κλειδί στη γλώσσα των Ινδιάνων της Αμερικής, 1643
Roger Williams: Ερωτήματα της επιστολής, 1644
Roger Williams: Πειράματα του ζωή και την υγεία, 1652
NARRAGANSETT Club / Perry Miller (επιμ.): Η Ολοκλήρωση συγγράμματα του Roger Williams, 7 τόμους? BDE 1-6: 1866-1874, Bd 7: 1963
O.E. Winslow: Master Roger Williams - Μια βιογραφία, 1957

World Index Tracking

2009-02-01T23:52:00.001+01:00

World Index Tracking

Ο Παγκόσμιος Δείκτης εντοπισμού παρουσιάζεται κάθε χρόνο από τη διεθνή αποστολή και ανακούφιση οργάνωση Open Doors προσδιορίζεται και να δημοσιευθεί. Ο δείκτης είναι μια λίστα με πάνω από 100 χώρες στις οποίες οι χριστιανοί χειρότερη, λόγω των πεποιθήσεών τους ή να τιμωρηθεί. Δημοσιεύθηκε: 50 χωρών στο δείκτη.
Περίπου 200 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν εξαιτίας της χριστιανικής πίστης υπό στερητική ή Χριστιανοί - εάν σε ισλαμικές χώρες, τα ολοκληρωτικά κράτη ή σε περιοχές όπου κυριαρχεί η βία. Είναι συχνά θεωρούνται ως δεύτερης κατηγορίας πολίτες, όπου ακόμη και στερούνται βασικών δικαιωμάτων.
Open Doors είναι ένα interdenominational ιεραποστολικές και οργάνωση αρωγής, που βρίσκονται σε 50 χώρες σε όλο τον κόσμο για τους Χριστιανούς, είναι η βάση της πίστης τους και να τιμωρηθούν.

Η εμφάνιση

Τα θεμέλια της παγκόσμιας παρακολούθησης του δείκτη Open Doors θα εξηγηθεί ως εξής:
"Για τον κόσμο εντοπισμού δείκτης για τον προσδιορισμό, τη χρήση Open Doors είναι ένα ειδικά προετοιμασμένο ερωτηματολόγιο 50 ερωτήσεων. Οι αντιδράσεις βαθμολογούνται με σκορ. Τα συνολικά στοιχεία για μια χώρα καθορίζει τη θέση της στον κόσμο εντοπισμό του δείκτη. Ερευνηθούν διάφορες πτυχές της θρησκευτικής ελευθερίας. Γίνεται διάκριση μεταξύ, για παράδειγμα ...
... Το επίσημο και νομικό καθεστώς των Χριστιανών
Είναι η ελευθερία της θρησκείας στο Σύνταγμα ή / και την εθνική νομοθεσία;
Μήπως οι πολίτες έχουν το νόμιμο δικαίωμα να μετατρέπει τον Χριστιανισμό;
... Η πραγματική κατάσταση των Χριστιανών που ζουν στη χώρα
Χριστιανοί σκοτώνονται για την πίστη τους;
Επειδή είναι χριστιανοί της πίστης τους στη φυλακή ή στρατόπεδα εργασίας ή καταδικάστηκε σε ψυχιατρικό λάβει;
... Της ελευθερίας και των περιορισμών της εκκλησίας στην κοινωνία
Μπορεί οι χριστιανοί χριστιανική βιβλιογραφία έντυπη και διαδίδονται;
Οι χριστιανικές δημοσιεύσεις σε αυτή τη χώρα λογοκρίνεται / απαγορευτεί;
... Οι παράγοντες που επηρεάζουν την ελευθερία της θρησκείας σε μία χώρα μπορεί να υπονομεύσει
Είναι χώρους συνάντησης των χριστιανών και τα σπίτια τους αντι-χριστιανικά κίνητρα επίθεση; "

Δείκτης 2008: Οι πρώτες δέκα χώρες, όπου οι χριστιανοί είναι οι πιο επιδιωκόμενους

Κόκκινο = Σοβαρή διώξεις,
1 Βόρεια Κορέα Λαϊκή Δημοκρατία

Πορτοκαλί = καταστολή
2 Σαουδική Αραβία Απόλυτη Μοναρχία
3 Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν
4 Μαλδίβες προεδρικές
5 Μπουτάν συνταγματική μοναρχία
6 Υεμένη προεδρικές
7 Ισλαμικής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν
8 Δημοκρατίας του Λάος με το μονοκομματικό σύστημα

Κίτρινο = σοβαρές ατέλειες.
9 Ουζμπεκιστάν προεδρικές Κοινοβουλίου με δύο βουλές
10 Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

Πηγή: Open Doors
Σε πέντε από τις πρώτες δέκα χώρες του δείκτη, το Ισλάμ είναι θρησκεία της πλειοψηφίας του πληθυσμού. Τρεις χώρες έχουν κομμουνιστικών κυβερνήσεων. Μπουτάν είναι η μόνη χώρα Βουδιστικής κυριαρχούν μεταξύ των κορυφαίων σε αναβάτες φέτος ευρετήρια.
Ενισχυμένη Χριστιανοί

Ενισχυμένη Χριστιανοί

Για τους χριστιανούς, η κατάσταση επιδεινώθηκε το 2007 στις ακόλουθες χώρες: Βόρεια Κορέα, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Λιβύη, την Ιορδανία, τη Λευκορωσία και τα παλαιστινιακά εδάφη. Σχετικά με την κατάσταση των Χριστιανών στη Μαυριτανία Open Doors έλαβε λεπτομερείς πληροφορίες, με αποτέλεσμα ένα υψηλότερο φιλοξενούμενων κατέληξε.

Η βελτίωση της κατάστασης για τους Χριστιανούς

Ή κάπως βελτιωθεί η κατάσταση των χριστιανών στη Σομαλία, το Βιετνάμ, τη Βιρμανία, την Αιθιοπία, την Κολομβία και το Νεπάλ.
Το 2006, υπήρχαν πολλοί Χριστιανοί στη Σομαλία, λόγω της πίστης τους, σκοτώθηκαν, απαχθεί ή σωματικά αμφισβητηθεί. Το 2007, οι ανοικτές θύρες δεν έχει λάβει πληροφορίες σχετικά με, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν επεισόδια ήρθε. Ισλάμ παραμένει η κυρίαρχη θρησκεία και τις κοινωνικές πιέσεις για σεβασμό ισλαμική παράδοση, είναι μεγάλη. Μετατρέπει από το Ισλάμ είναι με κίνδυνο της ζωής τους.

Σύνδεσμοι

Παρακολούθηση της Παγκόσμιας Ευρετήριο
http://www.opendoors-de.org/index.php?supp_page=weltverfolgungsindex_2007_kurz&supp_lang=de

Επίσημη ιστοσελίδα του Open Doors Γερμανία
http://www.opendoors-de.org/

Επίσημη ιστοσελίδα του Διεθνούς Open Doors
http://www.od.org/

Διώξεις των Μπαχαϊστών

2009-02-01T23:51:00.000+01:00

Διώξεις των Μπαχαϊστών

Η δίωξη των Μπαχαϊστών εκτελούνται από το κράτος, με την υποστήριξη ή την ανοχή μέτρα που στοχεύουν στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολυάριθμων Μπαχάι λόγω της πίστης τους από. Η ενίοτε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάλυψη τόσο σε αστικές όσο και πολιτικά, καθώς και οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Εκτός από τα κύρια άρνηση του δικαιώματος στην πίστη και τη θρησκευτική ελευθερία και το δικαίωμα στην εργασία και τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν κυρίως Συνέλευση απαγορεύσεις, απαλλοτριώσεις, απέλασης, φυλακίσεις, βασανιστήρια, δολοφονίες, όπως η νομική και επιπλέον νομική εκτελέσεις. Ο στόχος της δίωξης των Μπαχαϊστών είναι η επίθεση και η καταστροφή της πολιτιστικής τους ρίζες, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής περιθωριοποίησης. Μήπως η Bahai κυρίως στις χώρες καταγωγής τους, του Ιράν, καθώς και σε ορισμένα άλλα ισλαμικά κράτη. Η συστηματική και κρατικών διέταξε τη δίωξη των Μπαχάι πρέπει να διακρίνονται από την απλή εχθρότητα, απόρριψη ορισμένων Bahai διδασκαλίες, τις διακρίσεις ή του περιορισμού των δραστηριοτήτων Μπαχάι από μια περιοριστική νομοθεσία.

Αιτίες και ιδεολογική αιτιολόγηση

Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των μουσουλμάνων, το όνομα του Μωάμεθ ως "σφραγίδα των προφητών" έτσι όπως υποδεικνύει ότι αυτή η τελευταία σε μια σειρά προφητών, και για τις θρησκευτικές βάσεις πριν από την τελευταία ημέρα είχε ολοκληρωθεί, μπορεί να τους επιτρέψουν να κατανοήσουν ότι δεν υπάρχει περαιτέρω αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη ιστορία. Ο ιδρυτής της Μπαχάι Πίστη, Bahá'u'lláh, αντιπροσωπεύει την άλλη πλευρά, οι διδασκαλίες του ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, το Θεό με τους ανθρώπους που είχαν κλείσει, "προς το τέλος ότι δεν έχει τέλος, πάντα με την περαιτέρω αποκαλύψεις της θείας βούλησης να ανανεωθεί. Bahá'u'lláh ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι η σειρά της "εκδηλώσεις του Θεού" για να συνεχίσετε. Οι γραφές Μπαχάι θεωρούν ως αποκάλυψη του Θεού για την ανθρωπότητα, με το δόγμα της σταδιακής αποκάλυψης του Θεού στο επίκεντρο των Μπαχαϊστών θεολογία μυαλό. Έτσι, οι οπαδοί των Μπαχαϊστών θρησκείας, ιδιαίτερα στον ισλαμικό σχολείο ορθοδοξία gleichweder δίκαιο του Ισλάμ ως αποθήκη. Λόγω της ιδιαίτερης ιστορίας των Μπαχαϊστών θρησκείας, οι οποίες προέκυψαν από την Ισλαμική Shia έχει αναπτυχθεί, είναι η δίωξη των Μπαχαϊστών στενά με την πρόσφατη ιστορία της ιρανικής verknüpft.Der τίτλο Bahá'u'lláh, ένα νέο θεϊκό διδασκαλίες έδειξε να έχει επικεντρωθεί στη θεολογική αντίφαση 1979/1980, δεδομένου ότι με τη σημερινή κυβέρνηση στο Ιράν αρχή της Wilayat e-Faqih "ότι η πολιτική κυριαρχία του κλήρου πληρεξούσιο για την αναμενόμενη Δωδέκατη Ιμάμ ελεγχόμενες. Η Bahai πίστη εκείνων που εμφανίστηκε με τη μορφή του Messiah Σιιτών στο Ισλάμ, την ιστορική εικόνα και ιδρυτής της Gestalt Babismus, την Bab, στα μέσα του 19ου Αιώνα. Από την ισλαμική επανάσταση είναι πραγματικά θεολογική σύγκρουση, η οποία είναι ανάλογη με τη σχέση του χριστιανισμού με τον ιουδαϊσμό, καθιστά πολιτικό χώρο. Η Bahai τόπος με την κατ 'εκτίμηση 300.000 έως 500.000 οπαδοί ζουν στο Ιράν, τη μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της χώρας. Σε αντίθεση με τους Χριστιανούς, τους Εβραίους και Zoroastriern που δεν αναφέρονται στο άρθρο 13 του συντάγματος δεν την κατάσταση ως προστατευόμενη θρησκευτική μειονότητα ονομάζεται. Αυτή η καταπίεση των Μπαχαϊστών νομιμότητα και στο μη κοσμικό κράτος-κτίριο στο Ιράν ακόμη νομιμοποιηθεί. Στον αγώνα για την εξουσία και επιρροή στο εσωτερικό του Ιράν που εξυπηρετούνται και να εξυπηρετούν τις Bahai να Schiitentums εχθρό και την αρχιτεκτονική της εθνικής υπερηφάνειας τυποποιημένο, ξανά και ξανά ως εξιλαστήρια θύματα, το μέσο, έτσι ώστε η συναισθηματική υποστήριξη των μαζών για να κερδίσει. Κατά το ιρανικό κοινό έχει με τη δίωξη των δήθεν "απειλή για την εθνική ασφάλεια", με παράλογες κατηγορίες, όπως είναι η Μπαχάι ήταν "Zionists" ή "κατάσκοποι" βάσιμη. Αντιπροσωπεύουν το Bahai στο Ιράν, μια θρησκευτική κοινότητα που είναι σύμφωνα με τις διδασκαλίες της πίστης τους δεν την ιρανική πολιτική και την αρχή της nonviolence εφαρμόζεται. Στην Αίγυπτο, η Bahai την άσκηση της θρησκείας τους, είναι επίσης δεν επιτρέπεται. Από το 1960, το Bahai κοινότητα βάσει προεδρικού διατάγματος απαγορεύεται. Σύμφωνα με την απόφαση της αιγυπτιακής Ανώτερο Διοικητικό Δικαστήριο του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 2006, δεν χορηγήθηκε το Bahai ιθαγένεια, διότι έχουν το ζήτημα της προσωπικής κατάστασης των εγγράφων που αρνήθηκε.

Παρακολούθηση Ιστορία

Η ιστορία της δίωξης των Μπαχαϊστών στο Ιράν ανάγεται στην επίδραση της Bab, το 1850 στο Tabriz εκτελέστηκε για βλασφημία. 1849/50 ήταν σε Religiozid πολλοί από τους οπαδούς σφαγιάστηκαν, κάποιες πηγές κάνουν λόγο για περισσότερα από 20.000 Μπάμπης. Σύμφωνα Reza Shah Mohammad Reza Pahlavi και Pahlavi είχε νομοθετήσει, το Bahai συστηματικά στερηθεί των πολιτικών δικαιωμάτων. Συντάξεις διαγραφεί από την Bahai κυβέρνησης και της στρατιωτικής υπηρεσίας απολύθηκε, απαγορεύτηκε η λογοτεχνία, απαλλοτριωμένα σπίτια, σχολεία, κέντρα κατασχέθηκαν συγκεντρώσεις απαγορεύονται. Τακτικές καθαρισμού και pogroms πραγματοποιήθηκε, οπότε 1925, 1932, 1934, 1939, 1943 και ιδιαίτερα το 1955, όταν η Shah στο μουλάδες ραδιοφωνικών σταθμών Hetzsendungen για την κυβέρνηση εναντίον των Μπαχάι τέθηκαν στη διάθεση των στρατιωτικών και το Bahai Κέντρο στην Τεχεράνη καταστραφεί.
Μετά την ισλαμική επανάσταση του 1979 και η σύσταση μιας "Ισλαμικής Δημοκρατίας" το Ιράν ήταν διώκονται συστηματικά. Μέχρι το 1981, όλων των τόπων λατρείας των Μπαχαϊστών καταστρέφονται, desecrated ή κατάχρησης. Νεκροταφεία και τα νοσοκομεία έχουν εγκριθεί από το κιν οδήγησε από το λεγόμενο θεματοφύλακες της θρησκείας, ή την κυβέρνηση του Ιράν όσον αφορά την ερμηνεία της σαρία καταστραφεί. Από τα μέσα του 1981, σήμερα το Bahai ένταξη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε ορισμένα μέρη, στα σχολεία, την άρνηση, σπουδαστές και καθηγητές που ήταν εκτός λειτουργίας, οι εργαζόμενοι στις δημόσιες υπηρεσίες, χωρίς κοινωνική ασφάλιση και τα συνταξιοδοτικά ρίχνονται από την υπηρεσία, οι μισθοί και οι δαπάνες κατάρτισης να είναι υπό την απειλή της φυλακής επιστρέφονται θα. Bahai περιουσία απαλλοτριώνεται, επιχειρηματικές συναλλαγές με Bahai οικογενειών απαγορεύονται κλειστά τα καταστήματα, επιχειρήσεις και ιδιώτες, οι λογαριασμοί είναι κλειδωμένο και έτσι κατέστρεψε τη ζωή. Ξανά και ξανά, υπήρχαν pogroms: καταστήματα, γραφεία και τα εργοστάσια ήταν λεηλάτησαν, τα βοοειδή που σφάζονται, η συγκομιδή είναι κλεμμένο ή απαλλοτριώθηκαν. Οικίες δέχθηκαν επίθεση και πυρπολούνται, οι κάτοικοι σφαγιάστηκαν, κάηκαν ζωντανοί ή βίαια αναγκάστηκαν να μετατραπούν σε Ισλάμ.
Από το 1979/1980, χιλιάδες συνελήφθησαν Bahai, σκληρά βασανιστήρια, εκατοντάδες αποκλειστικά λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων εκτελείται. Μέχρι το 1985, σχεδόν ολόκληρη η εκλεγμένη ηγεσία των Μπαχαϊστών σκοτώθηκαν σε 210 εκτελέσεις. Μάλλον τουλάχιστον 10.000 πιστοί έχουν καταφύγει στην εξορία. Από τις αρχές του 1993 από τα Ηνωμένα Έθνη δημοσίευσε έγγραφο της Μυστικής Επαναστατικής Πολιτιστική Ισλαμικής Ανώτατο Συμβούλιο κατά το έτος 1991 δείχνει ότι το Bahai διακρίσεων σε όλα τα επίπεδα, να ενθαρρύνει την πρόοδο και την ανάπτυξή τους. Αυτό το όνομα του από τον συγγραφέα του Golpayegani υπόμνημα διατυπώνει την ιρανική κρατική δόγμα για την αντιμετώπιση των Μπαχάι καθώς την δεκαετία του'90. Μέτρα για να γράψει, κατ 'ουσίαν, ότι το Bahai στο Ιράν με έναν τρόπο για την αντιμετώπιση, αναφέρει ότι "η πρόοδος και η ανάπτυξη θα παρεμποδιστεί." Για να είναι μια Bahai αναλφάβητοι και αγράμματοι διατηρούνται στο χαμηλότερο επίπεδο της ύπαρξής του, και πάντα ζει με το φόβο είναι ότι έχουν την παραμικρή σε υπέρβαση ή ακόμη χειρότερη φυλάκιση επίκειται. Επίσης για το Bahai στο εξωτερικό είναι «ένα σχέδιο για να αναπτυχθούν οι πολιτιστικές ρίζες εκτός της χώρας για να επιτεθούν και να καταστρέψουν." Το μνημόνιο είναι επομένως μια αλλαγή στην αντιμετώπιση των Μπαχάι στο Ιράν πριν από τις αιματηρές διώξεις του παρελθόντος που οδήγησαν στη διεθνή απομόνωση της χώρας, έχουν συμβάλει στη μυστική οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων του ανθρώπου, κάτω από το όριο της διεθνούς προσοχής διεξαχθεί.

Οι πρόσφατες εξελίξεις και την τρέχουσα κατάσταση

Αν και η συνολική κατάσταση στα χρόνια πριν από την τρέχουσα Προεδρία του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ σχετικά χαλαρή, ήταν υπό την προεδρία του Χαταμί, το Bahai εμπόδισε τους για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως εξ αποστάσεως εκπαίδευσης για να οργανώσουν τη ζωή τους μετά από την πρόσβασή τους σε κρατικό έλεγχο, τα πανεπιστήμια είναι άρνησης. Η απόσταση που ορίζονται και οι βιβλιοθήκες και τα γραφεία τους, το 1998, στόχος των επιδρομών και διάφορες κατασχέσεις. Σύμφωνα με την υψηλή τιμή της απομόνωσης και της σιωπής Χαταμί ήταν ακόμη σε μεγάλο βαθμό ανενόχλητος τη ζωή, αν και η πόλη απαγορεύεται. Υπήρχαν Bahai, σε αντίθεση με τη συνήθη θεώρηση των διακρίσεων σε τακτική ταυτότητας και ταξιδιωτικά έγγραφα με εκείνα που οι οικογένειές τους διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν.
Ωστόσο, η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεδομένου ότι τα εγκαίνια του σημερινού προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ επιδεινώνεται ραγδαία. Οι Μπαχάι στο Ιράν είναι, επιπλέον, και πάλι με συγκεκριμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμμετέχουν. Έτσι, ανέφερε ο διεθνής κοινότητα Bahai σημαντική αύξηση των αυθαίρετων συλλήψεων, τρομακτική κατάθεση πληρωμές, τα βασανιστήρια, τη δήμευση, η άρνηση της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο εκφοβισμός και η παρενόχληση των παιδιών και των νέων και οργανωμένη κρατική προπαγάνδα, η οποία αποτελείται από μια δαιμονοποίηση των μη μουσουλμάνων, ιδιαίτερα το αποτέλεσμα είναι Bahai. Οι επιθέσεις σε Μπαχάι, που παραμένουν ατιμώρητες, δεδομένου ότι το γραφείο του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, που στοχεύουν μνησίκακος. Η συνέλευση του νόμου και της ιδιοκτησίας είναι η κοινότητα Bahai ακόμη δεν χορηγείται ή, ανάλογα με την περιοχή, πολύ οργανωμένη. Το 2004, με αρκετές από τις αρχές της ιστορίας του Ιράν που συνδέονται με Bahai ιερές τοποθεσίες, όπως η γενέτειρα του ιδρυτή της θρησκευτικής, να καταστραφεί η πολιτιστική ίχνη της θρησκείας στο Ιράν θα πρέπει να επιστραφούν. Σε μερικές πόλεις υπάρχει τον τελευταίο καιρό για την καταστροφή των Bahai νεκροταφεία, τόσο το 2006 και το 2007 στο Yazd Najafabad. Όπως και πριν, η Μπαχάι της περαιτέρω εκπαίδευσης και Πανεπιστήμια της επίσκεψης αδύνατη. Στις 14 Μαΐου 2008, η ιρανική μυστική αστυνομία κρατούνται έξι ηγετικά μέλη της ιρανικής Μπαχάι κοινότητα. Έτσι, έχει την εσωτερική διοίκηση της ομάδας έχει χαθεί, η οποία μετά την εξαφάνιση και την εκτέλεση των μελών του Εθνικού Συμβουλίου Πνευματική των Μπαχαϊστών στο Ιράν κατά τη διάρκεια των ετών 1980 και 1981 - υπό την Mitwissen την ιρανική κυβέρνηση - ιδρύθηκε. Ήδη στις 5 Μάρτιος του 2008 ήταν ο διευθυντής της ομάδας συνελήφθησαν.
Σύμφωνα με έκθεση του Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την ελευθερία της θρησκείας και πεποιθήσεων, Asma Jahangir, Επανάσταση του Οκτωβρίου 2005, το Ανώτατο ηγέτης Khamenei, το ανώτατο διοικητή του στρατού, των μυστικών υπηρεσιών, την οργάνωση της επαναστατικής φύλακες και την αστυνομία ότι όλοι οι άνθρωποι, η θρησκευτική κοινότητα μέλη της Bahai, "για τον εντοπισμό, την καταγραφή και παρακολουθείται.
Η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τον τελευταίο καιρό σε διάφορες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εναντίον Μπαχάι στην Τεχεράνη από διαβήματα που θέτει, μεταξύ άλλων, το Δεκέμβριο του 2005 και τον Απρίλιο του 2006. Σε μία, 19 Δεκεμβρίου 2007 με 73 έως 53 φωνές στους 55 αποχές, ενέκρινε ψήφισμα εκφράζει τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών για τη βαθιά του ανησυχία για την επιδείνωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν. Το ψήφισμα ορίζει "επίθεση (ες) κατά των Μπαχάι και την πίστη τους στην κατάσταση των μέσων ενημέρωσης" και "συσσώρευση της στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση έχει endeavored να εξασφαλιστεί ότι η Μπαχάι να εντοπίζουν, να παρακολουθούν μακριά από τα πανεπιστήμια, να τους δώσουν τη βάση της οικονομικής ζωής, ώστε να αποφευχθεί , αυθαίρετες συλλήψεις και φυλακίζονται. " Επίσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εκφράζει τακτικά για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Μπαχάι στο Ιράν, πιο πρόσφατα, στις 25 Μάιο του 2007 σε μια δήλωση.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2008, το ιρανικό κοινοβούλιο ψήφισε νόμο, που είναι η παραίτηση του Ισλάμ υπό την απειλή της θανατικής ποινής και η απαγόρευση από την Guardian σύντομα θα επιβεβαιωθεί. Αυτό συνεπάγεται περαιτέρω επιδείνωση της δίωξης των θρησκευτικών μειονοτήτων, ιδίως των Μπαχάι.

Δείτε επίσης:

Hojjatieh
http://de.wikipedia.org/wiki/Hojjatieh

Ισλαμικού φονταμενταλισμού
http://de.wikipedia.org/wiki/Islamischer_Fundamentalismus

Λογοτεχνία

Catherine Bigelow: Συνομωσίες και πλαστά: Η επίθεση κατά της Μπαχάι κοινότητας στο Ιράν. Στο: Περσικό Κληρονομιάς Vol 9, No 35. 2004, σ. 27-29.
Dominic Parviz Brookshaw και Seena Fazel Β. (επιμ.): Οι Μπαχάι του Ιράν. Sociohistorical Σπουδών. Λονδίνο / Νέα Υόρκη, το 2008ο
R. Cooper: Οι Μπαχάι του Ιράν. Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων, Λονδίνο 1992
Christine Hakim: Οι Μπαχάι ή τη νίκη επί της βίας. Altstätten 1984, Πανόραμα, ISBN 3-907-50604-9
Nazila Ghanea: τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο ΟΗΕ και η Μπαχάι στο Ιράν. Kluwer Law International, Χάγη, το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, 2002, ISBN 9-041-11953-1
Gunnar Heinsohn: Εγκυκλοπαίδεια της γενοκτονίας, Rowohlt 1998, ISBN 3-499-22338-4
Moojan Momen: Τα μωρά Μπαχάι κοινότητας και του Ιράν: Η περίπτωση της αναστολής της γενοκτονίας; Εφημερίδα της Γενοκτονίας Έρευνας, δεν. 7, 2005, σ. 221-241
Olya Roohizadegan: Olya την ιστορία. Η συγκλονιστική έκθεση μιας γυναίκας, ο οποίος - μαζί με άλλους - γιατί τους ανήκουν στην Bahai θρησκείας του μουλάδες στο Ιράν, είχε φυλακιστεί και κατάχρηση. Bergisch Gladbach 1995, Bastei Lübbe-Verlag στη σειρά των "εμπειρίες", ISBN 3-404-61322-8
Το Εθνικό Πνευματικό Συμβούλιο των Μπαχάι στη Γερμανία: Η κατάσταση των Μπαχάι στο Ιράν. Οι πρόσφατες διώξεις και τους υπόβαθρο. Μαΐου 2003. PDF σε humanrights.ch
Το Ιράν για τα ανθρώπινα δικαιώματα Κέντρο Τεκμηρίωσης (επιμ.): Κοινότητα σε κατάσταση πολιορκίας. Η δοκιμασία των Μπαχάι του Σιράζ. 2007 (PDF).
Μια Πίστη Denied. Η δίωξη των Μπαχάι στο Ιράν. 2006 (PDF).
Wahied Wahdat-Hagh
Η Παγκόσμια Online Συζήτηση (επιμ.): Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης υποκίνησης εναντίον μελών της θρησκείας Μπαχάι. 2008 (online).
Η Παγκόσμια Online Συζήτηση (επιμ.): Ιράν: ανησυχητική ετυμηγορία. 2008 (online).
Όμηροι της ιρανικής θρησκευτική δικτατορία. 2008
Το Ιράν είναι κατά της μειονότητας Bahai πριν. 2008
Hojatiye: Μια μυστική οργάνωση των Σιιτών. 2008
Ιράν: θανατική ποινή για αποστασία και προσβλητική ο προφήτης. 2008
Ιράν: Η δίωξη των Bahai. 2007
Ιράν: Όταν οι δικτατορίες στη γερμανική κοινωνία των πολιτών hineinregieren. 2007

Η κατάσταση στην Αίγυπτο

Johanna Pink: Μια νέα θρησκεία ως "δημόσια παρενόχληση" - Μπαχάι στην Αίγυπτο, στη σειρά της Εταιρείας για Μπαχάι Σπουδών, τόμος 11, Η Bahá'ítum και κοινωνικού πλουραλισμού, σ. 175-197, Hofheim 2006, ISBN 3-870-37455-1
Human Rights Watch (επιμ.): Αίγυπτος: μπορούν οι πολίτες να List Πραγματική Θρησκεία στις ταυτότητες. Τέλος διακρίσεις, η παρενόχληση των Μπαχάι, Μετατρέπει Από Ισλάμ. 2007 (online).
Απαγορευμένες Identities. Κρατική παρέμβαση με τη θρησκευτική ελευθερία. Μπαχάι της Αιγύπτου και της πολιτικής της διαγραφής. 2007 (online PDF σ.30-52).

Διαχωρισμός της θρησκείας και κράτους

2009-02-01T23:50:00.002+01:00

Διαχωρισμός της θρησκείας και κράτους

Ο διαχωρισμός θρησκείας και κράτους σημαίνει το διαχωρισμό των κυβερνητικών και θρησκευτικών οργανώσεων από το νόμο.

Συνταγματική θέση

Γερμανία

Στη Γερμανία, που διέπονται από το τέλος του Α Παγκοσμίου Πολέμου και το σημερινό σύστημα των κρατικών εκκλησιών, η Βαϊμάρη Εθνοσυνέλευση το 1919 στη Βαϊμάρη Ράιχ Συντάγματος, τις σχέσεις μεταξύ εκκλησίας και κράτους και πάλι. Δεν έχουν επιτέθηκε το Σύνταγμα για μια προηγμένη κατανόηση της κοσμικότητας πίσω, αλλά δημιούργησε ένα πολύπλοκο σύστημα που βασίζεται στην ελευθερία της θρησκείας, της ιδεολογικής ουδετερότητας του κράτους και αυτο-προσδιορισμό όλων των θρησκευτικών κοινοτήτων. Η θρησκεία δεν αποτελεί ιδιωτική υπόθεση των κρατών, αλλά παρέμεινε δημόσια το θέμα, αλλά η κατάσταση έχει αποσυρθεί. Η έννοια αυτή, αρχικά το 1926, Ulrich Stutz, όπως "limping διαχωρισμός", επειδή η διαίρεση είναι ανοικτό για τη συνεργασία, αυτό μπορεί να είναι απλώς αναγκαία. Η νομική βάση ήταν το άρθρο 136 έως 139 του Συντάγματος της Βαϊμάρης Ράιχ (WRV). Αυτά είναι που καλύπτονται από το άρθρο 140 του βασικού νόμου της υφιστάμενης εκκλησίας και κράτους συνταγματικό δίκαιο.
Στη Γερμανία, η σχέση μεταξύ της εκκλησίας (ή θρησκευτικών πεποιθήσεων και κοινοτήτων) και, ως εκ τούτου, η κρατική σύμπραξη. Υπάρχουν Concordats και τις κρατικές συμβάσεις. Η ιδεολογική ουδετερότητα του κράτους, με θρησκευτική κοινότητα δεν μπορεί να προσδιορίσει, είναι η «κοινή θέματα" (ΑΠΕ mixta) entstehen. Έτσι, όπως οι κοινότητες με "εταιρική κατάσταση" εκκλησία φόρου που συλλέγονται. Στην πράξη, αυτού του φόρου στις περισσότερες περιπτώσεις από τις εθνικές φορολογικές αρχές για λογαριασμό των εκκλησιών κατά Kostenersatz ανάκτηση και εργάζεται ως φόρου από τον εργοδότη. Christian διακοπές προστατεύονται από το Σύνταγμα, της θρησκευτικής διδασκαλίας στα δημόσια σχολεία είναι μια πλήρης Θέμα. Σε κάποιες αίθουσες συνεδριάσεων, και τα σχολεία είναι σταυρούς. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, ωστόσο, λόγω του CRUCIFIX απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου να αφαιρεθεί, εάν ένας μαθητής του (αρνητική) η θρησκευτική ελευθερία, και θεωρεί ότι δεν είναι ομολογιακών σχολείο. Christian νηπιαγωγεία και τα σχολεία είναι γενικά από την κατάσταση όπως και τα άλλα ιδιωτικά σχολεία στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και την επίτευξη της ελευθερίας των ιδιωτικών σχολείων, κάποια υποστήριξη της προώθησης είναι υψηλότερη, μερικές φορές χαμηλότερο από εκείνο των άλλων αερομεταφορέων ελεύθερη. Περίπου το 10 τοις εκατό των σχολείων στη Γερμανία είναι ιδιοκτησία της εκκλησίας.
Πολλά δημόσια χρηματοδότηση των πανεπιστημίων έχουν θεολογικές σχολές. Λόγω της ιδεολογικής ουδετερότητας του κράτους πρέπει να επικοινωνήσετε με την σχολή και το επίκεντρο πολύ των εκκλησιών που θα καθοριστεί. Επιπλέον, ορισμένα πανεπιστήμια εκτός από τις θεολογικές σχολές που ονομάζεται concordat καρέκλες, οι οποίες χρηματοδοτούνται από το δημόσιο, του οποίου η επαγγελματική δραστηριότητα της Καθολικής Εκκλησίας, αλλά έχει πει. Η συνταγματική νομιμότητα της Concordat Προέδρων είναι αμφιλεγόμενη.
Μια σημαντική αρχή του δικαίου στη Γερμανία είναι ότι το κράτος έχει οργανώσει τις θρησκευτικές κοινότητες περιλαμβάνουν, αλλά δεν το περιεχόμενό τους μπορεί να απαιτείται λόγω της κατάστασης Συντάγματος προστατεύεται η ελευθερία της θρησκείας πρέπει να τηρούν.
Πάρα πολύ αμφιλεγόμενες συζητήσεις προκύπτει όταν η σχέση μεταξύ εκκλησίας και κράτους, τη θρησκεία ή κάτι έχει αλλάξει, όπως και στην περίπτωση του Βρανδεμβούργου ζωής ηθική διδασκαλία της θρησκείας πελάτη ή την απαγόρευση της crucifixes ή headscarves στο σχολείο. Εξίσου αμφιλεγόμενος είναι η εισαγωγή της ισλαμικής θρησκευτικής εκπαίδευσης στα δημόσια σχολεία, στην περίπτωση αυτή, κυρίως επειδή αυτή δεν είχε συνεργάτη για το κράτος είναι διαθέσιμα, σύμφωνα με τις αρχές της πίστης θα μπορούσε να διδάξει. Επομένως, μερικές μορφές της ισλαμικής θρησκευτικής εκπαίδευσης έχουν αναπτυχθεί κατά την οποία από μόνη της την ευθύνη του κράτους ισλαμικής θρησκευτικής διδασκαλίας της εκπαίδευσης, αλλά υπό το πρίσμα της ουδετερότητας και της κυβέρνησης του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους είναι συνταγματικά πολύ προβληματική.
Θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους επιτρέπεται μερικές φορές, αλλά πάντα συναντούν αντιπολίτευσης, ως μια από τις CRUCIFIX αντιπαράθεση και την αντιπαράθεση δείχνει μαντίλα.
Η κριτική της σχέσης μεταξύ εκκλησίας και κράτους στη Γερμανία είναι εκεί από την Ανθρωπιστική Ένωσης και άλλες θρησκευτικές ή μη φιλελεύθερη κύκλους. Ζητούν για το διαχωρισμό του κράτους και θρησκείας στο κοσμικό έννοια.

βλ. επίσης: Ράιχ Concordat? Ράιχ αποστολή στην κύρια συμπεράσματα? Kulturkampf? Schächturteil

Ελβετία

Στην Ελβετία, το διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους στην ελβετική Συντάγματος, το ομοσπονδιακό Σύνταγμα, στο άρθρο 72 έχει ρυθμιστεί. Τα καντόνια έχουν καθήκον να Canton στο Σύνταγμά τους για να καθορίσουν αυτό το διαχωρισμό.
Ο πλήρης διαχωρισμός δεν υπάρχει, δεδομένου ότι κάθε καντόνι (το οποίο επηρεάζεται από την ιστορία της) μια διαφορετική άποψη σχετικά με τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους έχει. Συμφωνώ ότι είναι στο σημείο της εκκλησίας, την εκκλησία και είναι δυνατόν να επιβάλλονται στο πλαίσιο της τακτικής επιστροφής της κοινότητας είναι εισηγμένη.
Στις 2 Μάρτιος 1980, η ελβετική πληθυσμού ψήφισε για την πρωτοβουλία «για την πλήρη διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους", με την τροποποίηση του άρθρου 51 του Συντάγματος από την Ομοσπονδιακή. Η σύσταση του Κοινοβουλίου, απέρριψε την πρωτοβουλία, ακολουθούμενη από τη μεγάλη πλειοψηφία των 78,9 τοις εκατό των έγκυρων ψήφων.
Εν τω μεταξύ, οι οκτώ εταιρείες του ελβετικά καντόνια της εκκλησίας των φόρων, οι οποίες είναι: Aargau, Appenzell Ausserrhoden, Basel-Stadt, Geneva, Neuchâtel, Schaffhausen, Ticino και Βω.

ΗΠΑ

Στις ΗΠΑ, το ένα για τον αυστηρό διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους στην πρώτη επιπλέον συνταγματικές (πρώτη τροποποίηση) διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει ούτε της θρησκευτικής διδασκαλίας στα δημόσια σχολεία δεν κυβέρνηση οικονομική ενίσχυση ή την είσπραξη του φόρου για τις εκκλησίες ή θρησκευτικές ιδιωτικά σχολεία. Χριστούγεννα είναι το μόνο κράτος όπου διακοπών με χριστιανικές ρίζες. Το άλλο είναι η δημόσια ζωή της akonfessionellen, αλλά χριστιανική θρησκεία προσανατολισμό των πολιτών, ακόμη και με την τράπεζα για να είναι η εξής: "Στο Θεό που Trust". Η ισχυρή, πολύ politicized συζήτηση και την άσκηση της προσφυγής κατά τα σύνορα του διαχωρισμού στην αμερικανική κοινή γνώμη συχνά. Έτσι, οι ενέργειες της κυβέρνησης Bush, κατάρτιση δελτίων σε βάρος του φορολογούμενου για την επίσκεψη του ιδιωτικού (συχνά θρησκευτικές) των σχολείων, καθώς και οι κρατικές επιδοτήσεις για τα κοινωνικά προγράμματα που χρηματοδοτούνται από την εκκλησία (τα λεγόμενα "πίστη βασίζεται πρωτοβουλίες») είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενο, και χρησιμοποιούνται από τους οργανισμούς όπως η ACLU σοβαρή κριτική.

Ρωσία

Στη Ρωσία, μετά την επανάσταση του Οκτωβρίου σε ριζική διαχωρισμού. Το Συμβούλιο της Λαϊκής Commissars με Λένιν έγραψε στις 5 Φεβρουάριο του 1918 ένα διάταγμα "Με το διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος και το σχολείο της Εκκλησίας." Ο διαχωρισμός αυτός ήταν μια μονομερής διαχωρισμός από την επιρροή της θρησκείας για την κατάσταση και δεν συνοδευόταν από το διαχωρισμό της διοίκησης από την επιρροή των θρησκειών, που είναι μια φιλελεύθερη θρησκεία. Αντίθετα, υπήρχαν μέχρι και το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ιδεολογικά κίνητρα έντονη δίωξη οποιασδήποτε θρησκείας. Αντί της Ρωσικής Ορθόδοξης θρησκείας του κράτους ήταν η κρατική ιδεολογία της μαρξισμός-λενινισμός καταγής, έτσι ώστε να μην το διαχωρισμό της θρησκείας ή των πεποιθήσεων και της κατάστασης, αλλά η ανταλλαγή έγινε.
Από τις αρχές του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι το τέλος του 1989/1990 ήταν η δίωξη από ιδεολογικά κίνητρα διακρίσεων απομακρυνθεί, αλλά αυτό δεν αναιρεί το χαρακτηρισμό ως ένα ολοκληρωτικό κράτος αλλάξει.
Μετά την πτώση του 1990, ο διαχωρισμός κράτους και θρησκείας ή πεποιθήσεων υλοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό. Από την Ορθόδοξη Χριστιανική χαρακτήρα της Ρωσίας και της ιδιοκτησίας της εθνικής εκκλησίας μετριέται με τα πρότυπα της Δυτικής Ευρώπης, το υψηλό επίπεδο της αναγνώρισης του κράτους με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας. Μια παρόμοια αναγνώριση μπορεί επίσης να είναι σε άλλες χώρες με ανάγλυφη Ορθόδοξη ρολόι.

Γαλλία και Τουρκία

Η Γαλλία και η Τουρκία είναι δύο χώρες στις οποίες ο διαχωρισμός θρησκείας και κράτους είναι πολύ μακριά - και οι δύο μπορούν να θεωρηθούν ως κοσμικό μέλη περιγράφουν όταν, για παράδειγμα, των θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιες (κρατικές) ιδρύματα (ιδίως στα σχολεία) κατά κανόνα δεν επιτρέπεται . Τουλάχιστον στην Τουρκία, αλλά μάλλον θα πρέπει να είναι μια "υποταγής της θρησκείας στο πλαίσιο του κράτους", όπως λέγονται περί χωρισμού, διότι η ιμάμηδων εκπαιδεύονται από το κράτος και εκείνων του Υπουργείου Θρησκευμάτων (Diyanet İşleri Başkanlığı), είναι επίσης κοντά στις ουσιαστικές διατάξεις Arbeit macht.

Στη Γαλλία, αφού εκεί υπήρχε από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης, μια διαδικασία προς αυτή την κατεύθυνση είχε δοθεί το 1905 - αν μη τι άλλο λόγω της Dreyfus υπόθεση - με το νόμο για το διαχωρισμό της θρησκείας και κράτους για την ολοκλήρωση του νομικού διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους. Αφού, μετά από μακρές και έντονες συζητήσεις, τόσο η Γαλλική Εθνοσυνέλευση στις 3 Ιούλιος είναι, επίσης, τη Γερουσία, στις 6 Δεκεμβρίου, το νομοσχέδιο εγκριθεί, θα αποκτήσει την ισχύ νόμου. Εξαιρούνται από αυτό είναι τα διαμερίσματα της Moselle, Bas-Rhin και Haut-Rhin, που την εποχή εκείνη δεν με τη Γαλλία, αλλά από το 1871 έως το 1918 ανήκε στο γερμανικό Ράιχ, ήταν σε κατάσταση από νομική άποψη Repatriierungsgesetz το κύρος της τοπικής νομοθεσίας και, συνεπώς, το καθεστώς του ναπολεόντειος Concordat του 1801 είναι δεδομένη. Έτσι, Ρωμαιοκαθολικοί, Ευαγγελικής Lutheran και Ευαγγελικής μεταρρύθμιση πάστορα, pastors και σε αυτά τα τρία τμήματα των κυβερνητικών αξιωματούχων.
Ως αποτέλεσμα του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους ήταν οι εκκλησίες όλων των κτιρίων που απαλλοτριώθηκαν εκκλησία: (καθεδρικοί ναοί ήταν για το κράτος, τις εκκλησίες και παρεκκλήσια ενορία στους δήμους). Το γεγονός ότι οι εκκλησίες δεν θα είναι πλέον μόνη της σχετικά με τα κτίριά τους, αλλά πάντα σε σχέση με τη χρήση - μερικές φορές περισσότερο, ορισμένες φορές σε μικρότερο βαθμό - από το κράτος και συντηρούνται από τους δήμους, υπήρξε μια υποβάθμιση των εκκλησιών στην κατάσταση.
Οι εκκλησίες είναι από το 1905 σχετικά με το τελετουργικό τομέα. Sozialkaritative καθήκοντα που πρέπει να πραγματοποιείται από ανεξάρτητους οργανισμούς που πρέπει να γίνει, ένα τέτοιο παράδειγμα είναι οι πρόσφυγες και Αρωγής Église Réformée, CIMADE.

Δείτε επίσης:
Γαλλία: Αστικού Κώδικα, του νόμου για τον διαχωρισμό της θρησκείας και κράτους (Γαλλία)
Τουρκία: Η θρησκεία στην Τουρκία, Kemalism
Ισραήλ: Η θρησκεία στο Ισραήλ

Λογοτεχνία
Axel von Camphausen, Heinrich de Wall: κρατικής εκκλησίας. Μια συστηματική παρουσίαση του συνταγματικού δικαίου της θρησκείας στη Γερμανία και την Ευρώπη, Munich: CH Beck, 20064, ISBN 978-3-406-51734-1, ιδίως σ. 338ff.
Claus Dieter Classen: Θρησκεία δικαίου? Tübingen: Mohr (Siebeck), 2006, ISBN 978-3-16-149034-7
Gerhard Czermak: Η θρησκεία και τις πεποιθήσεις της νομοθεσίας. Εισαγωγή, Βερολίνο: Springer, 2007, ISBN 978-3-540-72048-5
Erwin Fischer: Λαϊκή Εκκλησία ADE! Ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους. Η απειλή για την ελευθερία της θρησκείας ή των πεποιθήσεων στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το Βερολίνο, Aschaffenburg: IBDK, 19934, ISBN 3-922601-17-0
Kämper Burkhard, Hans-Werner Thönnes (επιμ.): Ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους. Μοντέλα και της πραγματικότητας στην Ευρώπη, κάνει λόγο για Essen εκκλησίας και κράτους, 40? Μάνστερ: Aschendorff, 2007, ISBN 978-3-402-04371-4

Ανοχή Αξία

2009-02-01T23:50:00.001+01:00

Ανοχή Αξία

Μια τιμή ανοχής είναι ένα δημόσιο βραβείο για άτομα ή ομάδες που εφαρμόζουν την πρακτική ή την προώθηση της ανοχής έχουν διακριθεί. Υπάρχουν διάφορες οργανώσεις ανοχή βραβεία:

Ανοχή βραβείο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών

Από το 1997, αποτελεί για την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών Ανοχή Βραβείο σε άτομα ή οργανισμούς που εργάζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και σέβεται τη συνύπαρξη των ορίων της εθνικότητας, θρησκείας, επίσης, έχουν αποκτήσει μεγάλη αξία. Η ανοχή βραβείο απονέμεται κάθε χρόνο από τις 15 Αυγούστου στο Σάλτσμπουργκ ανατεθεί.

Βραβείο

2008 Eugen Biser, Μόναχο
2007 Flavio Cotti, Brione Sopra Minusio
2006 Hans-Dietrich Genscher, Βόννη
Giandomenico Picco 2005, Νέα Υόρκη
2004 Daniel Barenboim, Βερολίνο
2003 Djibrail (Gabriel) Kassab, στη Βασόρα
2002 Dorothea Rosenblad, Στοκχόλμη
2000 Astrid Ν. Heiberg, Γενεύη
1999 καρδινάλιος Franz König †, Βιέννη
1998 Suzanne Mubarak, Κάιρο
1997 Teddy Kollek †, Altbürgermeister της Ιερουσαλήμ

Σύνδεσμοι
http://www.european-academy.at

Τιμητική Απονομή του αυστριακού Buchhandels ανοχή στη σκέψη και δράση
βλ. βραβείο της αυστριακής Buchhandels ανοχή στη σκέψη και δράση

UNESCO-Madanjeet Singh Βραβείο ανοχής
Η UNESCO-Madanjeet Singh βραβείο για την προώθηση της ανεκτικότητας και της μη βίας δημιουργήθηκε το 1996 για πρώτη φορά. Είναι προικισμένο με $ 40.000 και απονέμεται κάθε δύο χρόνια με τη Διεθνή Ημέρα των Ανοχή στις 18 κάθε Νοέμβριος συγχωρούνται. Το βραβείο δημιουργήθηκε το 1995 με την ευκαιρία του Διεθνούς Έτους της ανοχής και την 125η Γενεθλίων του Μαχάτμα Γκάντι ξεκίνησε. Θα είναι ιδρύματα ή τα άτομα που, κατά την έννοια του Συντάγματος της UNESCO, σε ένα εξαιρετικό μέσο για την αμοιβαία κατανόηση και nonviolence έχουν χρησιμοποιηθεί. Τιμή πήρε το όνομά του από τον Ινδικό πατρώνων, Madanjeet Singh, καλλιτέχνη, διπλωμάτης και ειδική σύμβουλος του Γενικού Διευθυντή της UNESCO.

Βραβείο

1998 "Κοινή δράση για την Επιτροπή Δικαιωμάτων των Λαών, το Πακιστάν και την ινδική ακτιβιστή Narayan Desai
1996 "Pro-femmes Twese Hamwe du Ρουάντα"

Ανοχή Βραβείο της Ευαγγελικής Ακαδημίας στη Tutzing
Από το 2000, εκδίδει την προτεσταντική Ακαδημίας Tutzing αυτό έπαθλο € 10.000 σε προσωπικότητες, ο διάλογος μεταξύ των πολιτισμών και προώθηση των μεγάλων θρησκειών.

Βραβείο
2008 Shirin Ebadi
2006 Karim Aga Khan IV
2004 Henning Mankell
2002 Daniel Barenboim
2000 Roman Herzog

Ανοχή Βραβείο της Πόλης του Munster

Βραβείο

1999 Ιμπραήμ Ρουγκόβα, οι ηγέτες του Κοσσυφοπεδίου
1996 Teddy Kollek, Altbürgermeister της Ιερουσαλήμ
1993 Καθ. Δρ Joseph Rovan, επιζώντος του στρατοπέδου συγκέντρωσης Dachau, ιστορικός

Πρέσβεων της Ανεκτικότητας

Το 2000, η Συμμαχία για τη Δημοκρατία και την Ανοχή - κατά του εξτρεμισμού και της βίας εγκατεστημένος. Αυτό το βραβείο ετησίως στην τιμή των πέντε πρωτοβουλίες Πρέσβης της ανοχής. Δεδομένου ότι το βραβείο είναι 5000 ευρώ.

Σύνδεσμοι
Συμμαχία για τη Δημοκρατία και ανοχή
http://www.buendnis-toleranz.de/

Χρυσόβουλλο

2009-02-01T23:24:00.000+01:00

Χρυσόβουλλο

Ένα διάταγμα είναι ένα κυβερνητικό διάταγμα, η θρησκευτική ανεκτικότητα εξασφαλίζει μειονοτήτων. Ανοχή edicts ήταν συχνά στην ιστορία της μικρής διάρκειας και έχουν το χρόνο ή υφέρπουσα επισήμως αγνοούνται. Ο όρος έχει τις ρίζες του στη Λατινική: "tolerare - υπομείνουν, ανέχονται."

Ανοχή edicts στην ιστορία

538 π.Χ. - διάταγμα του Κύρος - επιτρέπονται οι Ισραηλίτες βαβυλώνια επιστρέψει από την εξορία.
30. Απρίλιος 311 - διάταγμα της Νικομήδεια - χριστιανισμός είναι θρησκεία ανεκτή.
13. Ιούνιος 313 - διάταγμα του Μιλάνου - την ελευθερία της πίστης για όλες τις θρησκείες απόφαση.
1573 - Το διάταγμα της Βαρσοβίας Συνομοσπονδία εξασφαλίζει μειονοτικών θρησκειών και ομολογιών, θρησκευτική ανοχή και πλήρη πολιτικά δικαιώματα.
1593 - Η COSTITUZIONE Livornina εγγυάται την ελευθερία της πίστης στην πόλη Λιβόρνο της Τοσκάνης.
13. Απρίλιος 1598 - διάταγμα της Nantes - ανοχή της Huguenots (ανακληθεί στις 18 Οκτωβρίου 1685).
1649 - Maryland-ανοχή πράξη, ΗΠΑ.

16. Σεπτέμβριος 1664, με διάταγμα του εκλογικού σώματος του Βρανδεμβούργου, η ανοχή της προτεσταντικής ονομασίες τους.
29. Οκτώβριος 1685 - διάταγμα του Πότσνταμ - την ένταξη του (μεταρρυθμισμένης) Hugenottenplatz το Lutheran Πρωσίας.
1689 - Ανοχή Πράξη (ανεκτικότητα πράξη) - στην αγγλική βασιλιάς επέτρεψε την αμφισβητίας της ίδιας της λατρείας
29. Μάρτιος 1712 - διάταγμα του Count Ernst Casimir στο Büdingen. Είναι εγγυημένο "τέλεια ελευθερία" και απαίτησαν με αντάλλαγμα την "αλλαγή του Αστικού Unterthanen εναντίον της κυβέρνησης και δύο σπίτια στην έντιμη, αξιοπρεπή και Χριστιανικό απαριθμούνται. Απώτερος στόχος ήταν αυτό του πολέμου και της πανώλης που προκαλούνται πρόληψη μείωση του πληθυσμού.
17. Ιούνιος 1773 διάταγμα της Αικατερίνης ΙΙ, ως απάντηση στις εσωτερικές πολιτικές διαμάχες με τις μουσουλμανικές Tatars. Στο διάταγμα που υποσχέθηκε ανεκτικότητα όλων των θρησκευτικών δογμάτων, εκτός από το μεγάλο αριθμό των Εβραίων, από το πρώτο διαμέρισμα της Πολωνίας είχε τους θέματα.
13. Οκτώβριος 1781 - Joseph II ευρεσιτεχνίας ανοχή - ανεκτικότητα στο παρελθόν δίωξη μειονοτήτων στην Αυστρία.
1784 - διάταγμα του Clemens Wenzeslaus Εκλογής της Σαξονίας - ανεκτικότητα των προτεσταντών του εκλογικού σώματος Kurtrier.
29. Νοέμβριος 1787: Louis XVI. εκδώσει διάταγμα ανοχής υπέρ του Huguenots.
10. Μάρτιος 1847 - χρυσόβουλλο Friedrich Wilhelm IV της Πρωσίας - Μεταξύ άλλων, επιτρέπει την έξοδο από την εκκλησία.
13. Φεβρουάριος 1942 - Rassenideologisches διάταγμα του ναζιστικού επικεφαλής ideologist Alfred Rosenberg - 3 τμήματα + 31 Ρήτρα δικαιώματα υποχρεώσεις για το βασίλειο Commissariat Ostland

Ανοχή

2009-02-01T23:22:00.002+01:00

Ανοχή

Η έννοια της ανοχής (ή ανοχή, απέναντι: μισαλλοδοξίας, που προέρχεται από το λατινικό ρήμα tolerare, το "φέρει", "επιβιώσει", "αντέξει" ή "αντέξει" αλλά και "άδεια" μέσα) είναι, μεταξύ άλλων, στην κοινωνική, πολιτιστική και θρησκευτικό πλαίσιο χρειάζεται. Έτσι, με την ανοχή ως έκφραση στο να ασχοληθεί με ένα άτομο ή τα άτομα που δεν ταιριάζει, αλλά δεν ανέχεται αυτό, ώστε ανέχονται.

Ορισμοί

"Η ανοχή είναι η παραίτηση από τη δυνατότητα, κατά το ένα είναι κακό τέλος." Ως εκ τούτου, μπορεί να γίνει ανεκτή, η οποία είναι η 1η αντιπροσωπεύει ένα κακό (καλό, θετικό ή Δικαιολογημένη δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.) 2. στρέφεται κατά της ίδιας (τι είναι αυτό που δεν αφορά ή δεν αφορά, δεν μπορείτε να ανεχθείτε.) 3. πρέπει να έχετε τη δυνατότητα, το κακό, δεν ανέχονται, όπως ακριβώς και εκτός αυτών. (Ποιος, η επιλογή αυτή δεν έχει τη λογική τρόπο δεν μπορεί να είναι η ανοχή ως εθελοντική αποδοχή του κακού, που περιγράφεται ως ανοχή)
Όποιος σκοπεύει να ασκήσει την ανοχή, πρέπει λοιπόν να ρωτήσω:
Αν είναι πράγματι ένα κακό;
Αυτό είναι κακό, όπως ορίζεται κάτι να μου;
Μήπως στην πραγματικότητα μπορούν να λάβουν πρακτική της ανοχής, το κακό στο τέλος;
Ανοχή περιγράφει την ικανότητα δημιουργίας, ή - των αντίστοιχων όριο ανοχής - πολλές μορφές της διαφορετικότητας, ή άλλες δράσεις, ιδίως καταγωγή, τη θρησκεία, τον προσανατολισμό, το ήθος ή τις πεποιθήσεις, να ανεχθεί, για να μην τον αγώνα.
"Ανοχή σημαίνει γενικά ανεκτή ή τηρώντας τις πεποιθήσεις του, πράξεις ή πρακτικές που έχουν ως ψευδείς και ένα πρότυπο να είναι, αλλά δεν έχει και δεν πρέπει να περιορίζονται."
- Rainer Forst: Ανοχή

Η προώθηση είναι, επομένως, πολύ περισσότερα για την ανοχή, η ανοχή, αλλά σημαίνει επίσης την κατάργηση των υφιστάμενων βάρος των άλλων κατά το ίδιο (Ποινικό, δικαιώματα). Οι έννοιες της ίδιας και διαφορετικό, ωστόσο, μια απότομη αλλαγή. Ανοχή σε ασθενέστερη έννοια των διακρίσεων δεν περιλαμβάνει μόνο παρακολούθηση.
Ως επικρατούσα στάση vorwaltende ή μια ομάδα ή την εταιρεία με την επωνυμία laissez-ανοχή των ατόμων ή ομάδων των οποίων οι πεποιθήσεις και τον τρόπο ζωής που καθορίζονται από τις θρησκευτικές ή κοινωνικό σύστημα. Δεν είναι συνώνυμη με την συμμόρφωση, αλλά μια πιθανή προϋπόθεση για την αποδοχή Dar.
Η ανοχή, με την έννοια της «ζώνης ανοχής» περιλαμβάνει τη μία το δικαίωμα να τιμωρήσει την παρεκτραπείσας και τη συνειδητή απόφαση να απέχουν από τη λήψη. Είναι συνήθως συνδέονται με τη μη βία, με στόχο την ενοποίηση συμπεριφορά εφαρμόζεται. Η ανοχή μπορεί να μειώσει τη βία.
Σε μια ευρύτερη έννοια, είναι ότι η μισαλλοδοξία και τις πιέσεις και την κοινωνική βία μπορεί να προκαλέσει αποσταθεροποίηση. Η ανοχή είναι επομένως η δημιουργία ενός περιθωρίου για τα άτομα με ασυνήθεις κοινωνική συμπεριφορά και άλλα πρότυπα. Ανοχή στοχεύει σε ανθρώπους, λόγω των διαφορών τους απειλούν τον κοινωνικό αποκλεισμό. Αντί για μια αυστηρή αγωγή κατά του Αποκλίνουσες ανοχή που απαιτεί μια τυπική διαφορετικά άτομα ή ομάδες από την άποψη αυτή δεν παρεμποδίζεται.
Σχετικά με την ιδέα της ανοχής αντίθεση ή πιστεύει ότι η αίτηση να έρθω, μπορεί να χρησιμοποιήσει το υποτιμητικός όρος Tolerantismus, η αυτοκράτειρα Μαρία Theresa επινοήθηκε για να δώσει την ανοχή τους έναντι των μη καθολικών (Προτεστάντες και Εβραίοι) και να ζητήσει την θρησκευτική Αυστρία ενιαία βάση (→ μεταμψύχωση (Αυστρία)).

Πολιτική και Θρησκεία

Ιστορικά, ήταν πολιτική και θρησκευτική ανοχή, οι πιο σημαντικές πτυχές της ανοχής, διότι οι διαφορές στην πολιτική και θρησκευτική συστημάτων σε αμέτρητους πολέμους, διώξεις και άλλα εγκλήματα έχουν οδηγήσει. Οι φιλόσοφοι και οι συγγραφείς του Διαφωτισμού, ιδιαίτερα Voltaire Lessing βοήθησε και το μεγαλύτερο μέρος της θρησκευτικής ανοχής στην επανάσταση και είχαν μεγάλη επιρροή στις δυτικές κοινωνίες (→ πολυφωνία), δεδομένου ότι μετά την Ειρήνη του Augsburg Θρησκευτικά είναι η θρησκεία των θεμάτων του ηγεμόνα είχαν καθοριστεί ( "cuius regio, eius religio. "). Ο τομέας της πολιτικής ανοχής, τα προσκόπους δεν θα μπορούσε να επεκτείνει με αντίστοιχη επιμονή.

Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία

"Ανοχή: η στάση του σώματος ενός ατόμου που σέβεται τους άλλους, αν και διαφορετικές απόψεις και πεποιθήσεις εκπροσωπούνται."
- Ενήλικος Καθολικής Κατήχηση

"Ανοχή περιλαμβάνουν σεβασμό για τα άλλα τι είναι ιερό, το ένα."
- Μετά Πάπα Βενέδικτο XVI.

Οι περιορισμοί και τα προβλήματα της ανοχής

Η διατύπωση που υπάρχει μόνο ένα πράγμα δεν μπορώ να επιτρέψω: μισαλλοδοξίας. καταδεικνύει ότι είναι αναγκαία όρια ανοχής εκεί. Συγκεκριμένα, μια ανεκτική κοινωνία, δεν επιτρέπουν αυτή τη μισαλλοδοξία, τα οποία θα καταστρέψουν.
Ως εκ τούτου, μπορεί να είναι παράδοξο να μιλάμε για ανοχή. Ποιος ανέχεται μισαλλοδοξίας είναι τόσο ανεκτική και δυσανεξία. Αυτοί που δεν ανέχονται τη μισαλλοδοξία εμφανιστεί δυσανεξία, αλλά διατηρεί την ανοχή. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι αυτό το πρόβλημα μέσω μιας συλλογικής έκφρασης της μαζικής Α και Β. Και οι δύο απόψεις είναι εντελώς διαφορετικές απόψεις και πιστεύει ότι είναι δικαίωμα και το άλλο για την κατακριτέα. Ως εκ τούτου, και οι δύο απόψεις αναμονή για τις άλλες δυσανεξία. Οι αρχές και των δύο απόψεων είναι στατικές και αμετάβλητος. Και οι δύο πιστεύουμε ότι η ανοχή σταματά εκεί, όπου η μισαλλοδοξία είναι ανεκτή. Μια ανεκτική έκφρασης δεν μπορεί να επιτρέψει τέτοιες μισαλλοδοξίας, που θα καταστρέψει. Αλλά αυτό που είναι τώρα ανεκτική γνώμη του;
Φέρτε τα άλλα περιοριστικά μέτρα σε μια ταχεία μείωση της γενικής αποφάσεως με την ανοχή, και μια "δικτατορία της ανοχής", το οποίο στο όνομα της ανεκτικότητας, της συμμόρφωσης της γνωμοδότησης ή ηθική καταδίκη κλήσεων ( "έχετε να μου δώσει δικαίωμα, αλλιώς θα είναι δυσανεξία"), είναι Επίσης, ένα τεράστιο περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης - σε αντίθεση με την ανοχή μετά ψευδώς αποδίδεται σε Voltaire παραθέτω: "Μου αρέσει δεκάρα τι λέτε, αλλά θα δώσει τη ζωή μου για να εξασφαλιστεί ότι μπορείτε να το πω."
Σε πολλές χώρες, θα υπάρξουν προβλήματα με την ανοχή σε τομείς όπως ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους, η ομοφυλοφιλία, η κατανάλωση καπνού, αλκοόλ και άλλων εθιστικών ουσιών, η πιο κρίσιμη πολιτική της λογοτεχνίας και της δημοσιογραφίας, ή αποκλίνουσες σεξουαλικές πράξεις με τα προβλήματα, σε ορισμένες περιπτώσεις, από τη σύγκρουση μεταξύ προσωπικής ελευθερίας των ατόμων και των πιθανών ζημιών σε τρίτους (παθητικό κάπνισμα, παιδοφιλία) συνθήκες. Είναι, πάντως, μεταξύ του προσώπου με τις στάσεις και τις δράσεις τους με τις επιπτώσεις τους είναι διαφορετικές. Η ανοχή που αναφέρεται μόνο στις στάσεις και τις νοοτροπίες του ατόμου κατά τη διάρκεια μιας πράξης, ιδιαίτερα ζημιογόνο για την έννοια της ανοχής περικοπή.
Στην ευρωπαϊκή πολιτική, υπάρχει η τάση, η ανοχή ως εγγενές χαρακτηριστικό του χριστιανισμού, και την Ευρώπη να propagate. Την ίδια στιγμή, μια διάκριση μεταξύ Χριστιανισμού και Ισλάμ, που έχουν σχεδιαστεί, σε αντάλλαγμα, η ετικέτα της μισαλλοδοξίας επισυνάπτεται.

Κοινωνική Ηθική

Στην κοινωνική ηθική ανοχή σημαίνει ότι ένα άτομο ή μια ομάδα υπό την Ισότητα ενοχλητικό επιρροές από άλλα άτομα ή ομάδες, δεν με (οξεία) avenges κοινωνικών κυρώσεων. Ανοχή δεν προχωρεί στο βαθμό που η αποδοχή - όταν η τελευταία αποτελεί προϋπόθεση και όχι τις δικές τους επιθυμίες, είναι διαφορετικά, αλλά εξυπηρετεί το κοινό καλό, όπως αναγνωρίζεται.

Κριτική Ανοχή

Δεδομένου ότι η ανοχή μπορεί να αφοπλίσει τους φανατικούς έχουν πεισθεί ακόμη ισχυρή κοινωνικά κινήματα δύσκολο μερικές φορές, τα επιχειρήματά τους για να έρθουν απέναντι. Κατά συνέπεια, Herbert Marcuse, ο όρος "κατασταλτική Ανοχή" (σχεδόν μια αντίφαση στο adjecto) για την παράταση της ανοχής σε καταστάσεις, οι πρακτικές και οι σχέσεις εξουσίας ότι "οι πιθανότητες για μια ζωή χωρίς φόβο και θέτουν δυστυχία, εμποδίζουν" σε νόμο. Marcuse αναλύει κοινωνίες στις οποίες κυριαρχούν εξουσία ανισορροπιών και δεν πρέπει να είναι σεβαστή. Εδώ η ανοχή είναι πάντα οι ισχυροί παράγοντες που παίζουν στα χέρια τους.
Η Demoskopin Elisabeth Noelle-Neumann είναι στον τομέα της κοινής γνώμης, που Wechselbestärkung ανοχής και της φιλελεύθερης traditionalism σιωπηλή ως "φαύλος κύκλος της σιωπής" επίθεση.
Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Spiegel Henryk M. Broder είναι η ανοχή στην πλουραλιστική, "οριζόντια" οργανωμένες κοινωνίες ένα παλιό αρχή, γεγονός που καθιστά ευκολότερη την επιβολή δυσανεξία σε ανηλεώς

Εκπαίδευση

Εδώ, η ανοχή, συχνά στο πλαίσιο της «πολιτικής εκπαίδευσης», ως ενεργοί πολίτες και να προωθήσει λόγω σήμανση θεωρείται ως ένα λειτουργικό κράτος και μια "ζωντανά" τη δημοκρατία. Υπάρχουν επίσης μορφές ανοχή διακρίνονται:

Η παθητική ανοχή

Ανοχή στην παθητική έννοια σημαίνει ότι μια αρνητική, αποκλεισμού αποδοχή, αν και αυτή εκτίμηση, την αξιολόγηση, ωστόσο, περιέχει μια ειλικρινή απάντηση, για παράδειγμα, την «ειρήνη αγάπης" λόγους. Με αυτή την έννοια, ας πούμε για παράδειγμα, οι γονείς με την κατάλληλη χαμηλή στα παιδιά τους: "Λοιπόν, αυτό το ανεχόμαστε!" Μόνο παθητική ανοχή παιδαγωγικώς δεν είναι ευπρόσδεκτη, διότι εμποδίζει πρόβλημα συμπεριφοράς (Robert K. Merton: retreatism) ισότιμη και άγνοια έρχεται πολύ κοντά.

Active ανοχής

Ανοχή σε θετική έννοια, και ως θεμελιώδης αξία των ελεύθερη, πλουραλιστική κοινωνία σημαίνει απόλυτη διαφάνεια όσον αφορά την πνευματική επιλογή μιας πιθανής αποδοχής των πραγματικών ανεκτή στο μέλλον. Όταν είναι ενεργή η ανοχή σε τελική αξιολόγηση της ανεκτή "επιρροή" δεν μόνο από τις αντιδράσεις που δεν εξέφρασαν την άποψή τους, αλλά και σκόπιμα παραλείπεται στο πνεύμα.

Μισαλλοδοξίας

Μισαλλοδοξίας (Μισαλλοδοξίας) δείχνει ότι η αποδοχή τελικά απέτυχε, αν και
εκτός από έναν παράλογο δεν συγκίνηση για μια τέτοια εκτίμηση μιλάει
καθένας τις δικές του γνώσεις για την τελική αξιολόγηση δεν είναι επαρκής
της ψυχικής σκληρή μάχη πριν από την τελική αξιολόγηση δεν είναι δίκαιο, ή
δεν υπήρχε ανάγκη να γίνει αυτή η τελική αξιολόγηση θα πρέπει να ληφθούν, καθώς και περιορισμούς για τον εαυτό σας και άλλων, από τα αντίστοιχα στοιχεία αναφέρονται, προφανώς αμελητέες

Η ανοχή της μισαλλοδοξίας

"1 Η ανοχή της μισαλλοδοξίας οδηγεί σε μισαλλοδοξία.
2. Η αδιαλλαξία της μισαλλοδοξίας οδηγεί στην ανοχή. "
- Lars Gustafsson
Για να συμπεριλάβετε την ανοχή της πολιτικής εκπαίδευσης στη μη αποδοχή της μισαλλοδοξίας (βλέπε Active ανοχή). Τα όρια μεταξύ ανοχή και τη μισαλλοδοξία, τα πολιτικά όρια. Και οι δύο όροι χρησιμοποιούνται επίσης ως πολιτικό αγώνα όρους. Μισαλλοδοξίας αναφέρεται σε μια απαράδεκτη στάση που είναι ασυμβίβαστες με την ανοχή μπορεί να επιτευχθεί.

Η άγνοια

Από τη μία πλευρά, τα όρια της ανοχής στην αδιαφορία και την αυθαιρεσία. Ανοχή από μόνη της δεν φέρουν κατ 'ανάγκη ότι τα πραγματικά γεγονότα toleranced σημειωθεί και να αξιολογούνται. Η ανοχή μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αποκλεισμό.
Στην περίπτωση της άγνοιας μπορεί να βρεθεί είτε στην αρχή δεν αξιολόγησης προσπάθειες, τις προσπάθειες ή υπάρχουν σε ένα προβλέψιμο απλή μηχανική της σκέψης, η οποία πάντα θετικά αποτελέσματα. Άγνοια μιλούν είτε πλήρη αδιαφορία, ή πάντα σημαίνει συγκατάθεση - για παράδειγμα από τον καιροσκοπισμό. Το αποτέλεσμα είναι παρόμοια άγνοια των ανωτέρω παθητική μορφή της ανοχής, με την παθητική μη ανεκτική στάση αποδοχής δυσδιάκριτη και συχνά λεπτές (όπως το κατράμι) εκφράζεται.
Η άγνοια με ανοχή είναι μέχρι τώρα στο πλαίσιο της σύγκρουσης καθώς επίσης αλήθεια μισαλλοδοξία, το αντίθετο από την ανοχή, την ανέχονται. Η άγνοια είναι συνεπής με μια ανεκτική στάση ασυμβίβαστη. Ωστόσο, οι δύο χαρακτήρα γνωρισμάτων είναι εύκολα συγχέονται, ιδίως λόγω της έλλειψης ανεκτικότητας ή άλλες σοβαρές αρνητικές επιρροές.

Παραθέσεις

Η ανοχή είναι η αδυναμία της να ναι ή δεν είναι να πω - Friedrich Nietzsche
Ο πολίτης, όμως, είναι ανεκτική. Η αγάπη του για τους ανθρώπους όπως είναι, προκύπτει από το μίσος για τους σωστούς ανθρώπους. - Theodor W. Adorno (Minima Moralia)
Προτιμώ διαδηλώσεις της ανοχής των διαδηλώσεων της μισαλλοδοξίας σε οποιαδήποτε στιγμή πριν, και ακόμη έχω ακόμη ορισμένες επιφυλάξεις σχετικά με τη λέξη "ανοχή" και η συζήτηση, που διοργάνωσε. Πρόκειται για ένα διάλογο με τις θρησκευτικές ρίζες, που είναι συνήθως από την πλευρά της εξουσίας, πάντα συνδέονται με ορισμένες παραχωρήσεις προστατευτικός ... - Jacques Derrida (2001, στο: Φιλοσοφία στη Times του τρόμου, ISBN 3-86572-358-6, σ. 168)
Αυτό το ζεστό αίσθημα αηδίας, περιφρόνηση και κρίμα - ονομάζεται ανοχή. Harald Schmidt (1993, σε δάκρυα στο ενυδρείο, ISBN 3-462-02302-0)
Η ανοχή γίνεται έγκλημα όταν είναι κακό. - Thomas Mann (The Magic Mountain)
Ανοχή θα πρέπει να είναι μόνο μια προσωρινή στάση: θα πρέπει να οδηγήσουν σε αναγνώριση. Για να ανεχθούμε είναι η προσβολή. - Goethe (Maxims και Σκέψεις)
Στο όνομα της ανοχής, θα πρέπει να διατηρούν το δικαίωμα να αγνοήσει δεν μισαλλοδοξίας. - Ο Sir Karl Popper
Θάρρος να μισαλλοδοξίας! - Carlo Schmid
Ανοχή σημαίνει ο σεβασμός των πεποιθήσεων των άλλων, να μην παραδώσουν τις δικές τους πεποιθήσεις. - Walter Kasper
Η ανοχή είναι η υποψία ότι οι άλλοι είναι καλά. [Sic]: Kurt Tucholsky

Λογοτεχνία

Hamid Reza Yousefi: Εφαρμοσμένη ανοχή. Gustav Mensching interculturally διαβάστε (Interkulturelle Βιβλιοθήκη Τόμος 49), η Nordhausen 2008ος
Denis Diderot: Μισαλλοδοξίας
Hamid Reza Yousefi Klaus Fischer (ed.): Cross-πολιτιστικό προσανατολισμό. Ίδρυμα της ανοχής διάλογο. Μέρος Ι: Αρχές και μέθοδοι. Μέρος ΙΙ: Εφαρμοσμένη διαπολιτισμικότητα, η Nordhausen 2004ος
Arnold Angenendt: ανοχή και τη βία. Χριστιανισμός από τη Βίβλο και σπαθί. Μάνστερ: Aschendorff την 2007η ISBN 3-402-00215-9. Άρθρο, η επανεξέταση στην FAZ, στην ΩΡΑ επανεξέταση, αναθεώρηση και στην TAZ MOTHS
István Bejczy: Tolerantia: Ένα μεσαιωνικό Concept, στο: Εφημερίδα της ιστορίας των ιδεών 58 / 3 (1997), 365-384.
Christian Augustin, Johannes Wienand, Christiane Winkler (επιμ.): Η θρησκευτική ανοχή και τον πλουραλισμό στην Ευρώπη. Wiesbaden: VS Verlag für Sozialwissenschaften 2006 ISBN 3-531-14811-7
Norberto Bobbio: Η εποχή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Είναι εκτελεστή ανοχή;, Βερολίνο 1999 ISBN 3-8031-2358-5
Ingor Broer, Richard Schlüter (επιμ.): ο Χριστιανισμός και η ανοχή, Darmstadt 1996, 3-534-12989-X
Erkens, Sebastian? Kerkhoff, Engelbert? Verleysdonk, Albert (επιμ.): ανεκτικότητα ανάμεσα στον κόσμο των νέων και των παλαιών. Τόμος 35, τα συγγράμματα του τμήματος κοινωνικής εργασίας στο Hochschule Niederrhein, 2003, ISBN 3-933493-13-7
Rainer Forst: Ανοχή στη σύγκρουση, Frankfurt am Main 2003, ISBN 3-518-29282-X
Herbert Marcuse: Ανοχή κατασταλτικά, σε: Wolff, Moore, Marcuse: Κριτική του Καθαρού Ανοχή, 1965, κατά τη γερμανική Suhrkamp Ffm 1996
Gustav Mensching. Η ανοχή και την αλήθεια στη θρησκεία, Heidelberg 1955 (επανέκδοση ed. Tworuschka Udo, Weimar 1996)
Hermann βορβορώδης, "ανεκτή και υποχρεώσεις", στο: Uwe Carstens και άλλοι (επιμ.), αναδιοργάνωση των κοινωνικών υπηρεσιών, Norderstedt 2006: 91-110, ISBN 3-8334-6477-1
Karl Popper: Η Ανοικτή Κοινωνία και τους εχθρούς, Mohr Siebeck, Tübingen. Δύο τόμους. 524 και 575 σ.
Alois Joseph Ratzinger (Benedict XVI.): Η πίστη, η αλήθεια, την ανεκτικότητα, Freiburg / Breisgau 2003, ISBN 3-451-28110-4
Heinrich Schmidinger (επιμ.), Διαδρομές για την ανοχή, την ιστορία της ευρωπαϊκής ιδέας στην πηγές, Darmstadt 2002, ISBN 3-534-16620-5
Klaus Schreiner, Gerhard Besier: ανοχή, βασικές έννοιες της ιστορίας, ed. Otto Brunner, Werner Conze, Reinhart Koselleck, 7 τόμοι, Στουτγάρδη 1972-92, τ. 6, 445-605
Christoph Schwöbel, Dorothee Kirch από Trippel (επιμ.): Οι ρίζες της θρησκευτικής ανοχής, Freiburg / Breisgau 2002, ISBN 3-451-27901-0
Michael Walzer: Σχετικά με την ανοχή. Από τον πολιτισμό της διαφοράς, Αμβούργο 1998, ISBN 3-88022-639-3
Hamid Reza Yousefi: Εφαρμοσμένη ανοχή. Gustav Mensching interculturally διαβάστε (Interkulturelle Βιβλιοθήκη Τόμος 49), η Nordhausen 2008ος

Tolerantismus

2009-02-01T23:22:00.001+01:00

Tolerantismus
Tolerantismus: η υπερβολική χρήση της ανοχής, στην οποία η ετερότητα ως σαφή προφίλ είναι άσχετο.
Ο όρος ήταν πιθανότατα πρώτα από Empress Maria Theresa χρησιμοποιούνται για την αποστροφή τους για όλους τους μη καθολικούς (προτεστάντες, Εβραίοι) έκφρασης. Τον 19ο Century καταδίκασε Πάπας Λέων XII. κατά την έναρξη του pontificate την Tolerantismus, indifferentism και τη Βίβλο που ανήκουν σε εταιρείες που αποτελούν παντού.
Tolerantismus είναι υποτιμητικός και χρησιμοποιείται κυρίως από άτομα που η ιδέα της ανοχής, ή απρόθυμοι να εξετάσουν αυτή την αίτηση να έρθω. Σήμερα, η λέξη χρησιμοποιείται ακόμη θρησκευτικά προσανατολισμένη μέρη, αλλά και γενικά, μάλλον διάχυτο έννοια συμβεί, παρόμοιο με την έννοια Gutmensch.

Απόφαση του καπνίσματος

2009-02-01T23:21:00.000+01:00

Απόφαση του καπνίσματος

επικυρώθηκε
8. Νοεμβρίου 1960
Υπόθεση Όνομα: Verfassungsbeschwerde κατά της απόφασης του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου
Πηγή: BVerfGE 12, 1

Δήλωση
Η θρησκευτική ελευθερία περιλαμβάνει επίσης τη διαφήμιση της δικής τους πίστης όπως η λαθροθηρία μια ξένη πίστη. Το θεμελιώδες δικαίωμα προστατεύει μόνο τις δραστηριότητες εκείνες που είναι στη σημερινή του πολιτισμού των λαών, με την αιτιολογία ορισμένων βασικών ηθικών συνεπείς στις απόψεις τους κατά τη διάρκεια των ιστορικών εξελίξεων.

Σύμφωνα με το όνομα του καπνίσματος είναι απόφαση του κράτους δικαίου σε μια απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού προστασίας για την ελευθερία της θρησκείας, το άρθρο 4, ΦΕΚ, που είναι γνωστή. Αυτό οδηγεί το δικαστήριο μια «Δυτικά της πολιτιστικής κράτηση", η οποία περιέχει σε μεταγενέστερες αποφάσεις, αλλά δεν περισσότερες προσφυγές.

Πραγματικά

Ο καταγγέλλων, ένα γραφικό σχεδιαστή και Kunstgeschichtler ήταν υποστηρικτές της ομοσπονδιακής αναγνώριση για τον Θεό (Ludendorff) e. V. Κατά τη ναζιστική εποχή, ήταν μέλος των SS, λόγω της "αντι-χριστιανικό χαρακτήρα", μετά τον πόλεμο ήρθε υπό ψευδή στο όνομα της σύνδεσης διώκονται από το ναζιστικό καθεστώς (VVN) παρακάτω. Επειδή για κατασκοπεία υπέρ της Ανατολικής Γερμανίας νοημοσύνη, ο καταγγέλλων ήταν του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου για απόπειρα προδοσία χώρα σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση καταδικάστηκε.
Εκεί, ο canvassed τους συναδέλφους του για την εκκλησία της εξόδου. Ένας από τους υποσχέθηκε με τον καπνό, συμπεριλαμβανομένης της απόφασης του καπνού προέρχεται το όνομά της. Όταν ζήτησε από τον καταγγέλλοντα για την υπό όρους αποφυλάκιση, Ομοσπονδιακό Δικαστήριο απέρριψε την απόφαση της 28ης Από τον Δεκέμβριο του 1955. Ως δικαιολογία, το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην περιστατικά στη φυλακή, και εκεί κάνουν "σε τέτοιο βαθμό κοινή ηθική στάση και αίσχος στο φως, που δεν μπορεί να αναμένεται ότι θα είναι μια νόμιμη και ομαλή ζωή" (6ο Γερουσία του ομοσπονδιακού Ποινικού Δικαστηρίου - STE 22/52 (AK 115/55)). Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η παραβίαση της ελευθερίας της θρησκείας.

Απόφαση

Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση ως αβάσιμη. Παρόλο που περιλαμβάνονται στο άρθρο 4 του βασικού νόμου που εγγυάται την ελευθερία της θρησκείας Glaubensabwerbung ακόμα και αν δεν είναι μια διαφήμιση για μια άλλη πίστη. Ανοικτό άφησε το δικαστήριο σε σχέση με το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης.
Στην προκειμένη περίπτωση, το δικαστήριο, αλλά η προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας δεν μπορεί να είναι ανοικτή σε. Το γεγονός αυτό οδήγησε το, ο βασικός νόμος δεν είχε κάποια, ένα είδος ελεύθερης άσκησης της πίστης θέλουν να προστατεύσουν, αλλά μόνο αυτή που είναι στη σημερινή τους ανθρώπους του πολιτισμού, με την αιτιολογία ορισμένων βασικών ηθικών συνεπείς στις απόψεις τους κατά τη διάρκεια της ιστορικής εξέλιξης εμφανίστηκε (το λεγόμενο " Kulturadäquanzformel ").
Αν και ο ορισμός ήταν δύσκολη λόγω της ιδεολογικά ουδέτερο κράτος με το περιεχόμενο της ελευθερίας της θρησκείας δεν θα πρέπει να καθοριστεί, αλλά το ίδιο συμβαίνει και με τον ισχυρισμό του, πριν η καταχρηστική εκμετάλλευση από το κράτος για την αποτροπή του. Από τη δομή της υποκείμενης αξίας της νομικής πολιτικής, ιδίως την αξιοπρέπεια του ατόμου, το αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχει κατάχρηση, ιδίως στη συνέχεια, αν η αξιοπρέπεια του άλλου προσώπου που θα είναι τραυματίες. Αυτό συμβαίνει λόγω των αθέμιτων μεθόδων ή ηθικά μεμπτό εκμετάλλευση των πόρων από τις ιδιαίτερες συνθήκες των φυλακών, πριν από τον καταγγέλλοντα και, συνεπώς, δεν απολαύουν της προστασίας του άρθρου 4 ΓΚ. Κατά συνέπεια, οι καταγγέλλοντες δεν είναι σε θεμελιώδη δικαιώματα έχουν παραβιαστεί.

Αξιολόγηση

Καπνός η απόφαση είναι νωρίς ακόμη απόφαση σχετικά με το επίμαχο ζήτημα αυτό αξιολογείται η συμπεριφορά του θεμελιώδους δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας προστατεύει (λεγόμενη ουσιαστική προστασία). Είναι ήδη μια ευρεία κατανόηση της θρησκευτικής ελευθερίας, από τη λαθροθηρία, χωρίς διαφήμιση για μια άλλη πίστη θα πρέπει να προστατεύονται. Η τάση αυτή συνεχιστεί, ιδιαίτερα κατά τα τελευταία απόφασή της για την δράση Rumpelkammer ( "κουρέλι συλλέκτες περίπτωση") συνεχίστηκε.
Ισχύει η έκταση της προστασίας, αλλά από το "Kulturadäquanzformel" στη βιβλιογραφία για την έντονη κριτική. Μέρος, περιγράφεται ως παραβίαση της ιδεολογικής ουδετερότητας του κράτους, εν μέρει λόγω της ασάφειας ( "matching ορισμένες βασικές ηθικές πεποιθήσεις") έχει απορριφθεί. Ακόμη και ο περιορισμός του "λαούς του σημερινού πολιτισμού" είναι κριτική. Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο δεν έχει ρητά αποστασιοποιήθηκε από τον τύπο, αλλά έκτοτε έχει επίσης απόφαση για τον καπνό που δεν χρησιμοποιούνται πλέον. Είναι γενικά στο συμπέρασμα ότι το δικαστήριο έλαβε την απόστασή τους.

Σχολή Προσευχητάρια

2009-02-01T23:20:00.000+01:00

Σχολή Προσευχητάρια

Ένα σχολείο προσευχή είναι μια κοινή προσευχή όλων των μαθητών του σχολείου πριν από την έναρξη (ή λήξης) της τάξεις. Η εφαρμογή ενός σχολείου προσευχή έρχεται σε σύγκρουση με την αρνητική ελευθερία της θρησκείας και της αρχής του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους.
Επί του παρόντος, η σχολική προσευχή στη Γερμανία δεσμεύεται κατηχητικά σχολεία. Σε ορισμένες χώρες, η σχολική προσευχή εφαρμόζεται ακόμη ευρέως στην καθημερινή πρακτική. Σε κοσμικά κράτη, η σχολική προσευχή ασυνήθιστο.

Ιστορία

Το σχολείο έχει στην Ευρώπη από τον Μεσαίωνα, μέσω της εκκλησίες φοριούνται. Τόσο η θρησκευτική εκπαίδευση και την σχολική προσευχή ήταν προφανή στοιχεία του σχολείου. Με τη Μεταρρύθμιση, το ζήτημα της (ορθή) Σχολή προσευχή πρώτα. Σύμφωνα με την αρχή cuius regio, eius religio (του οποίου η περιφέρεια, την θρησκεία), διαιρούμενο σε σχολείο καθολικών και προτεσταντικών σχολεία. Αν και τα έντυπα των σχολικών προσευχή τώρα confessionally διάκριση, κανείς δεν έχει την χρησιμότητα και την αναγκαιότητα του εν λόγω σχολείου προσευχή.
Με την έλευση της εποχής του Διαφωτισμού, η θρησκευτική ελευθερία για πρώτη φορά την ελευθερία εγκατάστασης των κατηχητικά σχολεία, διατηρώντας την παράδοση του σχολείου προσευχή.
Με το τέλος του 18ου Αιώνα, η ταυτόχρονη σχολείο. Αν και αυτή η πολλαπλή θρησκευτικές τώρα ήταν, είναι, ωστόσο, ήταν με βάση την κοινή χριστιανική πίστη. Επιπλέον, (οικουμενική) Σχολή προσευχές και ομιλούμενων προσευχή το σχολείο δεν αμφισβητείται.
Με την ανακοίνωση του Νοεμβρίου επανάστασης στη Γερμανία ήταν η πρώτη φορά που η αρχή του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους στα σπάργανα μέσω. Η συμμετοχή στην σχολική προσευχή ήταν προαιρετική. Παρά το γεγονός αυτό επίσημη εθελοντική κάθισε σπουδαστές που δεν προσεύχομαι στο σχολείο ήθελαν να συμμετάσχουν, τον κίνδυνο της κοινωνικής απομόνωσης. 1965, το Δικαστήριο καναβάτσο μέλος, λοιπόν, το σχολείο προσευχή είναι απαράδεκτη. 1979, η Ομοσπονδιακή "Σχολή προσευχή είναι βασικά ακόμη και το συνταγματικό αβλαβή, αν ένας μαθητής των οποίων οι γονείς ή η εκμετάλλευση της προσευχής αντιρρήσεις, του οποίου το βασικό δικαίωμα της ελευθερίας της αρνητικής εξομολόγηση δεν παραβιάζεται όταν ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς για τη συμμετοχή της στην προσευχή μπορεί να αποφασίσει".

Άλλες χώρες

ΗΠΑ
Στις ΗΠΑ, η ελευθερία της θρησκείας από την 1η Πρόσθετες άρθρα για το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών που προστατεύονται. Η λεγόμενη "ρήτρα estabishment" έχουν σχεδιαστεί για την προστασία από τη δημιουργία μιας θρησκείας του κράτους το 1985, εξυπηρετεί στην περίπτωση έναντι Γουάλας. Jaffree από το Ανώτατο Δικαστήριο είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε το σχολείο προσευχές, κατ 'αρχήν αποδεκτό.

Θρησκευτική παιδεία

2009-02-01T23:19:00.001+01:00

Θρησκευτική παιδεία

Θρησκευτική παιδεία αναφέρεται σε ένα παιδί το δικαίωμα, ακόμη και γύρω από την θρησκεία της επιλογής του. Αυτό το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, έρχεται σε αντίθεση με τα δικαιώματα των θρησκευτικών γονική εκπαίδευση στο πλαίσιο της επιμέλειας.
Το άρθρο 14 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών καλεί τα συμβαλλόμενα κράτη για το παιδί του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και η θρησκευτική ελευθερία είναι σεβαστή, καθώς και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γονέων, το παιδί κατά την άσκηση του δικαιώματος αυτού, σύμφωνα με την εξέλιξη προς τα εμπρός.

Γερμανία

Στη Γερμανία, τη θρησκευτική παιδεία στο νόμο για τη θρησκευτική εκτροφή των παιδιών, 15 Ιούλιος του 1921 προβλέπει τα εξής:
Ήδη από την ηλικία των 10 Η ηλικία είναι το παιδί να ακούσω, αν είναι άλλη βεβαίωση που να να εκσυγχρονιστεί.
Από την ολοκλήρωση του 12ου Η ηλικία θα πρέπει ένα παιδί δεν είναι πλέον παρά τη θέλησή του σε άλλο εξομολόγηση να εκπαιδευτούν σε σχέση με το παρελθόν.
Από την ολοκλήρωση της 14ης Ηλικία στη Γερμανία είναι μια πλήρης θρησκευτική παιδεία αποκτηθεί. Σε αυτά περιλαμβάνονται τόσο θρησκευτική παιδεία του νόμου της πρώην auszutreten θρησκευτικής κοινότητας, καθώς και το δικαίωμα σε κάθε άλλη θρησκευτική κοινότητα προσαρμογέα. Μια ανεξάρτητη Από σχολική θρησκευτική εκπαίδευση είναι θρησκευτικές μαθητών υπηκόων από την ημερομηνία αυτή (εκτός από τη Βαυαρία και το Ζάαρλαντ) είναι δυνατόν.
Από τη θρησκευτική εκπαίδευση, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3 του βασικού νόμου, σύμφωνα με την αντίστοιχη θρησκευτική κοινότητα έχει χορηγηθεί, δεν θα απαιτείται να συμμετέχουν σε θρησκευτικής διδασκαλίας μιας πανεθνικής θρησκευτικές εκκλησία κατά την απόσυρση ή τη μεταφορά σε μια εξομολόγηση, για τα οποία δεν υπάρχει θρησκευτική προσφέρεται.
Ο νομοθέτης έχει την ευθύνη του παιδιού Μέρος 10 έως 13 ετών στο πλαίσιο ενός συνταγματικού κανόνα σύγκρουσης μεταξύ των γονέων θεμελιώδες δικαίωμα, το άρθρο 6 του βασικού νόμου (ΦΕΚ), εξελίσσεται και βασική ευθύνη του παιδιού (άρθρο 1 και το άρθρο 4, ΦΕΚ) προσπαθεί να επιλύσει .

Ελβετία

Στην Ελβετία αποφασίζει ένα παιδί ταξίδεψε με το 16ο Ηλικία ανεξάρτητα από την θρησκευτική δέσμευση.

Αυστρία

Στην Αυστρία, ένα παιδί μετά τη συμπλήρωση του 14ου Ηλικία χρόνια για να αποφασίσει τη θρησκεία που θέλει να κρατήσει.
Μετά την ολοκλήρωση του 12ου Έτος της ζωής ενός παιδιού δεν μπορεί να είναι παρά τη θέλησή του σε άλλο εξομολόγηση να εκπαιδευτούν σε σχέση με το παρελθόν.

Ηνωμένες Πολιτείες

Στο δίκαιο των Ηνωμένων Πολιτειών, η έννοια της θρησκευτικής ωριμότητα δεν συσχέτιση. Το δικαίωμα των γονέων, για τη θρησκευτική εκπαίδευση (θρησκευτική ανατροφή) των παιδιών τους να αποφασίσουν, αντιπροσωπεύεται από το νόμο και το νόμο πολύ καλά προστατευμένα και τελειώνει με την ηλικία των παιδιών.

Θρησκευτική ελευθερία στην Ελβετία

2009-02-01T23:18:00.002+01:00

Θρησκευτική ελευθερία στην Ελβετία

Η πίστη και η συνείδηση, η ελευθερία στην Ελβετία από το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εγγυάται θεμελιώδες δικαίωμα Dar.

Συνταγματική βάση

Το ελβετικό ομοσπονδιακό Σύνταγμα (FC) αποθηκεύει την πίστη και την ελευθερία στο άρθρο 15:
"1Οι εισφορές που καθορίζονται πεποιθήσεων και η ελευθερία της συνείδησης είναι εγγυημένη.
2Jede άτομο έχει το δικαίωμα να την θρησκεία τους και την ιδεολογική πεποίθησή τους να επιλέγουν ελεύθερα και κατά μόνας είτε σε κοινωνία με άλλους, να ομολογήσω.
3Jede πρόσωπο έχει το δικαίωμα να συμμετάσχουν σε μια θρησκευτική κοινότητα ή θρησκευτική ένταξη και τα διδάγματα που θα ακολουθήσει.
4Niemand μπορεί να αναγκαστούν να συμμετάσχουν σε μια θρησκευτική κοινότητα ή ανήκουν, μια θρησκευτική πράξη ή να παρακολουθήσει τη διδασκαλία των θρησκευτικών. "

Προστασία αντικείμενο

Σύμφωνα με την έννοια της θρησκείας πτώση στην Ελβετία, σύμφωνα με το νόμο και το νομικό δόγμα "όλες τις πεποιθήσεις, με βάση τη σχέση του ανθρώπου με θεϊκή, στην υπερβατικότητα, και φιλοσοφικές διαστάσεις. Ακόμη Αθεϊσμός έχει αποκτήσει.
Προστατέψτε το δικαίωμα να εκφράζουν τις θρησκευτικές απόψεις και να διαδώσουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις σε μια κριτική με άλλες καταχρήσεις, σύμφωνα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους για να ζήσουν τις συναφείς πράξεις, οι σχετικοί κανόνες και οι θρησκευτικές κοινότητες. Άρθρο 15 παρ. 4 BV, περιλαμβάνει την αρνητική ελευθερία της θρησκείας. Συνεπώς, κανείς δεν την κατάσταση στην έξοδο της θρησκευτικής κοινότητας σε θέση να πληρώνουν για τους φόρους για μια εβραϊκή θρησκευτική κοινότητα, δεν ανήκουν, ή να προβεί σε θρησκευτικές δραστηριότητες, όπως η σχολική προσευχή, λατρείας ή θρησκευτικών τομέα Eid ισχύ. Στη συνέχεια, η διδασκαλία σε δημόσια σχολεία θρησκευτικά ουδέτερο, ιδίως τα Βιβλικά μαθήματα ως προαιρετικό δίσκο που διαχωρίζεται από το υπόλοιπο να δώσει μαθήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε crucifixes στις τάξεις του δημοτικού σχολείου ως παραβίαση της υποχρέωσης της θρησκευτικής ουδετερότητας στα δημόσια σχολεία (BGE 116 Ια 252ff.).

Περιορισμοί

Η ελευθερία της θρησκείας, σύμφωνα με το άρθρο 36, δύνανται BV - όπως και κάθε άλλη ελευθερία δικαιώματα επίσης - υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να είναι κλειστές (αυτό λεπτομέρεια: Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (Ελβετία)). Έτσι, η χρήση των δημόσιο δρόμο για τον πολιτισμό ως μεταφορές αστυνομία πομπή από το σκεπτικό θα είναι περιορισμένη (BGE 108 Ια 41). Επίσης επιτρέπονται οι υπηρεσίες των αστυνομικών διατάξεων Hausierens με θρησκευτικές γραφές (BGE 56 Ι 431).
Το ομοσπονδιακό δικαστήριο αρμόδιο να εκτιμήσει - σε αντίθεση με την πλειοψηφία των νομική θεωρία και η νομολογία του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου - η εκκλησία φόρου για τα νομικά πρόσωπα, όπως το Σύνταγμα (π.χ., BGE 126 I 122, 125ff.). Σύμφωνα με το ομοσπονδιακό δικαστήριο είναι γενικότερα καντονίων φορολογίας των φυσικών προσώπων κατά το ποσό που θα καταβληθεί για εισφορές σε εκκλησίες (π.χ., πάστορα μισθού) θα χρηματοδοτηθούν με τους τοπικούς φόρους, η καταβολή του κατάλληλου μεγέθους, ωστόσο, να αμφισβητηθεί (BGE 107 Ια 126, 130).
Άρθρο 261 του ποινικού κώδικα που χαρακτηρίζει το σφάλμα του εβραϊκού πίστη και την ελευθερία από misdemeanors. Σύμφωνα με το άρθρο 20 στ. Animal Welfare Act (ΕΠΠΕ) είναι η απαγόρευση της φρέατα ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ αναισθητοποίηση, την εισαγωγή κρεάτων geschächtetem, ωστόσο, επιτρέπεται (άρθρο 9 παρ. 1 ΟΑΤ). Περιορισμοί της πίστης και της ελευθερίας της συνείδησης μπορεί να γίνει επίσης στο άρθρο 59 παρ. 1 ορίζεται BV το πιλοτήριο για τους άρρενες πολίτες, στρατιωτική ή εναλλακτική πολιτική θητεία που πρέπει να γίνουν.

Ιστορικό Ανάπτυξης

Στην Ομοσπονδιακή Σύνταγμα του 1848 ήταν η μόνη θρησκευτική ελευθερία αναγνωρίζεται χριστιανικών δογμάτων που χορηγήθηκε.
Με τη μερική αναθεώρηση του Ομοσπονδιακού Συντάγματος του 1866 ήταν οι Εβραίοι στην Ελβετία με την ελευθερία εγκατάστασης και η πλήρης άσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων που χορηγούνται. Αυτή η συνεργασία σε όλα τα καντόνια σημειώθηκαν σε ισχύ, με εξαίρεση το καντόνι του Aargau, όπου μόνο την 1η Ιανουάριος του 1879 έγινε δεκτή.
Στην Ομοσπονδιακή εντελώς αναθεωρημένο Σύνταγμα του 1874 ήταν η ελευθερία της θρησκείας στο σημερινό πεδίο εισήχθη. Ωστόσο, αρκετές διατάξεις που περιέχονται εξαίρεση: Ήταν η σειρά ιησουίτη απαγορεύεται, όπως και η ίδρυση νέων μοναστηριών και των θρησκευτικών. Πολίτες πνευματική κατάσταση, συμπεριλαμβανομένων μεταρρύθμιση pastors ήταν ordained, εξεπλάγησαν από την εκλογή του Εθνικού Συμβουλίου αποκλειστεί. Η δημιουργία της dioceses επί ελβετικού εδάφους με την έγκριση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Η απαγόρευση και η Μονή Ιησουιτών του 1973, καταργείται το άρθρο. Το Σύνταγμα του 1999 ήταν η εξαίρεση των κληρικών από Nationalrat μειώθηκε. Η Μητρόπολη, όμως, ήταν το άρθρο, στο νέο Σύνταγμα (άρθρο 72 παρ. 3 BV) και μόνο κατά το δημοψήφισμα της 10ης Ιούνιος 2001 καταργείται.
Την 1 Μάιος του 2007 ήταν η συλλογή υπογραφών για την Minarettinitative ξεκίνησε, τι η κατασκευή μιναρέδες συνταγματικά θέλει να απαγορεύσει. Οι επικριτές δείτε σ 'αυτό το προτεινόμενο κανόνα αδικαιολόγητο περιορισμό στην ελευθερία της θρησκείας.
Στο καντόνι της Ζυρίχης, το 2009 νέα σχολική χρονιά της υποχρεωτικής σχολικής θέμα "Θρησκεία και Πολιτισμός" εισήχθη. Το πρόγραμμα σπουδών, εξηγεί την ιστορία και τις παραδόσεις των μεγάλων θρησκειών, αλλά μπορεί να είναι κοσμική απόψεις αποκλείονται. Οι επικριτές δούμε ως μια παραβίαση του Συντάγματος, που εγγυάται ο νόμος, δεν θρησκευτικής διδασκαλίας που θα ακολουθήσει.

Βιβλιογραφία

- Ulrich Haefelin / Walter Haller: ελβετικό ομοσπονδιακό νόμο, 6 Edition, Schulthess Zürich 2005, σ. 124 επ. ISBN 3-7255-4907-9
- Marco Jorio: Εξαίρεση το άρθρο, στο: Ιστορικό Lexikon der Schweiz (HLS), έκδοση της 18ης Νοεμβρίου 2007

Θρησκευτική ελευθερία στις Ηνωμένες Πολιτείες

2009-02-01T23:18:00.001+01:00

Θρησκευτική ελευθερία στις Ηνωμένες Πολιτείες

Στις Ηνωμένες Πολιτείες όσον αφορά τη θρησκευτική ελευθερία, η έμφαση στην απόλυτη μη παρέμβαση της κυβέρνησης στις υποθέσεις μιας θρησκείας (1η προσθήκη στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής), την Ευρώπη, την σημασία της θρησκευτικής ελευθερίας περισσότερο για μη παρέμβαση του κράτους στο οποίο η ελευθερία της θρησκείας άτομο, το οποίο μέχρι την πλήρη θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους μπορεί να πάει (κοσμικής). Η άλλη πλευρά προστατεύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι και η θρησκευτική ελευθερία του ατόμου και των ευρωπαϊκών χωρών που εκπροσωπούνται επίσης, κατ 'αρχήν, μη παρέμβαση της κυβέρνησης στις υποθέσεις μιας θρησκείας, με ορισμένους περιορισμούς για το όφελος των άλλων δικαιωμάτων, μπορεί να δώσει.
Είτε την πλήρη ουδετερότητα του κράτους είναι πραγματικά, είναι αμφιλεγόμενη. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ όλα τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα, η φράση Στο Θεό που εμπιστεύεστε έντυπη ή ανάγλυφη, για την ορκωμοσία στο δημόσιο είναι συνήθως σχετικά με την ορκωμοσία της Βίβλου - αυτό δεν είναι κωδικοποιημένη, αλλά ως μέλος της μουσουλμανικής Quran χρησιμοποιείται, αυτό ήταν πολύ αμφιλεγόμενες δημόσιες .

Θρησκευτική ελευθερία στη Γερμανία

2009-02-01T23:17:00.001+01:00

Θρησκευτική ελευθερία στη Γερμανία

Θρησκευτική ελευθερία στη Γερμανία από το βασικό νόμο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εγγυάται θεμελιώδες δικαίωμα Dar.

Βάσεις του βασικού νόμου

Το γερμανικό θεμελιώδη νόμο (ΦΕΚ) προστατεύει την ελευθερία της θρησκείας στο άρθρο 4:
"(1) Η ελευθερία της πίστης, της συνείδησης και της θρησκευτικής ελευθερίας και φιλοσοφικές πεποιθήσεις είναι απαραβίαστα."
"(2) Η ανενόχλητη άσκηση της θρησκείας είναι εγγυημένη."
"(3) Κανείς δεν πρέπει να είναι εναντίον του συνείδησης στη στρατιωτική θητεία με το όπλο αναγκάστηκαν να το πράξουν. Λεπτομέρειες μπορείτε να βρείτε σε ένα ομοσπονδιακό νόμο. "
Πρόσθετες διατάξεις σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία υπάρχει στο λεγόμενο θρησκευτικό άρθρα του Συντάγματος της Βαϊμάρης, που προβλέπονται στο βασικό νόμο εγκρίθηκαν. Το πρώτο κράτος δικαίου που διέπουν τους τομείς και τις αρνητικές πτυχές της θρησκευτικής ελευθερίας. Άρθρο 7, παράγραφος 3 του βασικού νόμου ασχολείται με τη διδασκαλία των θρησκευτικών στα σχολεία. Σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 3 του βασικού νόμου είναι η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων και την πρόσβαση σε δημόσια αξιώματα, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική εξομολόγηση.

Προστασία

Βασική αρχή, ο καθένας έχει το δικαίωμα να (Γερμανοί και ξένοι). Η ευθύνη των ανηλίκων για τη θρησκευτική τους δέσμευση να αποφασίζει, αλλά μόνο με τη δυνατότητα να ελέγξει. Η εξουσία από τους γονείς, σχετικά με τη θρησκευτική δέσμευση του παιδιού να αποφασίσει είναι ο νόμος σχετικά με τη θρησκευτική γονεϊκών ρυθμιστεί. Την ελευθερία της θρησκείας μπορεί επίσης ομάδες (π.χ. θρησκευτικές κοινότητες) που ονομάζεται (συλλογική ελευθερία της θρησκείας).
Το υλικό πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 του βασικού νόμου είναι ευρέως κατανοητό, με την παρ. 1 και παρ. 2 ως ενιαία προστατευόμενη περιοχή στον τομέα αυτό. Η 2η Παράγραφος απλώς αποσαφήνιση της φύσης από την άποψη της θρησκείας.
Η θετική θρησκευτική ελευθερία περιλαμβάνει το δικαίωμα σε μια θρησκεία και να έχει (η προσωπική εσωτερική πεποίθηση "φόρουμ internum"), να πρεσβεύουν τη θρησκεία και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους για να ζήσουν (η εξωστρεφής externum φόρουμ ") και να θρησκευτικών κοινοτήτων. Η διαφορά, όσον αφορά το φόρουμ externum "σειρές, η οποία μπορεί να είναι η συμπεριφορά της πλειοψηφίας της κοινωνίας, οι συγκρούσεις και οι συγκρούσεις μπορεί να ανταποκριθεί. Ως εκ τούτου, είναι εν μέρει, ότι η ελευθερία της θρησκευτικής πίστης σε ξεπερασμένες διακηρύξεις της θρησκευτικής περιεχόμενο είναι περιορισμένο, το οποίο εκτός από τη λατρεία πρακτικές (π.χ., της λατρείας, προσευχές), η διακήρυξη της πίστης, τη μετατροπή ή άλλες μη πιστωτές με το αντικείμενο, και αν όλα τα φιλανθρωπική από θρησκευτικών κίνητρα που συμμετέχουν. Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο δεν καλύπτει μόνο πρακτικές cultic, αλλά και το δικαίωμα του συνόλου συμπεριφορά με τις διδασκαλίες του την πίστη του και να την εσωτερική πεποίθηση της πίστης για να ζήσουν σύμφωνα με το
Προστατευόμενη είναι και η αρνητική ελευθερία να μην μορφή πίστης, πρέπει να ομολογήσω, και στη συνέχεια να ζήσει. Η αρνητική θρησκευτική ελευθερία, ιδίως από Artt. 136 Abs.3 και Abs.4 WRV θεραπεία. Στο επίπεδο των ομόσπονδων κρατών, η αρνητική ελευθερία της θρησκείας από εκκλησία δικαίου, και την έξοδο από την ευκαιρία να διαγραφείτε από τη θρησκευτική εκπαίδευση είναι εξασφαλισμένη. Αμφιλεγόμενο αν είναι να φύγει από μια θρησκευτική κοινότητα έξοδα είναι δυνατόν να ζητηθεί.
Όσον αφορά το επίμαχο ορισμό της έννοιας της θρησκείας κάλεσε το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο στην απόφασή του καπνού "α" Kulturadäquanz ", αλλά τώρα αυτός ο περιορισμός έχει εγκαταλειφθεί. Πίστη είναι η καταδίκη κάθε θέση του ανθρώπου στον κόσμο και τη σχέση της με την τριτοβάθμια εξουσίες και βαθύτερη Seiensschichten. Ο κίνδυνος είναι ότι κάποιοι έχουν την εμφάνιση της μια θρησκευτική κοινότητα για να προσπαθήσει να προσαρμοστεί με το άρθρο 4 του βασικού νόμου μπορεί να γίνει επίκληση (π.χ. Scientology), θα πρέπει να εμποδίζεται από την απαίτηση, ο ισχυρισμός ότι είναι μια θρησκευτική χειρίζονται πεποίθηση, πρέπει να είναι εύλογη. Η απαίτηση αυτή θα ικανοποιηθεί στο πλαίσιο της πνευματικής περιεχόμενο και την εξωτερική εμφάνιση με μια θρησκεία που πρέπει να είναι. Ακόμη και άθεους μπορεί να βασίζεται στην ελευθερία της θρησκείας. Από την ελευθερία της θρησκείας που θα απέτρεπε ένα πρόσωπο που είναι μεταξύ των εντολές της πίστης τους και τη συμπεριφορά προϋπόθεση ότι το κράτος δικαίου απαιτεί, πρέπει να αποφασίσει να σπάσει αυτή η συναισθηματική έκκληση, αυτή η συμπεριφορά είναι μόνο μέσω της ελευθερίας των πεποιθήσεων που προστατεύονται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και δεν προσφέρει απλώς να επιτραπεί ή συνιστάται.

Παρέμβαση και αιτιολόγηση

Η verfassungsgmässige θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της θρησκείας έχει μεγαλύτερο προστατευτικό αποτέλεσμα από αυτό της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, διότι είναι υπό τη δικαιοδοσία του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου δεν είναι κάτω από ένα θέμα σε μια περιοριστική νομοθεσία, αλλά μόνο από το τρίτο μέρος των δικαιωμάτων και των θεμελιωδών αποφάσεων αξία του βασικού νόμου είναι restrictable. Μια ισχυρή αντιμετώπιση γνώμη πιστεύει ότι η ελευθερία της θρησκείας μόνο στο πλαίσιο του κοινού δικαίου θα μπορούσε να ασκείται. Ο λόγος είναι η άποψη ότι το άρθρο 140 σε συνδυασμό με το ΦΕΚ Άρθρο 136 Abs.1 WRV ήταν απόλυτα συνταγματικό.
Λόγω της restrictable τη θρησκευτική ελευθερία με σκοπό την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των τρίτων ή άλλων συνταγματικών αρχών πρέπει να είναι οι γονείς, ακόμη και αν το παιδί τους στο σχολείο, εφόσον έχουν την πίστη τους με το περιεχόμενο της διδασκαλίας των παιδιών τους, όπως είναι η θεωρία της εξέλιξης και σεξουαλική αγωγή, δεν συμφωνώ. Αντιστρόφως, αλλά και την ελευθερία της θρησκείας, όπως συγκρουόμενα συνταγματικά πρότυπα πίσω.

«Drittwirkung», τριτενέργεια

Η θρησκευτική ελευθερία επιτρέπει, κατ 'αρχήν, η μόνη άμυνα κατά των ζημιών που προκλήθηκαν από τη χώρα. Ως συνταγματική αρχή, ωστόσο, προκύπτει από το λεγόμενο έμμεσο αποτέλεσμα της θεμελιώδους σημασίας, επίσης, στον τομέα του αστικού δικαίου, ιδίως στην εργασία.

Ιδεολογικής ουδετερότητας του κράτους

Από το άρθρο 4, ΦΕΚ αποτελεί υποχρέωση του κράτους της θρησκευτικής ουδετερότητας προέρχεται. Η απαίτηση αυτή ισχύει μόνο για το κράτος. Έτσι θα την εισαγωγή της απαγόρευσης για τη μαντίλα φοιτητές ήταν αντισυνταγματική γιατί είναι εναντίον του κράτους σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία μπορεί να γίνει επίκληση. Αντίθετα, οι εκπρόσωποι των καθηγητών, όπως η κατάσταση της θρησκευτικής ουδετερότητας, καλόγριες μόνο μπορεί να συνεχίσει μαντίλα (συνήθεια), αντίστοιχα. Τα άτομα που είναι μόνιμοι αφήστε οικειοθελώς στο δημόσιο τομέα και μπορεί, συνεπώς, δεν είναι πλέον τον ίδιο βαθμό «ελευθερίας από το κράτος", όπως ισχυρίζονται οι άλλοι πολίτες. Η σύγκρουση, που οι υπάλληλοι και οι άλλοι πολίτες των κρατικών υπαλλήλων που προσπαθούμε Άρθρο 33 ΦΕΚ Abs.3 τρόπο. Είναι εν μέρει το αντικείμενο έντονων συζητήσεων ως προς το κατά πόσον ορισμένοι από τους καθηγητές μπορεί να απαιτούνται για να διδάξουν ΧΩΡΙΣ μαντίλα. Μετά τη μαντίλα απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου, σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα εθνικό νομικό σύστημα είναι απαραίτητη. Οι καθηγητές μπορούν να στραφούν εναντίον του κράτους σχετικά με την υποχρέωσή της θρησκευτικής ουδετερότητας και, συνεπώς, μπορεί να επικαλεστεί, για παράδειγμα, δεν θα πρέπει να υποχρεώνονται να δώσουν τη θρησκευτική, ή οι μαθητές κατά τη διάρκεια ενός σχολείου για την εποπτεία της λατρείας.

Πρακτική

Στην πράξη, υπάρχουν στη Γερμανία, μια de facto προτίμηση για τον Χριστιανισμό. Για να προσανατολίσουν τις ημερομηνίες σχεδόν όλων των χριστιανικών παραδόσεων σε διακοπές και οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται και στις μη χριστιανών, ακόμα και εάν υπάρχει σύγκρουση με τα δικά τους έθιμα.
Επιπλέον, το κράτος μόνο για τις μεγάλες χριστιανικές εκκλησίες και το Κεντρικό Συμβούλιο των Εβραίων στη Γερμανία, εβραϊκές κοινότητες που ανήκουν στην είσοδο του ναού. Άλλες θρησκευτικές κοινότητες έχουν ακόμη καθεστώς ως δημόσια εταιρεία που αποκτήθηκε, ούτως ώστε οι συνεισφορές τους, ακόμη και αν τα μέλη τους για την ανάκτηση.
Επιπλέον, οι χριστιανικές εκκλησίες ετήσια διψήφια δισεκατομμύρια, για παράδειγμα, με την απαλλαγή από τις εκκλησίες που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και την αφαίρεση φόρου υπεραξίας όφελος. Βασικοί κανόνες για τη χρηματοδότηση των θεολογικών σχολών των κρατικών πανεπιστημίων στην κατάσταση και τις συμβάσεις αυτές βασίζονται σε ιστορικά υποχρεώσεων που απορρέουν από τις απαλλοτριώσεις της εκκλησιαστικής περιουσίας, όπου το κράτος διορθωτικά μέτρα για τη συνεχή συντήρηση και η ύπαρξη των εκκλησιών δεσμευθεί.
βλ. επίσης: λαϊκοποίηση, η κρατική εξουσία

Λογοτεχνία

Thorsten Thaysen: barrierless ανοχή ή την ανοχή για τα εμπόδια; Η έρευνα των εμποδίων στην ελευθερία της θρησκείας στο άρθρο 4 του βασικού νόμου. Verlag Δρ Κόβατς, Αμβούργο 2008, ISBN 978-3-8300-3584-8.

Οι διαφορές γύρω από το Jichinsai από Tsu

2009-02-01T23:16:00.000+01:00

Οι διαφορές γύρω από το Jichinsai από Tsu

Η διαμάχη γύρω από την Jichinsai των Tsu (Ιαπωνικά津地镇祭诉讼, Tsu jichinsai soshō) οδήγησε το 1977 σε μια από τις κορυφαίες Ανώτατο Δικαστήριο (OGH) στην Ιαπωνία για τη σχέση μεταξύ κράτους και θρησκείας στην Ιαπωνία. Ήταν η πρώτη φορά που το Ανώτατο Δικαστήριο που ασχολούνται με αυτό το νομικό ζήτημα που συμμετέχουν.

Φόντο

Η απόφαση αυτή διαμορφώνεται στην ιαπωνική νομολογία σημαντικά την κατανόηση του άρθρου 20 του Συντάγματος της Ιαπωνίας μεταπολεμικά. Το άρθρο αυτό, όπως και το άρθρο 89, είχε επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από το φόντο της ιστορικής εμπειρίας του κράτους Σιντοϊσμός - η de facto κατάσταση θρησκείας της Ιαπωνίας από το Meiji περίοδο μέχρι την κατάληψη της Ιαπωνίας - το οποίο, μετά τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας καταργήθηκε. Τα δύο σχετικά άρθρα είναι τα εξής:
"1Religionsfreiheit είναι εγγυημένη. Θρησκευτική κοινότητα Δεν μπορώ να δηλώσω με ειδικό εξοπλισμό, ή οποιαδήποτε πολιτική εξουσία.
2Niemand μπορεί να είναι αναγκασμένοι να συμμετέχουν σε οποιαδήποτε θρησκευτική πράξη, γιορτή, για ένα έθιμο ή να συμμετέχουν σε μια άσκηση.
3Der κατάσταση και τα θεσμικά της όργανα έχουν προσχωρήσει στην θρησκευτική εκπαίδευση ή οποιαδήποτε άλλη θρησκευτική δραστηριότητα που πρέπει να περιλαμβάνονται. "
- Άρθρο 20 του ιαπωνικού Συντάγματος
"Τα δημόσια κεφάλαια ή άλλα δημόσια περιουσία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από θρησκευτικές ενώσεις ή ιδρύματα, για ποιον και για τη διατήρηση ή φιλανθρωπικούς, εκπαιδευτικούς ή φιλανθρωπικά έργα, τα οποία δεν υπόκεινται σε δημόσια εποπτεία, δεν έχουν εκδοθεί δεν είναι διαθέσιμοι."
- Το άρθρο 89 του Συντάγματος Ιαπωνικά
Αυτό το σύνταγμα που παρέχονται από το διαχωρισμό της θρησκείας και κράτους, ωστόσο, αποδείχθηκε στην πράξη του ιαπωνικού δικαίου είναι προβληματικό, μεταξύ άλλων, επειδή, ακόμη και στη σχετική νομοθεσία περί θρησκευτικών κοινοτήτων στην Ιαπωνία, ο νόμος για τις θρησκευτικές εταιρείες (宗教法人法, shūkyō hōjinhō) του 3. Απριλίου 1951, δεν υπάρχουν ή είναι πολύ ασαφείς διατάξεις σχετικά με την ουσία της θρησκείας, ή των οποίων οι δραστηριότητες πραγματοποιούνται. Αυτό δικαιολογείται την επαύριο, γιατί στην περίπτωση των Tsu Jichinsai ίδιο το Ανώτατο Δικαστήριο είχε οδηγήσει η πρώτη φορά που οδηγούν στη σχέση μεταξύ κράτους και θρησκείας περιπτώσεις.

Πραγματικά

Στην ιαπωνική πόλη του Tsu (Mie Νομός) το 1965 σε Sendo-cho περιοχή του δημοτικού γυμναστηρίου χτίστηκαν, χτίστηκε από τον κύριο γραμματέα της Μονάδας Εκπαίδευσης της πόλης του Tsu, Yoshiharu Ito. Πριν από την έναρξη των κατασκευών, η Σιντοϊσμός ιερείς Yoshinaga Miyazaki, υψηλό ιερέα του Σιντοϊσμός-ιερό-jinja Ōichi (υπεύθυνη για Ujigami ή Ubusunugami τον τόπο κατασκευής), και τρεις άλλοι ιερείς ζήτησαν να διεξαχθεί μια τελετή κατά την οποία η γη που ζουν σε φαντάσματα θα πρέπει να καθησυχάζει. Αυτή η τελετή που ονομάζεται Jichinsai (地镇祭). Η Jichinsai ήταν στις 14 Που διεξήχθη τον Ιανουάριο του 1965.
Από τον προϋπολογισμό της πόλης ήταν να πληρώσει 7.663 γιεν (4.000 από αυτές, ως αμοιβή για τον ιερέα, 3663 ως έξοδα για τις θυσίες στις Jichinsai? Μετατρέπονται, ο χρόνος που έχουν εκπληρώσει DM 84,93), η οποία προηγουμένως ήταν αυτό των δαπανών στις 5 Δεκέμβριο του 1964 από το Δημοτικό Συμβούλιο έχει ήδη εγκριθεί. Από την άλλη πλευρά, οι ενέργειες που απευθύνονται σε αυτή την περίπτωση, ο ισχυρισμός ότι έγιναν στα άρθρα 20 και 89 του Συντάγματος, που ονομάζεται διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους παραβιάστηκε εδώ. Η δράση ήταν κομμουνιστής μέλος του Κοινοβουλίου της Tsu City συλλέγονται, καθής επίσημα ο τότε δήμαρχος της Tsu.
Η δράση ήταν το πρώτο παράδειγμα της Tsu Πρωτοδικείου με την αιτιολογία ότι η Jichinsai ήταν ένα αρχαίο έθιμο, το μόνο επίσημο ομοιότητα προς τα έξω σε μια θρησκευτική τελετή που είχαν απορριφθεί. Σε αυτή τη δεύτερη φάση, ωστόσο, ο λόγος που από το Oberlandesgericht Nagoya γίνει δεκτή. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση αυτή, η αναθεώρηση καταργούνται και, τέλος, απέρριψε την καταγγελία, δηλαδή την παραβίαση του Συντάγματος αρνήθηκε.
Ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη είναι η διαδικασία με τον ορισμό του (secularised) Οργανισμό Τελωνείων και θρησκευτική δραστηριότητα, δεδομένου ότι ακόμη και με την ερμηνεία του ορισμού αυτού, τα επιχειρήματα και των δύο μερών εξαρτάται.

Απόφαση του Oberlandesgericht Nagoya

Η Nagoya Oberlandesgericht (OLG) ανήλθαν στις 14 Μάιος 1977 έως την ετυμηγορία ότι η καθής την πόλη της Tsu, το κόστος της Jichinsai (συν τόκους) και το κόστος των δικαστικών προσφυγών για την πληρωμή. Ωστόσο, η αίτηση του ενάγοντα να ασκήσει αγωγή δεν έχει γίνει δεκτή.
Στην εκτεταμένη λόγους για την απόφασή του, την προσφυγή σε OLG επαναληφθεί το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος για να δείχνει ότι. Το δικαστήριο τόνισε τη σημασία που έχει η ριζική διαχωρισμός κράτους και θρησκείας, που προορίζονται από το Σύνταγμα, και χωρίς την εγγύηση της ελευθερίας της θρησκείας ήταν αδύνατη. Σε αρνητικά στοιχεία για την άποψη αυτή έχει οδηγήσει σε πολλά έγγραφα από την ιαπωνική ιστορία στην οποία η ελευθερία της θρησκείας στην Ιαπωνία από το κράτος μέσα από την παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των θρησκευτικών (συμπεριλαμβανομένου του νόμου για τις θρησκευτικές κοινότητες) είχε υπονομευθεί και η ενότητα της λατρείας και κυβέρνηση (祭政一致, saisei-itchi) οδήγησε.
Επιπλέον, το δικαστήριο προσπάθησε να ακόμα πολύ σαφή τρόπο, τη θρησκεία και τις παραδόσεις τους να ορίζουν και να διαφοροποιούνται μεταξύ τους. Μετά την παρουσίαση και την αξιολόγηση των πολλών επιμέρους παράγοντες (συμπεριλαμβανομένων των religionsphänomenologischen χαρακτήρα όλων των επιμέρους πράξεων της Jichinsai τη θρησκεία και την ιστορική γένεση) και την αξιολόγησή τους από ειδικούς και εμπειρογνώμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τελικά μόνο το Κογκρέσο κοινωνικές εκδηλώσεις που θα μπορούσε να υπόκειται στην θρησκευτική σημασία σε ό, τι έχασαν (το δικαστήριο ανέφερε ως παραδείγματα αυτού περιλαμβάνουν την ανέγερση των χριστουγεννιάτικων δέντρων, ρίχνουν τα φασόλια στο Setsubun και την Hina Matsuri). Η θρησκεία με την έννοια αυτή ορίζεται ως "[...] την πεποίθησή του για την ύπαρξη του υπερφυσικού, υπεράνθρωπες χαρακτήρα (δηλαδή, ένα απόλυτο ον, ενός δημιουργού, μια υψηλότερη ύπαρξη, κ.λπ., και κυρίως των θεών, Βούδα, τα οινοπνευματώδη, κλπ.), καθώς και το αίσθημα και τις δράσεις της δέος και σεβασμό. " Επιπλέον, ήταν ένα θέμα με την εκτίμηση ότι το ιερό Σιντοϊσμός είναι μια θρησκεία (μια που δεν αυτονόητη άποψη) και, εφόσον αυτή η Jichinsai μια πραγματική ιεροτελεστία του ιερού Σιντοϊσμός ήταν (αυτό που είναι, αλλά και σε διάφορα σχολεία Βουδιστικής ήταν), Είναι το ερώτημα σε μια θρησκευτική τελετή, κατά παράβαση της παραγράφου 3 του άρθρου 20 του Συντάγματος τελετουργικό ενήργησε κατά παράβαση διότι είναι μέσω των δημόσιων πολιτικών δυνάμεων που είχαν εγκριθεί.

Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου

Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε στην απόφασή της την πλειοψηφία των 10 με 5 ψήφους στις 13 Ιούλιο του 1977 το Εφετείο του Δικαστηρίου Nagoya και έχουν δηλωθεί από το Jichinsai για Tsu Συντάγματος. Αυτό οδήγησε στην εξής λόγους:
Πρώτον, η απόφαση ενεργοποιημένη την κατανόηση του Συντάγματος, κάθε ριζοσπαστική σχέση μεταξύ κράτους και θρησκείας για τον αποκλεισμό. Αυτό οφείλεται στο μεγάλο ποσοστό της θρησκείας στην κοινωνία και το ρόλο του κράτους, την κοινωνική ζωή για τη ρύθμιση των άλλων, αλλά και η πρακτική δεν θα ήταν αντίθετη προς την εφαρμογή των κανονισμών σχετικά με τις διακρίσεις, και το αντίστροφο παράλογους όρους. Έτσι ανάγκη για μια ριζοσπαστική κατανόηση των κρατικών ενισχύσεων για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια με φόντο τις θρησκευτικές, θα παραμείνει, σε περίπτωση που η κατάσταση στις φυλακές δεν εφημέριος και θα απασχολήσει επίσης η οικονομική ενίσχυση των πολιτιστικών μνημείων απαγορευθεί εάν είχαν θρησκευτική σημασία. Αυτή η ριζική ερμηνεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την άρνηση και δήλωσε ότι «στην πραγματική κατάσταση στην πραγματικότητα είναι σχεδόν αδύνατο, τον πλήρη διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους για την επίτευξη".
Αντί για αυτό, αφού ο σκοπός και το αποτέλεσμα της εν λόγω πράξης είναι να εξεταστεί αν η σχέση του (αρχή της θρησκευτικής ουδετερότητας δεσμευθεί) κατάσταση της θρησκείας, σε κάθε περίπτωση να υπερβεί το κατάλληλο επίπεδο και, κατά συνέπεια, ήταν πιθανόν να επηρεάσει τη θρησκευτική ελευθερία. Ήταν σε αυτή την περίπτωση δεν ισχύει το ίδιο: Η Jichinsai έχουν σκοπό κυρίως κοσμική και είχε μια ιδιαίτερη υποστήριξη των Σιντοϊσμός από το κράτος ή την επιδείνωση της θρησκευτικής ελευθερίας δεν ήταν ανιχνεύσιμη.
Επιπλέον, το Ανώτατο Δικαστήριο διαφώνησε με το Εφετείο σχετικά με το θρησκευτικό χαρακτήρα του Jichinsai: Η τελετή αυτή ήταν μια συνηθισμένη Groundbreaking στο σκοπό και το αποτέλεσμα των θρησκευτικών μικρή σημασία. Έχοντας επίγνωση της κανονικής πολίτη θα είναι το Jichinsai προφανώς λόγω της πολύ καιρό υφιστάμενες γενικά αποδεκτή ως μια θρησκευτική τελετή δεν είναι κατανοητή και δεν έχουν καμία έννοια στόχος για μια δραστική μορφή του πίστη είχε εξαπλωθεί, μια θρησκευτική δραστηριότητα σε ό, τι αφορά τον περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας της δράσης δεν ήταν, συνεπώς, άμεσα από το κράτος εξαγωγής ιερείς ή έμμεσα από το κράτος, δεν έγινε. Η αξιολόγηση από το γενικό πληθυσμό, το Εφετείο στην προγενέστερη απόφαση ή απορριφθεί ως κριτήριο, διότι "αυτό [i. ε. τον γενικό πληθυσμό] για τη διάκριση και τον περιορισμό των δύο τομείς [i. ε. Ιερός και βέβηλος] με την ορθολογική Urteilsfähigkeit ανεπάρκεια [ε] ότι είναι πολύ επιφανειακά θρησκευτικών "ήταν. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ωστόσο, ζήτησε το σκεπτικό του, ακόμη και την άποψη του μέσου πολίτη να θεωρηθεί αντικειμενικά δικαιολογημένη από τα όρια του διαχωρισμού κράτους και θρησκείας είναι σε θέση να προσδιορίσει.

Επιπτώσεις και σημασία

Κατά συνέπεια, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε αυτή την κλίμακα. Στη συνέχεια, εξαρτάται από το σκοπό και το αποτέλεσμα της πράξης, η οποία με τη σειρά του σε συνάρτηση με τη μέση γενική κατανόηση στην κοινωνία πρέπει να αξιολογούνται. Στις περισσότερες περιπτώσεις (π.χ., 1993, σχετικά με το δικαστήριο να Ireisai της Miño) όπως ήταν στην περίπτωση αυτή αποτελεί παραβίαση του Συντάγματος αρνήθηκε. Μια γνωστή εξαίρεση είναι μια απόφαση που ελήφθη το 1997, σε άμεσες ενισχύσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό για το Yasukuni Παρεκκλήσι ως το πρώτο ήταν αντισυνταγματική.
Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην περίπτωση Tsu Jichinsai είναι ένα από τα μόλις 24, σε μια ανθολογία που δημοσιεύθηκε σε γερμανική μετάφραση είναι. Είναι επίσης σημαντικό για την απόφασή της για την ιαπωνική Verfassungsrecht συλλογή περιλαμβάνονται.

Λογοτεχνία

Ernst Lokowandt: Όσον αφορά τη σχέση μεταξύ κράτους και Σιντοϊσμός στη σύγχρονη Ιαπωνία: μια συλλογή των υλικών (Μελέτες σε ανατολικές θρησκείες, τόμος 6). Otto Harrassowitz, Wiesbaden, το 1981ο ISBN 3-447-02094-6.
Toshiyoshi Miyazawa (μεταφράστηκε από τον Robert Heuser και Kazuaki Yamasaki): Συνταγματικό Δίκαιο (Kenpo). Heymanns, Κολωνία 1986, η ιαπωνική νομοθεσία σειρά τόμος 21ος ISBN 3-452-20464-2.
Junichi Murakami: "Land Εγκαίνια περίπτωση? Διαχωρισμός κράτους και θρησκείας", στο: Eisenhardt κ.λπ. (Ed.): Ιαπωνικά αποφάσεις για το συνταγματικό δίκαιο της γερμανικής γλώσσας. Heymanns, Κολωνία 1998 (αριθμός του ιαπωνικού δικαίου, την ιαπωνική νομοθεσία υπο-σειρά τόμος 1), σ. 259-286. ISBN 3-452-23504-1.

Abdul Rahman (μετατροπή)

2009-02-01T23:15:00.000+01:00

Abdul Rahman (μετατροπή)

Abdul Rahman (* 1965) είναι ένα αφγανικό, στην Καμπούλ, λόγω των αποβλήτων από το Ισλάμ έχει κατηγορηθεί. Σε περίπτωση καταδίκης θα είχε απειληθεί η θανατική ποινή. Το κατηγορητήριο εκδόθηκε στις 26 Μάρτιος 2006 λόγω διαδικαστικών ελαττωμάτων πίσω στον εισαγγελέα. Η απειλή της θανατικής ποινής έγινε στις 28 Από Μάρτιο, η φυλακή. Σήμερα ζει στο άσυλο στην Ιταλία.
Abdul Rahman μετατραπεί το 1990 ως μέλος του προσωπικού μιας χριστιανικής οργάνωσης ενίσχυση στο Πακιστάν για την Χριστιανοσύνη. 1993 μετακόμισε στην Γερμανία. Σε Passau και Νυρεμβέργης, είχε την άνοιξη του 2000 ανεπιτυχώς αίτηση ασύλου. Μετά την πτώση των Ταλιμπάν το 2002, επέστρεψε πίσω στο Αφγανιστάν. Τον Φεβρουάριο του 2006, συνελήφθη μετά τον πατέρα της Επιτροπής για τον Χριστιανισμό στην αστυνομία και είχε μαζί του τη Βίβλο wurde.Schon είχε ανακαλυφθεί νωρίτερα από τη σύζυγό του, λόγω της μετατροπής διαζύγιο. Το ζευγάρι έχει δύο κόρες.

Φόντο

Η υπόθεση κατέληξε σε αντίφαση του αφγανικού Συντάγματος, στο πρώτο πλάνο, η οποία εγγυάται τη θρησκευτική ελευθερία, αλλά και την Schari'a ως βάση. Αυτό οδήγησε σε ένα διεθνές σκάνδαλο: Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Frank-Walter Stein Meier υπενθύμισε την κυβέρνηση στην Καμπούλ της Διεθνούς Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η χώρα είχε υπογράψει. ΗΠΑ και οι γερμανοί πολιτικοί ζήτησαν την τροποποίηση του αφγανικού νόμους. Ορισμένοι πολιτικοί είχαν Bundeswehr περαιτέρω ανάπτυξη στο Αφγανιστάν το αφγανικό Υπουργείο Οικονομίας Amin Farhang είπε, αυτό το όριο του εκβιασμού. Ο εκπρόσωπος του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Καμπούλ, Wakil Omari είπε, ωστόσο, θα μπορούσε να κηρυχθεί Rahman ψυχικές διαταραχές και με τα πόδια είναι ελεύθερη. Ενώ ο εισαγγελέας επέμεινε για την ετυμηγορία, ο δικαστής είδε την ελπίδα για μια διαφορετική λύση: «Θα τον ρωτήσω αν θεωρείται ότι είναι Χριστιανός, έχει αλλάξει. Αν ναι, θα τον συγχωρήσουν, επειδή το Ισλάμ είναι μια θρησκεία ανεκτική. "Παρά την απειλή της θανατικής ποινής Rahman δεν ήταν πρόθυμοι να μετατρέπουν στο Ισλάμ.
Στις 26 Μάρτιος είπε ο δικαστής Ansarullah Mawlavizada: "Η υπόθεση αυτή οφείλεται σε κάποια σφάλματα και ελλείψεις τόσο σε τεχνικό όσο και νομικό χαρακτήρα του εισαγγελέα αρνήθηκε."
Στις 29 Μαρτίου 2006, Rahman έφτασαν στην Ιταλία, όπου του χορηγήθηκε άσυλο.

Quanta Cura (Πίος IX.)

2009-02-01T23:14:00.002+01:00

Quanta Cura (Πίος IX.)

Στην Εγκύκλιος Quanta Cura καταδικάστηκε από το 1864 Πάπας Πίος IX. ελευθερία της θρησκείας και του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους. Έτσι, είναι ανοικτά αντίθετοι στην ανάπτυξη κοσμικών κρατών στην Ευρώπη. Σε ένα ξεχωριστό παράρτημα, κάτω από το όνομα του Μαθήματος errorum έγινε γνωστό, θα περιλαμβάνει την ιδέα της ελευθερίας του λόγου, την ελευθερία της θρησκείας, της προτεσταντισμός και το διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους ρητά ήταν λάθος. Ως τελευταίο σημείο στο 80 καταχωρήσεις καταλόγου βαθμολογίας, η ιδέα ότι η παπική διδασκαλία με βάση τα νέα στοιχεία που θα πρέπει να επανεξεταστεί.
Ο ισχυρισμός της Καθολικής Εκκλησίας για το τελευταίο παράδειγμα της πνευματικής πράγματα, ότι η Εγκύκλιος που διατυπώθηκαν, ήταν λίγα χρόνια αργότερα με το δόγμα της το αλάθητο του Πάπα τη λογική συνέπεια. Απορρίπτοντας τις βασικές αξίες της φιλελεύθερης Εγκύκλιος βοήθησε να εξασφαλιστεί ότι οι δημοκρατικές μορφές της κοινωνίας και πολύ καιρό ήταν αντιχριστιανικός. Επίσης, η σχέση με τη διαρκή προτεσταντικών εκκλησιών φορτίο.

Δείτε επίσης

Κατάλογος των νομοθετικών πράξεων και παπική διακηρύξεις κατά Freemasonry και μυστικές κοινωνίες
http://de.wikipedia.org/wiki/Liste_p% C3% A4pstlicher_Rechtsakten_und_Verlautbarungen_gegen_die_Freimaurerei_und_Geheimb% C3% BCnde

Dignitatis humanae
http://de.wikipedia.org/wiki/Dignitatis_humanae

Λογοτεχνία

Ασφαλές, Gaston Louis: Η πιο διαδεδομένη την αφή και την προκατάληψη κατά των Encyklika της 8ης Δεκέμβριος 1864ος Augsburg 1865 (ψηφιακή)

William Penn

2009-02-01T23:14:00.001+01:00

William Penn

William Penn (* 14 Οκτωβρίου 1644 στο Λονδίνο? † 30 Ιουλίου 1718 στο Ruscombe, Berkshire) ίδρυσαν την αποικία της Pennsylvania σε ό, τι είναι σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες, συγγράψει το 1693 Έκθεση προς το παρόν και το μέλλον της Ευρώπης, την Ειρήνη.

Ζωή

Penn ήταν γιος του ομώνυμου Admirals γεννήθηκε, μια από τις πιο πλούσιες και πιο ισχυρούς άνδρες ανήκαν στην Αγγλία. Μετά τις σπουδές του στην Οξφόρδη, σπούδασε πρώτα στη Γαλλία και την προτεσταντική θεολογία ήταν, μεταξύ άλλων, στο δικαστήριο του Louis XIV λάβει. Στη συνέχεια σπούδασε νομικά στο Λονδίνο και άρχισε τις εκτεταμένες κτήσεις της οικογένειάς του στην Αγγλία και την Ιρλανδία για τη διαχείριση. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου ήρθε σε επαφή με την κίνηση του Κουάκεροι, των οποίων η πιο γνωστή και σεβαστή ομιλήτρια, που σύντομα έγινε. Λόγω του την πίστη του, είχε παραβιαστεί από τον πατέρα του στην Αγγλία, και πολλά συλληφθούν. Παρά το Zerwürfnisses με τον πατέρα του το έκανε δύο φορές την επιρροή της για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση του γιου του να επιτύχει. Στις 16 Σεπτέμβριος του 1670 ο πατέρας πέθανε λίγο μετά Penn δεύτερη φορά είχε κυκλοφορήσει. Πριν από το θάνατό του να συμβιβαστούν Penn πατέρα της στο τέλος ακόμα και με τον γιο του. Αυτό το 1672 παντρεύτηκε την Quaker Guglielma Springett, με τον οποίο είχε τρία παιδιά: Springett, Γουίλιαμ και Laetitia (επίσης γνωστή ως Letty).
Η θρησκευτική ελευθερία περιορίζεται και επαναλαμβανόμενες απαγορεύσεις απόπλου Penn συνεχίστηκε παρά τη συνεχή παρουσία ως Quaker και κήρυξε τη θρησκευτική ανοχή και πολιτικό φιλελευθερισμό. Στην 1670er χρόνια, έχει αναπτυχθεί ένα μοντέλο για ένα νέο οικισμό στη Βόρεια Αμερική.
Για το σκοπό αυτό ταξίδεψε στο 1671 και 1677, μεταξύ άλλων, στη Γερμανία και την canvassed για τη θέση της γερμανικής εποίκων στη Βόρεια Αμερική. Μετά το θάνατο του πατέρα του Penn, King Charles II καταβάλλεται στο 1681 για το μεγαλύτερο χρέος από Penn δίνει μια τεράστια περιοχή της Βορείου Αμερικής ερήμω, και κληροδότησε στο τοπικό κυβερνήτη, ο οποίος διορίζεται. William Penn ήθελε η αποικία ονομάζεται Νέα Ουαλία. Από εκείνη του βρετανικού στέμματος το αρνήθηκαν, όπως αυτός προτείνεται ένα όνομα πριν από την Sylvania. Η βρετανική King Charles II, ο πατέρας, Ναύαρχος Sir William Penn πολλά χρήματα που οφείλει, στη συνέχεια, είχε το τελικό όνομα της Πενσυλβανίας ως ένα αφιέρωμα στο Ναύαρχος Sir William Penn. Περιλάμβανε τα δύο σημερινά μέλη της Πενσυλβανίας και Delaware. Πάντα κατά την ίδια περίοδο, η Penn Capital Φιλαδέλφειας, η οποία έγινε τις αρχαιότερες πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μετράει.
Penn πήρε το "ιερό πείραμα, όπως την αποκαλούσε, και άρχισε ένα σύστημα διακυβέρνησης που ισχύει, η οποία βασίζεται στην αδελφοσύνη και την προσωπική ελευθερία για τους αποίκους και τους αυτόχθονες Ινδιάνους βασίστηκε. Υπό την επιρροή άρχισε το 1683 την επίλυση των εποίκων στη γερμανική Germantown, Pennsylvania, από τον φίλο του Franz Daniel Pastorius.
Με τις ασυνήθιστα φιλελεύθερων δικαιωμάτων ψήφου και την πλήρη θρησκευτική ελευθερία Penns σύστημα ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Λόγω του γεγονότος ότι οι Ινδοί πριν από το οινόπνευμα και την εκμετάλλευση Penn λευκούς και προστατεύονται αυστηρά στις συνθήκες εκχώρηση γης κρατήθηκε από Pennsylvania Ινδιάνος επιδρομές γλιτώσει. Penn είχε εντατικές επαφές με τις γειτονικές Native American εθνοτικών ομάδων, όπως είναι η Lenni Lenape και οι Iroquois, μίλησε ακόμη και τις γλώσσες τους.
Συνολικά, Penn δαπανήθηκαν μόνο λίγα χρόνια στην Πενσυλβάνια. Τις περισσότερες φορές, εργάστηκε στην Αγγλία για το ιερό πείραμα, το οποίο και πάλι ήταν πολύ ευάλωτοι. Εξάλλου, είχε στην Αγγλία για να φροντίσουν την οικογένειά του. Guglielma Η γυναίκα του πέθανε το 1693 μετά από μακρά ασθένεια. Ο πρωτότοκος γιος Springett ακολούθησε, στις 10 το Επίσης, το Φεβρουάριο του 1696 μετά από μακρά ασθένεια σε θάνατο. Το ίδιο έτος παντρεύτηκε για δεύτερη φορά Penn Η νέα γυναίκα, Hannah Callowhill, έδωσε στα επόμενα έξι παιδιά.
Αν και Πενσυλβάνια γρήγορα σε ένα πλούσιο αποικία, Penn κερδίσει τίποτα σε αυτό. Από τον οικονομικό διευθυντή, Philip Ford απατούσα υπόχρεοι είναι τόσο ισχυρή που είχε αρκετό καιρό στη φυλακή είχε ενοχής. Η μεταγενέστερη αγωγή κατά της Ford κοστίσει πολύ δύναμη. Υπέφερε τρεις εγκεφαλικά επεισόδια, η υγεία του πολύ εξασθενημένο. Απογοητευμένη και πικρές William Penn πέθανε το 1718.
Penn την επιρροή της στην Πενσυλβάνια ήταν ακόμη σαφώς πάνω από γενιές πολύ αισθητή. Στις 28 Νοεμβρίου 1984, το U. S. Πρόεδρο Ronald Reagan William Penn και τη δεύτερη γυναίκα του, Χάνα Callowhill Penn, μετά θάνατον για να τιμήσει τους πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια φιλία και εμπορίας θανάτου απόσπασμα από το βιβλίο του "Περισσότερες Καρποί της μοναξιάς» ( «Περισσότερα Καρποί της μοναξιάς») είναι ένα από τα συνθήματα της έβδομης όγκος της σειράς Χάρι Πότερ.

Δοκίμιο για το παρόν και το μέλλον της Ευρώπης την Ειρήνη

William Penn σχέδιο της ενοποίησης της Ευρώπης αναπτύχθηκε στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια του πολιτικά τεταμένη και αβέβαιη περίοδο των ετών 1691 έως 1693. Penn δοκίμιο του κατέληξε σε τέσσερα έκδοση (1693, 1693, 1696, 1702).
Penn απεικονίζεται στο δοκίμιο, ο λόγος για τον οποίο επέλεξε για την καθιέρωση και τη διατήρηση της ειρήνης στην Ευρώπη. Ειρήνη σημαίνει κατά την άποψη του κεκτημένου Penns backup, το ελεύθερο εμπόριο, να προσελκύσουν νέα βιομηχανία, τη γενική οικονομική ανάπτυξη μέσω της βελτίωσης της κατάστασης και για την προώθηση της γενικής ευημερίας και της φιλοξενίας κατά τη διάρκεια του πολέμου, εκτός από το θάνατο, τη φρίκη και τη δυστυχία, πάνω απ 'όλα, την απληστία των πλουσίων και την αύξηση της Hamsterei τους φτωχούς μια ζωή ως στρατιώτης ή κλέφτη foists και οποιαδήποτε οικονομικά οφέλη για τον λόγο. Η δικαιοσύνη είδε ως Weggefährtin της ειρήνης, την οποία τα μέρη σε διαμεσολάβηση ήταν αναγκαίο και με τη μορφή της νομοθεσίας, τέλος, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που ορίζονται και να διατηρηθεί. Η κυβέρνηση ήταν, επίσης, απαραίτητο μέσο κατά την αδιαφάνεια, και πέρασε από τη γενική κοινωνική συναίνεση δείχνει.
Επιπλέον, Penn απασχολείται με τη θεσμική καθιέρωση ενός κοινοβουλίου, ή Ομοσπονδιακής Συνέλευσης-μέλους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με τους όρους που χρησιμοποιούνται ( "Το Κοινοβούλιο της Ευρώπης," "των κρατών της Ευρώπης", Ευρωπαϊκή Συμμαχίας "," Ευρωπαϊκή League "," Γενική Διατροφή Estates "," Imperial Κοινοβουλίου ") είναι συχνά μάλλον για μια αυθαίρετη ανταλλαγή έλαβε χώρα. Θα επικεντρωθεί κυρίως για την ενδεχόμενη ένταξη των μελών τους και της επιλεξιμότητας, η φύση των νομικών τους τίτλους και να συζητηθούν τα θέματα της Προεδρίας και της εκπροσώπησης της ψηφοφορίας και την ψηφοφορία, τη συμμετοχή και την εκπροσώπηση και την ενδεχόμενη απαίτηση ποινικές κυρώσεις και μέτρα. Κατά τη συζήτηση, η διαπραγμάτευση και η προτεινόμενη σύμβαση γλώσσα Penn είτε Λατινική ή γαλλικά, και τα δύο πλεονεκτήματα και θα είναι εξίσου αποδεκτές.
William Penn σημειωθεί, προκειμένου να δικαιολογήσει τη ρητή ειρηνευτικό σχέδιο για τα αιματηρά γεγονότα που, από το 1688, για παράδειγμα, στην Ουγγαρία, τη Φλάνδρα, την Αγγλία, την Ιρλανδία ή στη θάλασσα και είχε παίξει ένα από τα οποία τα ανθρώπινα όντα δεν θα μπορούσαν να ασυγκίνητος. Για να προληφθούν οι μελλοντικές τραγωδίες, όπως σε όλη την Ευρώπη της ειρήνης είναι απαραίτητη, αλλά εφόσον δεν υπάρχει ένα γενικό ορισμό του τι Penn "Ευρώπη" για αυτόν.
Penn επέλεξε μια πολιτική-γεωγραφική έννοια της Ευρώπης, ιδίως από τη σύνθεση της Γενικής Συνέλευσης ή ενός κράτους και της κατανομής των ψήφων των αντιπροσώπων θα μπορούσε να διαβάσει. Κατά συνέπεια, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 12, η Γαλλία και η Ισπανία 10, Ιταλία (εκτός της Δημοκρατίας της Βενετίας) 8, 6 Αγγλία, τη Σουηδία, την Πολωνία και το Γενικό μέλη της 4, η Δανία, η Πορτογαλία και η Δημοκρατία της Βενετίας και της κάθε 3 ελβετικά καντόνια, τα Μεγάλο Δουκάτο του Holstein και Courland και έχουν μικρότερες principalities κάθε 1 ψήφος, έτσι ώστε το σύνολο των ψήφων που θα ανέλθει σε 70. Για την (δίκαιη), όπου οι Τούρκοι και οι Ρώσοι (Muscovites) επίσης ως μέλη της υποδοχής είχε βρεθεί, θα έχουν 10 αντιπροσώπους κάθε διαθέσιμο, που είναι ο αριθμός των ψήφων στις 90 θα έχει αυξηθεί. Μια τέτοια συνάντηση θα ήταν κατά την άποψή της, «Ευρώπη», όπως το μέρος του κόσμου, όπως τόνισε "το καλύτερο μέρος των πλούσιων και το γνωστό κόσμο" θα είναι γνωστά και όταν "Θρησκεία και τη μάθηση, την ευγένεια και την Τέχνη έχουν την έδρα τους και Αυτοκρατορίας."
Σε περίπτωση που αλλάξει νόμιμο τίτλο για την αναθεώρηση της σύνθεσης έλαβε, Penn προτείνει μια λεπτομερή εξέταση όλων των απαιτήσεων που υποβάλλονται. Να διαθέτουν νομική τίτλος πριν από τη Γενική Συνέλευση ή ένα μόνο μέλος είχε απόθεμα όταν, με διαδοχικές αδιαμφισβήτητα (Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία), μια επιλογή (επιλογή στην Kaiser Ράιχ, πολωνική Wahlkönigtum), γάμου (Stuartdynastie στην Αγγλία, την απόκτηση του Δουκάτου της Cleves του Βραδεμβούργου ψηφοφόρους) ή από τη νόμιμη αγορά (παραδείγματα από το βασίλειο, και Ιταλία) έχουν νομιμοποιείται. Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να δημιουργηθούν ευρωπαϊκά κράτη πληρούν τις ανωτέρω απαιτήσεις και οι τίτλοι για την απόρριψη, από το ξίφος και τα συστατικά του αίματος (τουρκική κατάκτηση εδαφών της χριστιανικής κατακτήθηκε από την Ισπανία στη Φλάνδρα, η κατάκτηση της Βουργουνδίας, Νορμανδία και Λορένη από τη Γαλλία) είχε επιτευχθεί, διότι ήταν ηθικά αμφισβητήσιμη, αν δεν είναι στη συνέχεια καλύπτονται από σύμβαση που είχε βρεθεί μια επιβεβαίωση. Σε αυτό το σημείο, η επιθυμία για μια ειρηνική και χριστιανικά πρότυπα δικαιοσύνης προσανατολισμένη κοινότητα αξιών και ιδιαίτερα ορατή, αλλά μεταφέρεται σε όλο το κείμενο. Η διεθνής κοινότητα έχει οδηγήσει, συνεπώς, "να τα οφέλη μιας καθολικής μοναρχίας, χωρίς τα μειονεκτήματα που τη συνοδεύουν."
Κατά τα τελευταία τμήματα αυτά προβλέποντας πιθανές αντιρρήσεις, ακυρωθεί, καθώς και τις θετικές επιπτώσεις του σχεδίου, όπως μια ευπρόσδεκτη χριστιανικής ζωής στην αγάπη και την ειρήνη ( "Pacifick μέσα"), η βελτίωση της εικόνας του Χριστιανισμού με την απίστους, αποφεύγοντας τα συχνά τεράστιο κόστος του πολέμου και της την ειρηνική χρήση της διευκόλυνσης του εμπορίου και των ταξιδιών, η αυξημένη αντίσταση κατά της Οθωμανικής προσπάθειες επέκτασης και την έντονη φιλία μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών πρίγκιπες, τα κράτη και οι λαοί τους, αναφέρονται.
Τέλος, Penn επεσήμανε ότι η καθιέρωση ενός τέτοιου - ένα πολύ περιορισμένο λειτουργικό υπερεθνικό - Ίδρυμα δεν είναι αφύσικο, διότι "οι ίδιοι κανόνες της δικαιοσύνης και σύνεση, με την οποία γονείς και των Οικογενειών τους Masters κυβέρνησης, δικαστές και τις πόλεις τους, και τους Estates Δημοκρατία, την Princes και Βασιλείς και τους βασίλεια και Principalities, η Ευρώπη μπορεί να λάβει και τη διατήρηση της ειρήνης μεταξύ των Soveraignties. "Οι καλύτερες ιδέες για το ειρηνευτικό σχέδιο, μετά από πληροφορίες που βρέθηκαν στη δική του έρευνα σχετικά με το γαλλικό King Henry IV, ο οποίος ήταν ήδη πολλή σκέψη περίπου 100 χρόνια πριν είχε δώσει. Penn περιγράφονται οι παρατηρήσεις του, έτσι ώστε ένα πείραμα, το οποίο ήταν απαραίτητο για τη διασφάλιση της ειρήνης στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο που έχει συσταθεί μόνιμα. William Penn ιδέες σηματοδότησε μια έκθεση-ορόσημο στην ιστορία της "Ευρώπης σχέδια», που - ακόμη και μετά τις εκτιμήσεις της - μια στενή σχέση με τα σχέδια του Henry IV και συντρόφους του Maximilien de BETHUNE, Duc de Sully είναι εκπληκτικά λεπτομερή και πολυάριθμα επιτεύγματα της μεταπολεμικής Ευρώπης 20. Century κατάσταση.

Λογοτεχνία

Paul Gerhard Aring: William Penn. Στο: Biographisch εκκλησία-Bibliographisches Lexikon (BBKL). Τόμος 7, Herzberg 1994, ISBN 3-88309-048-4, 186-188 Sp.
Dunn, Richard (επιμ.): Ο κόσμος του Γουίλιαμ Πεν. Φιλαδέλφεια 1986ος
Durland, William: William Penn, James Madison και της ιστορικής κρίσης της αμερικανικής ομοσπονδίας. Lewiston 2000ος (= Σπουδών στην αμερικανική ιστορία? 28).
Rolf Felbinger: Πηγή αυτοψία "William Penn (1693)," σε ό, τι αφορά την Ευρώπη και η Ευρώπη τον 17ο ιδέες Αιώνα. Web σχέδιο, Wolfgang Schmale (οδηγ).
GEIT, Mary: William Penn. Harlow 2000ος
Pear Owens, Catherine: William Penn. Φιλαδέλφεια 1957ος
Διάστημα, Kurt von: Ειρήνη διαρκούς: την ειρήνη και την ειρήνη σχέδια κλήσεις αφού η Αναγέννηση. Μόναχο 1953, σελ. 97-116 και σελ. 321-341.
Rose, Kurt: Ο γιος του ναυάρχου. Giessen, 1991
Soderlund, Jean: William Penn και την ίδρυση της Pennsylvania 1680-1684: ένα ντοκιμαντέρ ιστορία. Φιλαδέλφεια 1983ος

Mu'ahid

2009-02-01T23:13:00.002+01:00

Mu'ahid

Mu'ahid (Αραβικά معاهد, DMG Mu ʿ āhid) Προέρχεται από Ahd (عهد / ʿ ahd / "συμφωνία"), στην κυριολεξία σημαίνει "Σύμφωνο-Maker, σύμμαχο" και αναφέρεται σε ένα μη πιστών, να ζήσουν μια ισλαμική χώρα και η κυριαρχία της ισλαμικής κυβέρνησης αναγνωρίζει ή unbelievers, η οποία εκτός της Ισλαμικής έδαφος είναι ζωντανός, αλλά ανήκει σε μια χώρα που υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με τους μουσουλμάνους έχει κλείσει. Όπως Mu'ahidin ήταν στο μεσαιωνικό al-Andalus ιδιαίτερα τους χριστιανούς, που έχει υποβληθεί στο ισλαμικό κράτος.
Σύμφωνα με την κλασική ισλαμικού νόμου είναι η ειρήνη μεταξύ μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων nichtunterworfenen δεν είναι δυνατόν, αλλά μόνο μια hudna κάλεσε δέκα χρόνια του πυρός.

Λογοτεχνία

Ignatius Robert Burns, Edward Paul Chevedden: διαπραγμάτευσης Πολιτισμών: Παραίτηση Δίγλωσση συνθηκών στις μουσουλμανικές-CRUSADER Ισπανία υπό τον James κατακτητή. Στο: Η Μεσαιωνική Μεσόγειο. Τόμος 22, Καλκάνι, Leiden 1999, ISBN 90-04-11244-8, σ. 204-207: "Christian Σύμφωνο-Makers (Mu'ahidun)"

Kulturkampf

2009-02-01T23:13:00.001+01:00

Kulturkampf

Η σύγκρουση του πολιτισμού ήταν μια διαφορά μεταξύ της Καθολικής Εκκλησίας Πάπας Πίος υπό IX. και του Βασιλείου της Πρωσίας και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας Imperial υπό Καγκελάριος Otto von Bismarck από 1871 έως 1878 / 1887ος

Αιτία

Το τμήμα αυτό δεν είναι επαρκή στοιχεία για να (λογοτεχνία, ιστοσελίδα ή μεμονωμένων εγγράφων) in. Τα στοιχεία αυτά είναι επομένως πιθανό να διαγραφεί. Βοήθεια Wikipedia, χρησιμοποιώντας τα στοιχεία και τις αποδείξεις recherchierst καλή πάστα. Παρακαλώ αφαιρέστε το τελευταίο αυτό Warnmarkierung.

Αιτία της πολιτιστικής αγώνα ήταν η άποψη του πρώην πρωσικός κυβέρνηση:
1. τη δημοσίευση του καταλόγου των σύγχρονων θεολογικών και κοινωνικές πεποιθήσεις και τις διδασκαλίες του Πάπας Πίος IX. το 1864, όπου η Εκκλησία είχε να απορρίψει (Syllabus Errorum). Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, τόσο η δίωξη φιλοσοφικές ιδέες, όπως αυτές της φύσης, του ορθολογισμού, και πανθεϊσμός, καθώς και την απόρριψη του σοσιαλισμού, του κομμουνισμού, ο εθνικισμός και ο φιλελευθερισμός.
2. Πρώτα ήταν στο Βατικανό Συμβουλίου της 1870 το δόγμα της παπική αλάθητο ορίζεται όταν, σε θέματα πίστης και πράξη της διδασκαλίας "ex cathedra" δημοσιοποιήθηκε. Ειδικά στο χώρο της γερμανικής γλώσσας, υπήρξαν διαμαρτυρίες εναντίον αυτού του νέου δόγματος, η οποία είναι μια εκκλησιαστική απόσχιση ήρθε. Το λεγόμενο "Παλιά Καθολικοί" ήταν τόσο από την εκκλησία για να διδάξουν ανακληθεί. Επειδή οι καθηγητές, αλλά και οι δημόσιοι υπάλληλοι, η κυβέρνηση είδε αυτό ως παρέμβαση στις υποθέσεις για τις.
3. επιτρέπεται η Καθολική υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού πρωσικός στο πολωνικό έδαφος ότι τα σχολεία πρέπει να διδάσκονται στην πολωνική, η οποία είναι αντίθετη προς το γερμανικό κατανόηση της πρωσικός κυβέρνηση παραβίασε. Αυτό Bismarck, δήλωσε:
"Από την καθιέρωση της καθολικής υπηρεσίας» στον πνευματικό υπουργείο, τα στατιστικά στοιχεία μια ταχεία πρόοδο του πολωνικού έθνους σε βάρος του γερμανικού στο Πόζναν και της Δυτικής Πρωσίας, δεν υπάρχουν αμφιβολίες, και στην Άνω Σιλεσία στενό μέχρι τότε ήταν μέρος της Πρωσίας, Wasserpolacken 'polonisiert. "
"Στο Πόζναν και Δυτική Πρωσία ήταν επίσημες εκθέσεις της αναγνώρισης χιλιάδες Γερμανούς και ολόκληρα χωριά, στην προηγούμενη γενιά ήταν επίσημα γερμανική, η επιρροή της Καθολικής πολωνική διαίρεση και επίσημα θέτει, Πολωνία" είχε αναφερθεί. Σύμφωνα με αυτή την ικανότητα, την οποία το Τμήμα είχε χορηγηθεί, θα μπορούσε να είναι η ίδια, χωρίς αυτή η παραίτηση δεν βοηθά. Αυτή η παραίτηση ήταν πεπεισμένος μετά από δίπλα μου στόχος να αποβλέπουμε. "

Η ευκαιρία της πολιτιστικής αγώνα κατά τη γνώμη της γερμανικής Κέντρο μέρος σε μια ομιλία του Λούντβιχ Windthorst στην 43η Συνεδρίαση του Reichstag, 14 Ιούνιο του 1872, δήλωσε:
Εάν, ωστόσο, ότι έχουμε αρχίσει ο πόλεμος, με ιδιαίτερη έμφαση στο πρόγραμμα σπουδών και το Encyklika [sic] που αναφέρονται, γι 'αυτό, να θυμάστε ότι τα δύο αυτά έγγραφα, από το 1864, έρχονται. Από τη στιγμή έχει το 1866, το έτος 1870 και ότι ορισμένες κατάσταση στη Γερμανία. Ποτέ δεν έχει μέχρι στιγμής και στην Πρωσία οτιδήποτε ανασφαλές για την κυβέρνηση σε αυτά τα θέματα που βρέθηκαν. Οχι, κύριοι συνάδελφοι, η μάχη ξεκίνησε με διαφορετικό τρόπο. Όταν η Αυστρία niedergeworfen όταν η Γαλλία niedergeworfen, όπως ήταν - όπως και ο πρωθυπουργός, ο Λόρδος Καγκελάριος ανέφερε - σε εμάς αντιτίθενται πλευρά των προτεσταντικών αυτοκρατορία chen μίλησε για τον θρίαμβο της προτεσταντισμός και την ενδεχόμενη απόρριψη και την ολοκλήρωση της Μεταρρύθμισης, εκεί ήρθε Gneist ο καθηγητής με την έκθεσή του κατά των θρησκευτικών, όπως ήταν οι Kanonisten αυτό που είναι σήμερα σε περιοχή που γειτνιάζει με την πρωσικός Υπουργός Πολιτισμού και να δούμε τι, υπό την προεδρία του καθηγητή Gneist όλες οι συμβουλές ομορφιάς, που μας φέρνει σήμερα και θα προσφέρει επίσης και, δεδομένου ότι αυτή ήρθε Kanonisten και προέκυψε από το γεγονός ότι το σύνταγμα ήταν πρωσικός πάει πολύ μακριά, ότι η εκτέλεση των ανησυχητικό είναι ότι πρέπει να μετανοήσουν - videatur Hinschius, videatur Dove στην εφημερίδα και την Canon.

Πολιτική καταπίεση

Στη συνέχεια, στις 8 Ιούλιο του 1871, η καθολική υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού της Πρωσίας διαλύθηκε, ανακατεμένο αντίσταση από το Κέντρο Κόμματος της αντιπολίτευσης, η πολιτική πτέρυγα του καθολικισμού ήταν. Βίσμαρκ ήταν να βεβαιωθεί ότι η εκκλησία και το κράτος και να διαχωριστεί, γιατί είναι η πολιτική επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας στις κρατικές υποθέσεις, όπως "staatsgefährdend" εγκαταστάσεων. Συνεπώς, προσπάθησε με κατασταλτικά μέσα το "βασίλειο του εχθρούς" για την καταστροφή. Στις 10 Δεκέμβριο 1871, το "άμβωνα ρήτρα», όπως § 130 Α στον τομέα του ποινικού κώδικα, το οποίο αναφέρει:
"Ένας παπάς ... ... ό, τι τις υποθέσεις του κράτους με τρόπο που να θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια ειρήνη για το αντικείμενο της ανακοίνωσης ή συζήτηση με κάνει φυλακή ή φρούριο φυλακή μέχρι δύο χρόνια φυλάκιση."
Τέθηκε σε συνέχεια επίσης πολιτικά κίνητρα φυλάκιση των καθολικών ιερέων έναντι Mieczysław Halka Ledóchowski, ο αρχιεπίσκοπος του Poznan. Έγινε μέγιστη ποινή φυλάκισης δύο ετών.
Το 1872, η ιησουίτη δικαίου, η οποία απαγόρευε την ιησουίτη Τάξης. Η Σχολική Πράξη (πρωσικός υπουργός πολιτισμού Adalbert Falk) το κράτος ανέλαβε την εποπτεία του όλα τα σχολεία στην Πρωσία. Επίσης το 1872 οι διπλωματικές σχέσεις με το Βατικανό ακυρώνεται. Σε μια ομιλία Reichstag επιβεβαίωσε Bismarck με τη ρήση "Αφού δεν Canossa πάμε!", Την πρόθεσή του, σε σύγκρουση με την Καθολική Εκκλησία "να μην δώσει τα πόδια πλάτος. Το highlight του αγώνα σηματοδότησε την πολιτιστική Maigesetze του 1873, η κρατική ρύθμιση της Καθολικής Εκκλησίας θα πρέπει να εγγυάται. Αυτά ήταν τα εξής:
Κλήρο, μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο μετά από κρατικές εξετάσεις για την αποθήκευση ενός πολιτισμού αναλάβει ένα γραφείο
Κοινοποίηση όλων των κληρικών της κατάστασης
Δικαίωμα προσφυγής κρατικών δικαστηρίων, αν κάποιος από την εκκλησία με τις κυρώσεις που θα
Η διευκόλυνση της απόσυρσης Εκκλησία
1875 ήταν επίσης στο πρωσικός αστικού γάμου, η οποία μια εκκλησία γάμο έπρεπε να πάει μπροστά. Ο νόμος αυτός ήταν το επόμενο έτος για το σύνολο του εδάφους Ράιχ επεκταθεί. Το ψωμί καλάθι Πράξη του 1875, η εκκλησία αναστέλλονται όλες τις κρατικές επιδοτήσεις. Τον Μάιο του 1875 το μοναστήρι ακολουθήθηκε από το νόμο (Convent επίλυση όλων των συνεταιρισμών, με την εξαίρεση των νοσηλευτών, στην Πρωσία). Η νομοθεσία απέτυχε, αλλά οι συνέπειές τους, όπως προέκυψε από το κέντρο Reichstag εκλογές το 1874, και να ενισχυθεί, ο αριθμός των ψηφοφόρων και στις δύο Πρωσίας και του γερμανικού Ράιχ διπλό.

Ακολουθώ

Στις 13 Ιούλιος 1874 διέπραξε η Καθολική τεχνίτες Eduard Franz Ludwig Kullmann σύγκρουσης πολιτισμών λόγω της επίθεσης για Bismarck, αλλά το μόνο ελαφρά τραυματιών.
Όταν Πίος IX. Πέθανε το 1878, ακολούθησαν αυτόν, Leo XIII. στο γραφείο. Σε απευθείας διαπραγματεύσεις με το Curia, η σκληρή νομοθεσία είναι ήπιο. Το καλοκαίρι του 1882 πήρε πίσω Πρωσίας διπλωματικές σχέσεις με το Βατικανό. Οι νόμοι 1886 και 1887 οδήγησε τελικά ενέκρινε την ειρήνη για την επίλυση της σύγκρουσης. Leo XIII. κηρύχθηκε στις 23 Δημόσια το Μάιο του 1887 η "μάχη, οι οποίες έβλαψαν την εκκλησία και το κράτος δεν χρησιμοποιεί" για λυθεί.
Η ιησουίτη νόμου ήταν μόνο το 1917, το Τμήμα άμβωνα μέχρι 1953 στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το υποχρεωτικό γάμο των πολιτών μόνο με ισχύ από την 1η Ήρε τον Ιανουάριο του 2009.
Η Νομική Σχολή παρέμεινε διατηρηθεί. Η κουλτούρα του πολέμου ήταν, επομένως, για τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους. Με τη Βαϊμάρη Ράιχ Σύνταγμα ήταν τότε η σχέση εκκλησίας και κράτους σήμερα με τη σημερινή της μορφή.
Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι ο (κυρίως Προτεστάντες) "συντηρητικοί" ο Βίσμαρκ της Kulturkampf νομοθεσία απορρίφθηκε, ενώ οι "φιλελεύθεροι" υποστηρίζει. Το "κέντρο" μόνη της (το λεγόμενο γερμανικό Κέντρο Καθολικής μέρος) ενισχύθηκε από την κρίση φαίνεται. Βίσμαρκ ήταν σε θέση να συντρίψουν τους πολιτικούς του αντιπάλους και δεν ήταν διατεθειμένη να ασχοληθεί με τις θρησκευτικές δυνάμεις τους για να φροντίσουν, ύστερα από σημαντικούς στόχους που είχε επιβληθεί. Ακόμη και τα φιλελεύθερα κόμματα ενισχύθηκαν από την κρίση φαίνεται. Ήταν τους ορθολογιστής ιδεολογία ότι Bismarck στον αγώνα κατά του καθολικισμού υποστήριξη. Ένας λόγος για το τέλος του αγώνα ήταν επικείμενη πολιτιστική σοσιαλιστές νόμους που απαιτείται πλειοψηφία των Bismarck, την οποία, ωστόσο, οι Φιλελεύθεροι δεν θα μπορούσε να αναμένεται.

Η εμφάνιση της έννοιας της «σύγκρουσης πολιτισμών"

Η έννοια του πολιτισμού η σύγκρουση ήταν η πρώτη φορά στις 16 Ιανουάριο του 1873 στο γερμανικό Reichstag της χρήσης των Rudolf Virchow, όπου εργάστηκε στο σύμβουλο της «νομοσχέδιο για την απασχόληση και την κατάρτιση του κλήρου," δήλωσε τα εξής: Έχω την πεποίθηση, αυτό είναι ένα μεγάλο σύγκρουσης πολιτισμών.
Σε γραπτή εκλογή Virchow κλήση από το Προοδευτικό Κόμμα, 23 Μάρτιος 1873 επανέλαβε αυτή την έκφραση. Ο όρος αυτός επινοήθηκε από την Καθολική Τύπου και ειρωνικά derided από το φιλελεύθερο Τύπο υπερασπίστηκε με ενθουσιασμό.

Άλλα λέξη σημασίες

Μερικά χρόνια αργότερα (1903-1908) έσπασε το Ακαδημαϊκό σύγκρουσης πολιτισμών από σταθερό έννοια της ιστορίας για τους μαθητές αντιπαραθέσεις μεταξύ των πλουσίων και την εξάπλωση της Καθολικής φοιτητές ενώσεις.
Ο όρος «πολιτισμός πόλεμος" έχει για κάποιο χρονικό διάστημα και σε άλλα πλαίσια, για παράδειγμα για την παγκόσμια "μάχη" μεταξύ των πολιτισμών των διαφόρων χωρών και πολιτισμών (όπως Samuel P. Huntington στο διάσημο βιβλίο σύγκρουση των πολιτισμών - μεταφραστεί στα Αγγλικά με τον τίτλο "σύγκρουση των πολιτισμών", αν και "σύγκρουση των πολιτισμών", την έννοια του πρωτότυπου τίτλου καλύτερα για το σκοπό αυτό), για έναν αγώνα για την "πολιτιστική ηγεμονία" σε μια κοινωνία και ιδίως με τον ορισμό της εξουσίας κατά την αυτο-αντίληψη και τα ιδανικά του έθνους (βλ. Νέα δικαιώματα μεταβαλλόμενες αξίες), καθώς και σε πολυάριθμες συναφείς τομείς.
Τον Σεπτέμβριο του 2008, ο επίσκοπος Fuldaer Heinz Josef Algermissen σε συνεδρίαση του Φόρουμ Καθολικών γερμανική, ότι οι καθολικοί στη Γερμανία, με δεδομένη την τρέχουσα συζήτηση για την ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου και μια υποτιθέμενη "προώθηση της ομοφυλοφιλίας" σε μια νέα πολιτιστική μάχη για "την πραγματική ενίσχυση της οικογένειας "δείτε.
Δείτε επίσης: Badischer Kulturkampf

Λογοτεχνία

Karl Zuchardt: Η κουλτούρα του πολέμου, και Bismarck. Halle (Saale): Evang. Συνομοσπονδίας, 1912, 51 σ. (φυλλάδια της γερμανικής προτεσταντικών? Αριθ. 330/31)
Franz Georg: σύγκρουσης πολιτισμών - το κράτος και την Καθολική Εκκλησία στην Κεντρική Ευρώπη. Εκδότης Γεώργιος Δ. Δ. Callwey, Μόναχο, 1954

Kulturadäquanz

2009-02-01T23:12:00.002+01:00

Kulturadäquanz

Kulturadäquanz διατυπώνονται από την προέλευση είναι νομικό όρο, από το ουσιαστικό «πνεύμα» και το επίθετο "κατάλληλη" (κατάλληλη,) που προέρχονται νομικός όρος "επάρκεια" σχηματίζεται.
Η απαίτηση της "Kulturadäquanz" ήταν η λεγόμενη απόφαση της Ομοσπονδιακής Καπνού διατυπώνονται σε πρακτικά όρια του βασικού νόμου εγγυάται τη θρησκευτική ελευθερία να ορίσουν. Στη συνέχεια, ο βασικός νόμος, δεδομένου ότι η ελευθερία της θρησκείας εγγυημένη μόνον στο βαθμό που είναι συμβατές με τις ιδέες του σύγχρονου πολιτισμού είναι λαών. Αυτά τα "Kulturadäquanzklausel" ήταν ομολογουμένως για διάφορους λόγους δεν είναι πλέον αποδεκτή και ίσως η πλειοψηφία δεν είναι "μέρος της βασικής έννοιας της θρησκευτικής" άποψη.
Επί του παρόντος, το θέμα της Kulturadäquanz από την αυξημένη παρουσία των μη χριστιανικών θρησκειών οπαδοί του κόσμου στη Γερμανία, για άλλη μία φορά χρήσιμη. Με δεδομένη αυτήν τη σχετικά νέα κατάσταση, μπορεί δικαίως να αναρωτηθούμε αν η ζήτηση για ιδεολογική ουδετερότητα του κράτους της σχηματικά σημαίνει ισότητα όλων των θρησκειών, αν διαφοροποίηση επιτρέπεται, με βάση τις πραγματικές διαφορές μεταξύ των θρησκειών και των ιδεολογιών και δεν έχει σημασία.
Ειδικά το ζήτημα της ισλαμικής θρησκευτικής εκπαίδευσης θέτει το ερώτημα κατά πόσο το κράτος kulturadäquate περιεχόμενο πρέπει να σέβεται.
Ακόμη και από νομική άποψη των πολιτισμικών σπουδών είναι το πρόβλημα της Kulturadäquanz αναφέρθηκε. Αν υποθέσουμε ότι πρώτον τις θρησκείες δεν βασίζονται στο καθεστώς του ένα ιδιωτικό ζήτημα θα μπορούσε να μειωθεί, αλλά ότι με βάση την περιεκτικότητα σε kulturbestimmende μεγέθη, και αν κάποιος λαμβάνει επίσης υπόψη ότι η χριστιανική κουλτούρα της Δύση έχει σημαντικά mitgeprägt, με επίσης τις βασικές απαιτήσεις του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού εμπνευσμένη από χριστιανικά ιδεώδη, τότε φαίνεται να έχουν οι εκπρόσωποι των άλλων θρησκειών, για να αποδειχθεί η Kulturadäquanz να ζητήσει πριν από αυτούς ως τη δυνατότητα της σχολικής θρησκευτικής εκπαίδευσης είναι δεδομένη. Αυτό είναι ομολογουμένως μια κοινή αντίληψη, σύμφωνα με τις διάφορες θρησκείες στην ηθική συνέπειες δεν διαφέρουν ουσιαστικά, ενώ το δογματικό περιεχόμενο είναι καθαρά ιδιωτική υπόθεση, το κοινό δεν είναι να μιλάμε. Αυτή η αντίληψη της θρησκείας, η οποία προέρχεται από τον Διαφωτισμό και υποδειγματική στο "δαχτυλίδι παραβολή" από Lessing του Nathan σοφών εξηγείται, αλλά στη συνέχεια μπορεί να αμφισβητηθεί το κατά πόσο αυτή είναι η πραγματικότητα των διαφορετικών θρησκειών και των συνεπειών τους θα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Σταυρός απόφαση

2009-02-01T23:12:00.001+01:00

Σταυρός απόφαση

αναγγελίας: 16 Μαΐου 1995
Υπόθεση Όνομα: συνταγματική καταγγελιών ήσσονος μαθητές και οι γονείς που εξαρτώνται από την εκπαίδευση
Αναφορά: 1 BvR 1087/91
Πηγή: BVerfGE 93, 1
Συνέχεια της ιστορίας: την έκδοση ενός νέου εκπαιδευτικού Βαυαρίας και εκπαιδευτικούς Act 1995

Περίληψη
1. Η τοποθέτηση του σταυρού ή σταυρός στην αίθουσα ενός δημόσιου σχολείου, το σχολείο δεν είναι μια ομολογία, παραβιάζει το άρθρο 4, παρ. 1 GG.
2. § 13, παράγραφος 1, εδάφιο 3 των σχολείων για τα δημοτικά σχολεία στη Βαυαρία, με το άρθρο 4 παρ. 1 GG αντιφατική και ανίσχυρη.

Σταυρός απόφασης (επίσης γνωστός colloquially CRUCIFIX αποφάσεως), η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου που αναφέρονται στα μέρη της Βαυαρίας Δημόσια Σχολεία από το 1983 να είναι αντισυνταγματική και ανίσχυρη, σύμφωνα με την οποία, σε κάθε τάξη των δημοτικών σχολείων στη Βαυαρία, ο σταυρός ή ένα σταυρό πρέπει να λαμβάνονται. Ο σταυρός απόφαση είναι σημαντική απόφαση σχετικά με τη σχέση μεταξύ θρησκείας και κράτους στη Γερμανία.
Leading καταγγελία ήταν τρεις μαθητές και τους γονείς τους, οι οπαδοί του πεποιθήσεων και κατά anthroposophical μια χριστιανική επιρροή στην παιδιών τους από το crucifixes ήταν.
Το δικαστήριο είδε μέσω του βασικού νόμου παρέχεται πλήρης ελευθερία της θρησκείας και των πεποιθήσεων των μαθητών από το άρθρο 4 ΦΕΚ τραυματίες, εδώ η λεγόμενη αρνητική ελευθερία της πίστης. Σε αυτό το απλό, θα πρέπει να την (εθνική) νομοθέτη δεν είναι με το συνηθισμένο πλαίσιο των υφιστάμενων παρέμβει ουσιαστικά εμπόδια. Επιπλέον, το δικαστήριο επεσήμανε ότι η κατάσταση δεν είναι μόνο η υποχρέωση της θρησκευτικής ουδετερότητας του Συντάγματος έχουν (άρθρο 4 ΓΚ ΓΚ και το άρθρο 140, το άρθρο 137, παρ. 1 Weimar Ράιχ Συντάγματος). Ο ίδιος δεν θα μπορούσε πολύ μεγαλύτερη ελευθερία στις θρησκευτικές πεποιθήσεις ή μια ιδιαίτερη κλίση (σε αυτή την περίπτωση Christian), επειδή μια τέτοια κατάσταση ως μια θρησκεία δεν δικαιωμάτων δεν μπορεί να λάβει για τον εαυτό τους.

Βασικά μηνύματα

Για τις νομικές εξελίξεις στη Γερμανία, ο σταυρός απόφαση ιδιαίτερα σημαντική, διότι οι συνταγματικές αρχές για τη συγκεκριμένη πρακτική της ουδετερότητας στο σχολείο που είναι:
Ουδετερότητα μέσω αυτο-περιορισμό, την οποία το κράτος κατά την έννοια του ανωτέρω Τα κριτήρια δεν είναι μια φιλοσοφική θέση μπορεί να είναι, γιατί διαφορετικά ο πολίτης ως θεμελιώδες όργανο κάνει
Ουδετερότητα από τον πλουραλισμό, ότι το κράτος είναι η συνύπαρξη των θρησκειών με βάση την ανοχή και την αμοιβαία αποδοχή ανέχεται και να ενθαρρύνει,
δεν ουδετερότητα από στειρότητας, ότι το κράτος δεν είναι απολύτως άπονος να αντιμετωπίζει τον κόσμο του προσωπικού της ή για οποιαδήποτε θρησκευτική δραστηριότητα απαγορεύεται. (Πρόκειται για τη μεταγενέστερη απόφαση μαντίλα ως αποτέλεσμα των συνεχιστούν, αλλά και έχει περιοριστεί σε λεπτομέρειες).

Αναλυτικές καταστάσεις

Η χριστιανική σταυρό δεν είναι μόνο πολιτιστικό σύμβολο και δεν θρησκευτικό σύμβολο για την ανθρωπότητα ή έλεος. Είναι το σύμβολο μιας συγκεκριμένης θρησκείας.
Άρθρο 4, ΦΕΚ προστατεύει από εκείνο των πολιτών σε μια κατάσταση που δημιουργείται υποχρέωση χώρους (εκπαίδευση) με την επίδραση ενός συγκεκριμένου πεποιθήσεων έχει ανασταλεί, χωρίς να μπορούν να ξεφύγουν από αυτό.
Ακόμη και για τα άτομα με ειδικές σχέσεις, όπως οι σπουδαστές εφαρμόζουν το θεμελιώδες δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας πλήρως.
Σε παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών, η οποία δεν βασίζεται στην θρησκευτική ελευθερία (βλέπε τμήμα 5 RelKErzG) καθορίζεται από το "σταυρό στο σχολείο" η ελευθερία των γονέων βλάψουν τα παιδιά τους από την άποψη της μια ορισμένη πεποίθηση για την εκπαίδευση (άρθρο 6 παρ. 2 GG - Εκπαίδευση Ελευθερία).
Η θρησκευτική ελευθερία των φοιτητών και των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων των γονέων μεταξύ τους είναι μια "προσεκτική στάθμιση", σύμφωνα με τις αρχές στην πρακτική συνάφειά.
Επειδή μια τέτοια "ήπια εξισορρόπηση" σε αυτή την περίπτωση δεν είναι δυνατή και η θρησκευτική άποψη ορισμένων φοιτητών σε άλλους φοιτητές δεν μπορούν να επιβληθούν, παραβιάζονται σταυρούς στα σχολεία, τα σχολεία δεν είναι μια δέσμευση, κατ 'αρχήν, κατά το Σύνταγμα.

Συνέπειες της απόφασης

Ο σταυρός απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου από το 1995 μέχρι σήμερα παραμείνει σε μεγάλο βαθμό, χωρίς πρακτικές συνέπειες. Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Βαυαρίας, το σταυρό στην τάξη να εξακολουθήσει να παραμένει ο κανόνας. Μόνο σε ειδική δικαιολογείται "άτυπες εξαιρετικές περιπτώσεις" θα πρέπει να είναι σε επιμέρους δράσεις που πρέπει να ληφθούν κάτω. Μετά την § 13, παράγραφος 1, εδάφιο 3 των σχολείων για τα δημοτικά σχολεία στη Βαυαρία κηρύχθηκε άκυρο, η βαυαρική κυβέρνηση στις 23 Δεκεμβρίου 1995 (GVBl. 850) ένα νέο νόμο της Βαυαρίας στην εκπαίδευση και τη διδασκαλία δικαίου στο άρθρο 7 παράγραφος 3 ανωτέρω. Ρήτρα 1 αναφέρει: "Λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό και πολιτιστικό χαρακτήρα της Βαυαρίας είναι σε κάθε τάξη με ένα σταυρό που επισυνάπτεται."

Δημοφιλή καταγγελίες εναντίον αυτού του νόμου, του βαυαρικού συνταγματικού δικαστηρίου, την 1η Αύγουστος 1997 απορρίφθηκε με το επιχείρημα ότι η μη παραβίαση του συντάγματος Βαυαρίας υπάρχει στην πράξη, επειδή η διευθέτηση αυτή προβλέπεται. Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο έχει συνταγματικές προσφυγές κατά της απόφασης δεν εξέδωσε την απόφαση. Το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι για μια λογική διαφωνούντες και μη αμφίλογος τρόπο παρουσιάζεται όταν οι απαιτήσεις για τους λόγους της ανακοπής δεν είναι ακάλυπτος.

Οι βαυαρικές Διοικητικό Δικαστήριο αποφάσισε στις 2 Ιανουάριος 2002 αποφάνθηκε ότι το ελεύθερο κράτος της Βαυαρίας είναι υποχρεωμένη, στην τάξη στην οποία διδάσκει ο δάσκαλος, η μείωση lamenting Σταυρού (3 Β 98563). Το δικαστήριο εξέτασε την υπόθεση ως μια άτυπη περίπτωση συντελεστή.

Σε μια άλλη περίπτωση, το Διοικητικό Δικαστήριο του Augsburg στις 14 Αυγούστου 2008, την προσφυγή που άσκησε η καθηγήτρια από το άθεος, οι κλίσεις των διασταυρώσεων στην τάξη, στην οποία διδάσκονται, εφαρμόζονται, (Au 2 K 07347). Το δικαστήριο δεν πείστηκε ότι ο δάσκαλος με το σταυρό στην τάξη της μια σοβαρή ψυχολογική επιβάρυνση υφίστανται, οι οποίες δικαιολογούν εξαίρεση

Λογοτεχνία

Gary S. Schaal: Η "απόφαση CRUCIFIX" και τις συνέπειές του. In: Robert C. van Ooyen, Martin Möller (επιμ.): Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο στο πολιτικό σύστημα. VS Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden 2006, ISBN 3-531-14762 -5, σ. 175-186.

Δείτε επίσης

Διαχωρισμός της εκκλησίας και του κράτους
Μαντίλα ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ

Μαντίλα ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ

2009-02-01T23:11:00.000+01:00

Μαντίλα ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ

Η επονομαζόμενη απόφαση μαντίλα είναι μια απόφαση του Bundesverfassungsgericht της 24ης Σεπτεμβρίου 2003 (2 BvR 1436-02) με τον οποίο ήρθε, αν ένα-θα είναι μουσουλμάνος δάσκαλος στο σχολείο, η ρύθμιση μπορεί να αμφισβητηθεί, διότι προτίθεται να συστήσει μια ειδική μουσουλμανικές headscarves στο σχολείο και κατά τη διάρκεια των μαθημάτων για να φέρουν.

Μαντίλα ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ

επικυρώθηκε
24. Σεπτεμβρίου 2003
Υπόθεση Όνομα: Verfassungsbeschwerde κατά της απόφασης του διοικητικού
Πηγή: BVerfGE 108, 282

Δήλωση
Η απαγόρευση για τους καθηγητές, η διδασκαλία στο σχολείο και να φορούν μαντίλα, απαιτεί μια αρκετά συγκεκριμένη νομική βάση. Η εκτελεστική εξουσία μιας χώρας δεν μπορεί από μόνη της την εξουσία να απορρίψει υποψήφιο τόσο.

Πραγματικά

Ο μουσουλμάνος δάσκαλος Fereshta Ludin αναζήτησε απασχόληση ως δημόσιος υπάλληλος σε δοκιμασία στη Σχολή του κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Η Oberschulamt Stuttgart απέρριψε το αίτημα λόγω της έλλειψης καθορισμού των προσωπικών ικανοτήτων, καθώς δεν ήταν έτοιμη κατά τη διάρκεια των μαθημάτων για φορώντας μαντίλα να αποφευχθεί. Ειδικότερα, η μαντίλα που συνδέονται με την "αντικειμενική" πολιτιστικές επιπτώσεις της διάλυσης δεν είναι μια κυβέρνηση η ουδετερότητα σε θέματα πεποιθήσεων να συμφωνήσουν.
Με βάση την απόρριψη από τη στάση που κα Ludin ενώπιον του διοικητικού δικαστηρίου στη Βάδη-Βυρτεμβέργη και η Ομοσπονδιακή Διοικητικό Δικαστήριο απέρριψε.

Verdict

Η δεύτερη Γερουσία του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου τόνισε ότι ζήτησε την έκδοση απόφασης από το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο και ανέπεμψε την υπόθεση αυτή.
Η αντιφατικών αποφάσεων των διοικητικών δικαστηρίων και των αρμοδίων αρχών της Baden-Wuerttemberg κακό - έτσι η ετυμηγορία - και ο καθηγητής στο θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Το δικαστήριο, ανέφερε τα ακόλουθα: "κόλλημα ενός μαντίλα είναι που πρέπει να αξιολογηθούν σε αυτό το πλαίσιο, ο καταγγέλλων είναι μέλος της ισλαμικής θρησκευτικής κοινότητας και την προσωπική τους αναγνώριση και Muslima. Ο χαρακτηρισμός της συμπεριφοράς αυτής, όπως η έλλειψη καταλληλότητας για τη θέση του δάσκαλος στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια χρησιμοποιεί το δικαίωμα της αναιρεσείουσας να έχουν ίση πρόσβαση σε κάθε δημόσια υπηρεσία κατά το άρθρο 33 παρ. 2 π.μ. έως τις 3 p.m. GG σε συνδυασμό με το ότι από το άρθρο 4 Abs . 1 π.μ.-2 p.m. ΦΕΚ εγγυημένη θεμελιώδες δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας, χωρίς να είναι παρόντες τα απαραίτητα, επαρκή νομική βάση που υπάρχει για ορισμένους. Έτσι, η καταγγέλλουσα πρόσβαση σε δημόσια αξιώματα σε συνταγματικά βιώσιμο τρόπο δεν διαψεύστηκαν. "
Η απαγόρευση για τους εκπαιδευτικούς, τα σχολεία και τη διδασκαλία σε μια μουσουλμανική μαντίλα να φορούν, να το πράξουν σύμφωνα με την απόφαση ένα νομικό καθεστώς του αντίστοιχου κράτους: η αυξανόμενη θρησκευτική πολυφωνία, που συνδέονται με την κοινωνική αλλαγή για τους νομοθέτες θα μπορούσε να οδηγήσει σε επαναπροσδιορισμό των επιτρεπόμενων ορίων θρησκευτικές αναφορές στο σχολείο είμαι. - Δεδομένου ότι στην περίπτωση αυτή, τα θεμελιώδη δικαιώματα διαφορετικά πρότυπα για να ανταγωνίζονται μεταξύ τους, είναι (παρόμοια με την ενδυνάμωση παρέμβαση στο θεμελιώδες δικαίωμα) τη συγκεκριμένη μορφή ενός μαντίλα απαγόρευση σε νομική βάση.
Η απόφαση αυτή ελήφθη με πέντε ψήφους κατά τριών αντίστοιχα.

Sondervota

Οι δικαστές, η απόφαση δεν υποστηρίζει, η κριτική ότι η πλειοψηφία της Γερουσίας, ορισμένα καθήκοντα του υπαλλήλου (στο πλαίσιο της ελευθερίας της θρησκείας ή των πεποιθήσεων είναι), είναι πιθανό μόνο μέσω της κοινοβουλευτικής νομοθεσίας δικαιολογείται. Πιστεύουν ότι είναι καθήκον των υπαλλήλων που δεν την παρέμβαση του κράτους σε μια ελεύθερη κοινωνία, αλλά, αντίθετα, το μειονέκτημα του ότι η ελευθερία του πολίτη, η δημόσια αρχή στο πρόσωπο του το αντίθετο συμβαίνει υπαλλήλων.

Γνώμη

Στην απόφασή του, τη γνώμη της ακρόασης εμπειρογνωμόνων που περιλαμβάνονται διαλέξεις. Εξήγησαν ότι "το πέπλο των νέων γυναικών θα λάβει επίσης σε μια κατάσταση Διασποράς στη δική τους ταυτότητα, καθώς επίσης και για τις παραδόσεις από τους γονείς τους πρέπει να ληφθεί υπόψη, ως λόγο για τη χρήση του μαντίλα ήταν και η επιθυμία είχε αναφερθεί, από ένα σημείο της σεξουαλικής της μη διαθεσιμότητας των πιο αυτόνομη προστασία και να αποκτήσουν αυτο-ολοκλήρωση. Η χρήση των headscarves θα πρέπει να είναι προς το δημόσιο ρόλο του θρησκευτικού προσανατολισμού τη ζωή τους στο σχέδιο, αλλά είναι μια έκφραση της ατομικής αποφάσεως και δεν είναι σε αντίθεση με ένα σύγχρονο τρόπο ζωής. Η διατήρηση της διαφοράς είναι η κατανόηση των γυναικών προϋπόθεση της ένταξής τους. Βάσει των εμπειρογνωμόνων υπό την ηγεσία και να αξιολογούνται ποιοτικές συνεντεύξεις δεν είναι αντιπροσωπευτικό για όλες τις καταστάσεις που ζει στη Γερμανία μουσουλμάνες γυναίκες λαμβάνουν τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν, ωστόσο, ότι δεδομένης της ποικιλίας των θεμάτων κατά την ερμηνεία της μαντίλα δεν είναι ένα σημάδι της κοινωνίας της καταπίεσης των γυναικών μειώνεται είμαι. Αντίθετα, η μαντίλα για μικρά μουσουλμάνων γυναικών, ένα μέσο που έχει επιλεγεί ελεύθερα να είναι σε θέση, χωρίς να παραβιάζουν την κουλτούρα της καταγωγής, με αυτο-προσδιορίζεται ζωής. Σε αυτό το πλαίσιο δεν είναι δεδομένο ότι η αναιρεσείουσα μόνοι ότι φέρει τη μαντίλα, ορισμένες μουσουλμανικές μαθητές να αναπτύξουν μια αξίες που αντιστοιχεί στο βασικό νόμο των γυναικών ή την εφαρμογή στη δική τους ζωή δύσκολη. "
Ληφθείσες συμβουλές προς άλλα κράτη, στο Δελτίο Τύπου του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου: "Ένα από τα δασκάλου για θρησκευτικούς λόγους φορέσει μαντίλα, ωστόσο, μπορεί να είναι ιδιαίτερα έντονο αποτέλεσμα, διότι οι φοιτητές για όλη τη διάρκεια του σχολείου με το επίκεντρο της δραστηριότητας είναι εκπαιδευτικός στην τάξη, χωρίς εναλλακτική λύση απέναντι . Λείπουν ένα ασφαλές εμπειρική βάση για να πιστεύει ότι φορώντας τη μαντίλα επηρεάζει αποφασιστικά για το θρησκευτικό προσανατολισμό των μαθητών. Η ακρόαση εμπειρογνωμόνων δεν ανήκε στην απόδειξη μιας τέτοιας επιρροή στην αναπτυξιακή ψυχολογία των παιδιών από την έκθεση .

Σημασία και αντιδράσεις

Με ένταση αναμενόταν πριν από την απόφαση του δικαστηρίου ήταν αν ο τρόπος με τον οποίο η γαλλική κοσμικότητας του κράτους υψηλό δικαστήριο ζητήσει ή αν η θρησκειών στο δημόσιο χώρο του σχεδιασμού ευκαιρία, και πώς θα το δικαστήριο τη σχέση των θρησκειών σε κάθε άλλη επιείκεια. Το θέμα του Χριστιανισμού και του Ισλάμ τότε χορηγείται για την ισότητα των δικαιωμάτων είναι, δεν φαινόταν διαχωρίσιμο.
Το δικαστήριο εξέτασε την εναλλακτική λύση, αλλά δεν περιλαμβάνονται στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά μια απόφαση από τον νομοθέτη με βάση οποιαδήποτε απαγόρευση γίνει.
Οι επικριτές ισχυρίστηκαν ότι το δικαστήριο είχε αποκλεισθεί το θέμα και έκανε πριν από μια σαφή απόφαση πιεστεί helpful.

Επιπτώσεις

Αντιδράσεις των χωρών, των νέων κανόνων

Λόγω αυτής της αποφάσεως, ορισμένες χώρες έχουν τα κοινοβούλια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας νομικών ρυθμίσεων σχετικά με τη θρησκευτική φοράει φόρεμα που εγκρίθηκαν από τους καθηγητές.
Από τότε, παρά τις εκ του νόμου απαγόρευση των εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία στο Baden-Wuerttemberg, πολιτικές, θρησκευτικές, ιδεολογικές ή παρόμοιες εκφράσεις εξωτερικό που να είναι κατάλληλες για την ουδετερότητα της χώρας με τους μαθητές και τους γονείς ή την πολιτική, θρησκευτική ή φιλοσοφική σχολή giösen να θέσει σε κίνδυνο την ειρήνη ή να διαταράξει ένα προς το Ισλάμ είχε μετατραπεί καθηγητή τους καπέλα αρχικά φυλάσσονται στην τάξη. Αυτό αποφασίστηκε από το Διοικητικό Δικαστήριο της Στουτγάρδης στις 7 Ιουλίου 2006. Υπήρξε καθηγητής Στουτγάρδη Hauptschule δίκαιο, βάσει της αρχής της ίσης μεταχείρισης κλητεύονται. Ο καθηγητής στράφηκε κατά τις οδηγίες της Oberschulamtes Στουτγάρδη, μαζί της είχε απαγορευθεί στην τάξη να φορούν μαντίλα. Εξετάστηκε ακόμη από τη χρήση της μια μορφή παρόμοια με το καπάκι όρια, η περιοχή που καλύπτει το λαιμό μαντίλα δεν είναι έκφραση της πολιτικής, θρησκευτικής ή ιδεολογικής δήλωση περιεχόμενο. Το καπέλο δεν φοράω αφηρημένο κίνδυνο να διαταραχθεί η ειρήνη στο ίδιο σχολείο, ή ακόμη και να θέσει σε κίνδυνο την ουδετερότητα του κράτους. Αποστολή σε παραβίαση των οδηγιών κατά της αρχής της ισότητας δεδομένου ότι κανείς δεν του την πίστη του, τις θρησκευτικές ή τις πολιτικές πεποιθήσεις ή μειονεκτική θέση θα πρέπει να προτιμώνται, δεδομένου ότι ο εναγόμενος Οικόπεδα και λοιποί κατά της προκαταβολής δεν μοναχές, οι οποίες κατά την κυβέρνηση το δημοτικό σχολείο στο Baden-Baden στη θρησκευτική ενδυμασία Lichtental μαθήματα γενικής εκπαίδευσης διδάσκονται. "Η πολιτεία της Βάδης-Βυρτεμβέργης έκρινε ότι η καλόγρια του συνήθεια ήταν μια χριστιανική παράδοση, γιατί η σειρά με την ιστορική εξέλιξη της Ευρώπης, ιδίως στον τομέα της εκπαίδευσης και πρόνοιας kulturschöpferisch είχε πλεκτό. § 38 παράγραφος 2 πρόταση 3 SchulG την αντίληψη του εκπαιδευτικού εντολής σύμφωνα με το Σύνταγμα του κράτους της Βάδης-Βυρτεμβέργης και της παρουσίασης του Χριστιανισμού και της Δυτικής εκπαίδευση και τις πολιτιστικές αξίες και παραδόσεις της απαγόρευσης της θρησκευτικής έκφρασης, αποκλείοντας τους εκπαιδευτικούς στην τάξη, είτε με τη βούληση του νομοθέτη ευθεία με την καλόγρια την συνήθεια να ισχύουν. Κατόπιν εφέσεως της χώρας, το Διοικητικό Δικαστήριο στις 14 Μαρτίου 2008, το πρωτότυπο οδηγίες από την Στουτγάρδη Oberschulamts και να αντιστραφεί η απόφαση του διοικητικού δικαστηρίου της Στουτγάρδης. Ο δάσκαλος αποτυγχάνει κατά μιας υπηρεσίας από το σχολείο, την εκπαίδευση ήταν νόμιμη. Μια παραβίαση της αρχής της ισότητας δεν ήταν το δικαστήριο, επειδή το σχολείο θρησκευτικά κίνητρα ενδυμασία ή άλλες εξωτερικές εκφράσεις της θρησκείας, ανεξάρτητα από το φύλο του καθηγητή και δεν απαγορεύει ρητά την κατά των γυναικών υπό την ηγεσία ισλαμική μαντίλα ή ένα καπέλο είναι κατευθυνόμενη.
Στο πλαίσιο του τον αριθμό VF 11-VII-05, του βαυαρικού συνταγματικού δικαστηρίου, στις 15 Ιανουάριος 2007 απεφάνθη ότι η βαυαρική νομοθεσία σχολείο και νομικών ρυθμίσεων που - σύμφωνα με δελτίο Τύπου - είναι συνταγματική, "σύμφωνα με την οποία εξωτερικά σύμβολα και τα είδη ένδυσης, το οποίο μια θρησκευτική ή φιλοσοφική πεποίθηση που εξέφρασε καθηγητές στην τάξη δεν μπορεί να φορεθεί, υπό την προϋπόθεση ότι τα σύμβολα ή τα είδη ένδυσης για τους μαθητές και τους σπουδαστές ή τους γονείς, ως έκφραση μιας στάσης μπορεί να γίνει κατανοητό, σύμφωνα με τις συνταγματικές αξίες και οι εκπαιδευτικοί στόχοι του Συντάγματος, περιλαμβανομένων των χριστιανικών-νύχτα ξένες εκπαιδευτικές και πολιτισμικές αξίες δεν είναι συμβατές. "
Οι ομοσπονδιακοί κανονισμοί στη διδασκαλία των μαλακών λοιπόν από κράτος σε κράτος. Εάν, στις βόρειες επαρχίες της Γερμανίας, ιδιαίτερα στα τρία μέλη της πόλης του Βερολίνου, του Αμβούργου και της Βρέμης, περισσότερα από ένα φιλελεύθερο καθεστώς χειρισμός, θα επιφάνεια στο νότιο ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας σε περισσότερες από μια χριστιανική Occidental-"πολιτισμός" με βάση το καθεστώς που προτιμάτε.

Δεν εφαρμογής σε μελλοντικούς εκπαιδευτικούς

Η απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου δεν αφορά στους υποψήφιους καθηγητές που θέλουν να ολοκληρώσουν τη γραμματεία.
Μια διάταξη στη Βρέμη σχολεία, κατά τη γνώμη του γραμματέα επίσης κατώτερο δικαστήριο εντός της μαντίλα απαγόρευση εγκρίνεται από το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο για τη συνταγματική λόγω κηρυχθούν ανεφάρμοστες, εφόσον η σχολική πραγματικότητα δεν θα διαταράξει την ειρήνη. Για τους εκπαιδευτικούς, το κρατικό μονοπώλιο στον τομέα της εκπαίδευσης, αν και το επάγγελμα, για παράδειγμα, σε ιδιωτικά σχολεία, συμπεριλαμβανομένων των μη κυβερνητικών τομέα ασκούνται. Αυτό έγινε στο πλαίσιο του άρθρου 12 του βασικού νόμου προς όφελος του μελλοντικού δασκάλου στη διαδικασία εξισορρόπησης, καθώς και το γεγονός ότι η σχολική διαχείριση και την εποπτεία των δικαστικών υπαλλήλων με ταχύτερο ρυθμό, σε συγκρούσεις και μπορεί να ανταποκριθεί πιο αποτελεσματικά από τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν.

Λογοτεχνία

Ulrich Battis, Peter Friedrich Bultmann: Τι ακολουθεί για τους νομοθέτες από την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου επικεφαλής μαντίλι; Στο: JZ. 59. Jg, 2004, σ. 581-588.
Robert Dübbers, Zemfira Dlovani: Η "μαντίλα διαφορά" πριν από το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο - ένα διάλειμμα. Στο: Εργατικό Δίκαιο και. Journal of Labor πρακτική (AUR). 52. Jg, 2004, ISSN 0003-7648, σ. 6-11.
Klaas Engelkes: μαντίλα Μετά από απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου - δεσμευτική ισχύ της απόφασης και τις επιλογές των χωρών. Στο: BayVBl. 50. Jg, 2004, σελ. 97-101.
Martin Morlok: Ο νομοθέτης στο τρένο - με τη μαντίλα αποφάσεως του Bundesverfassungsgericht. Στην: Νεολαία και το Δίκαιο της Εκπαίδευσης (RdJB). 51. Jg, 2003, ISSN 0034-1312, σ. 381-392.
Robert Christian van Ooyen: Η "μαντίλα απόφαση του Bundesverfassungsgericht μεταξύ της πολυφωνίας θεωρία (Kelsen / Fraenkel) και μέλος θεολογία (Χέγκελ / Schmitt). Στο: JOER. Neue Folge, Bd 56, 2008, σ. 125-140.
Ronald Pofalla: μαντίλα, ναι - δεν σταυρός; Μεταξύ των αντιφάσεων της νομολογίας του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Στο: NJW. 57. Jg, 2004, σελ. 1218-1220.
Michael Sachs: αναβίωση της ειδικής σχέσης της βίας; Στο: Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία διοίκηση φύλλα (NWVBl.). 18. Jg, 2004, ISSN 0932-710X, σ. 209-214.

Swiss μιναρέ διαφορά

2009-02-01T23:09:00.000+01:00

Όπως Minarettstreit ελβετικό μέσα ενημέρωσης είναι μια διαφορά που αναφέρεται σε σημεία (σε Wangen bei Olten, Langenthal και Wil SG), έχουν προκύψει, όταν η τοπική μουσουλμανική κοινότητα με την προσευχή μιναρέ σπίτι θέλει να οικοδομήσει.

Εισαγωγή

Ο σχεδιασμός των αιτήσεων για μιναρέδες στο Wangen, Langenthal και Wil ΓΓ κατά το 2006, πυροδότησε μια διαμαρτυρία στο πλαίσιο του τοπικού πληθυσμού και οι πολιτικές συζητήσεις σχετικά με την δημιουργία εφαρμογών τζαμιών θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Η κατασκευή ή την ανακαίνιση ενός ισλαμικού προσευχή αίθουσα ήταν μέχρι τώρα σπάνια να οδηγήσει σε αντιπαράθεση και προκάλεσε βίαιες αντιδράσεις, μόλις πρόσφατα, όταν, ένα μιναρέ είχε προγραμματιστεί.
Από τους περίπου 310.000 μουσουλμάνους στην Ελβετία είναι περίπου 160 τζαμιά που χρησιμοποιούνται ως χώροι όπου συνήθως ονομάζεται Hinterhofmoscheen. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρία τζαμιά και σε γειτονική μιναρέ στην Ελβετία: η Μαχμούντ Τζαμί στη Ζυρίχη, το Τζαμί, στη Γενεύη, και το τζαμί του ισλαμικού-αλβανικής κοινότητας στην Winterthur. Στη δεκαετία του 1960 οδήγησε σε μικρή κριτική από μιναρέδες.
Διαμάχη γύρω από την κατασκευή των τζαμιών και μιναρέδες, υπάρχουν και άλλες χώρες στην Ευρώπη, όπου περίπου Ισλαμικής σύμβολα σε δημόσιο χώρο είναι υπό συζήτηση.

Χρονολόγιο

Η Minarettstreit ξεκίνησε στις αρχές του 2006 με την αντιπολίτευση για τον προγραμματισμό εφαρμογών σε υφιστάμενες μιναρέδες των μουσουλμάνων προσευχή δωμάτια σε τρεις ελβετικές κοινότητες (Wangen bei Olten, Langenthal και Wil SG), και με το σχέδιο για την κατασκευή του Κέντρου Ισλαμικής στη Βέρνη, στο μεγαλύτερο κέντρο για τη Μουσουλμάνων στην Ευρώπη θα πρέπει να είναι. Η "διαφορά" με το κεφάλι μέχρι την έναρξη της πρωτοβουλίας κατά της κατασκευής μιναρέδες "συντηρητική από πολιτικούς κύκλους. Οι αιτήσεις είναι εν μέρει τον προγραμματισμό για σήμερα εκκρεμούν. Πολλοί πολιτικοί όλων των κομμάτων έχουν εκφραστεί σχετικά με το Minarettstreit.

Σχεδιασμός εφαρμογών για Minarettbauten

Wangen bei Olten

Η υπόθεση προσέλκυσε μάγουλα στο πρώτο προσοχή. Μετά την αναγγελία της Minarettbauvorhabens από την τουρκική Πολιτιστικός Σύλλογος σε Wangen ήταν συντηρητική τοπικών πολιτικών υπογραφή κατά τη συλλογή Minarettbau ξεκίνησε. Για περισσότερες αντιπαράθεση που προκλήθηκε στη συνέχεια, ότι η τουρκική πολιτιστική ένωση του μάγουλα, ο μιναρές του προγραμματισμού για την εφαρμογή του τζαμιού είχαν υποβάλει, για το κτίριο δίπλα από τις σημαίες της Ελβετίας και της Τουρκίας, τη σημαία με το σύμβολο ενός γκρίζου λύκου έθεσε και αυτό προκάλεσε το φόβο ότι λέσχη πολιτισμού έχουν συνδέσεις με την άκρα δεξιά ομίλου Gray λύκους. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε τελικά από το κτίριο λόγους, όπως η τουρκική club-Olten πολιτιστική προσφυγή κατά της απόφασης. Η προσφυγή της Τουρκικής Ένωσης εγκρίθηκε από την κατασκευή και καντονίων Υπουργείο Δικαιοσύνης, στις 13 Ιούλιος 2006 εγκριθεί. Η κατασκευή και Υπουργείο Δικαιοσύνης σημείωσε ότι ο σύλλογος οικοδομικών αδειών για την κατασκευή των έξι μετρητή-υψηλής συμβολικής μιναρέ στη στέγη του συλλόγου εγκαταστάσεις στην βιομηχανική περιοχή του δήμου για την χορήγησή της. Οι κάτοικοι και οι δύο κοινοτικοί κάτοικοι μάγουλα μάγουλα έθεσε με την καταγγελία καντονίων διοικητικού δικαστηρίου, που απέρριψε στις 23 Νοέμβριο του 2006, η αίτηση αναιρέσεως. Στη συνέχεια, τα μάγουλα καταγγελίες των κατοίκων στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Δικαστήριο, στις 4 Ιούλιο του 2007 απολύθηκε.
Από τον Σεπτέμβριο του 2007 επιβεβαίωσε τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της τουρκική πολιτιστική συνεργασία με την Ελβετική τηλεόραση δείχνουν ότι η Ελβετία ειδήσεις μιναρέ θα κατασκευαστεί. Ήταν ανοιχτό μόνο σε ό, τι χρώμα και το υλικό από το οποίο ιδρύθηκε το μιναρέ. Από τον πληθυσμό ήταν ευρέως αναμενόμενο ότι ο σύλλογος προσωρινά με την κατασκευή του μιναρέ θα παραιτηθούν.

Langenthal

Στην Langenthal ήθελε η μουσουλμανική κοινότητα Xhamia e Iggles Langenthalit επεκτείνουν τις τζαμί. Κυμάνθηκαν κατά συνέπεια αίτηση σχεδιασμού για τη διεύρυνση του υπάρχοντος συλλόγου και προσευχή χώρο, δηλαδή για την κατασκευή ενός μη διαπραγματεύσιμο και δεν beschallbaren μιναρέ και την κατασκευή ενός θόλου οροφής, α. Όπως και κατά τα μάγουλα, το τοπικό άτομα υπέγραψαν μια αναφορά με 3.500 υπογραφές κατά του Minarettbau Ενεργοποιημένη. Με βάση το σχεδιασμό εφαρμογής τους μέχρι τη λήξη της προθεσμίας της προσφυγής τέλος Ιούλιο 2006, αλλά μόνο 76 αιτιάσεις που ελήφθησαν στο Δημοτικό Κτίριο. Η πόλη έχει εγκριθεί η κατασκευή τον Δεκέμβριο του 2006, μετά τη μουσουλμανική θρησκευτική κοινότητα ήταν συμβατικά υποχρεωμένη να ζητεί από την προσευχή μιναρέ προγραμματιστεί να παραιτηθούν.
20 αντίπαλος ήρθε με την καταγγελία στο καντόνι της Βέρνης. Τον Απρίλιο του 2007, το Υπουργείο Ενέργειας των καντόνι της Βέρνης, η προσφυγή κατά της ανάπλασης του Ισλαμικού Πολιτιστικού Κέντρου στην Langenthal εγκεκριμένων οικοδομικών αδειών και την πόλη ξανά. Η Canton ανακοίνωσε τους εξής λόγους: έλλειψη της λειτουργίας και εκμετάλλευσης (προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσο το έργο κατασκευής της, η οποία περιλαμβάνει ένα μιναρέ ανήκει, στον οικιακό τομέα ήταν zonenkonform)? Απουσία κάθε διευκρίνιση του αν η οδήγηση ενός τοπικού συλλόγου τροφοδοσία απαιτείται άδεια ήταν? σαφές εάν μεγάλες εκδηλώσεις άνετο πάρκινγκ διαθέσιμα. Τα αρχεία ήταν πλέον πίσω από την πόλη της Langenthal, που είναι τώρα τα πραγματικά και πάλι και στη συνέχεια ελέγξτε και πάλι για την οικοδομική άδεια θα πρέπει να αποφασίσουν. Η απόφαση αυτή θα είναι και πάλι έφεση.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σχεδόν το ίδιο χρονικό διάστημα, όπως και στο Langenthal Minarettstreit άρχισε η κατασκευή του πιο εξέχουσα Σιχ Ναός Gurdwara Sahib ολοκληρώθηκε το Langenthal.

Wil SG

Σε Wil θέλει την τοπική ισλαμική-αλβανική κοινότητα από τα μέσα του 2006, ένα μιναρέ οικοδομηθεί. Συγκεκριμένα, μια cuboid με μισοφέγγαρο, ο ιμάμη της θρησκευτικής κοινότητας, Bekim Alimi, ήταν με τα σχέδιά του που έχουν ήδη υποβάλει στη Βέρνη. Όπως μια θέση για το τζαμί είναι μια περιοχή δίπλα στην εθνική οδό Α1, στα Wil για συζήτηση. Από την άλλη πλευρά, έχει αναπτυχθεί από το SVP το Σεπτέμβριο του 2006 ζήτησε την πρόταση ότι η οικοδόμηση του Κώδικα για την απαγόρευση μιναρέδες ρεκόρ. Που είχε αρχικά απορριφθεί από τον Νοέμβριο του 2006 το St Gallen Motion από την κυβέρνηση με το επιχείρημα ότι αυτή παραβιάζει την ελευθερία της πίστης και του δικαιώματος της ισότητας εντολή. Επιπλέον, υποστήριξε ότι δεν υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι, θρησκευτικών κτιρίων στην άδεια που πρέπει να αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τις υπόλοιπες κατηγορίες ακινήτων. Η κυβέρνηση ζήτησε από την Kantonsrat Nichteintreten επί της πρότασης μομφής.
Η Thurgauer γιατρός και πρόεδρος της οργάνωσης από την ομπρέλα των ισλαμικών κοινοτήτων της Ανατολικής την Ελβετία και το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν (Digo), Hizham Maizar είπε Bekim Alimi είχε με την κοινωνική και πολιτιστική αποστολή στην Wil Tatbeweis αποδείχθηκε ότι δεν είναι σε ένα ισλαμικό παράλληλη δομή, αλλά με την τοπική εταιρεία ήθελε να ζήσει.

Βέρνη-Wankdorf

Σε μια πρώτη, μη δεσμευτική αίτηση για 60 έως 80 εκατομμύρια φράγκα ακριβά Ισλάμ κέντρο με καταστήματα, ένα τεσσάρων αστέρων ξενοδοχείο, μουσείο και τζαμί στην πόλη της Βέρνης, Bernese το Συμβούλιο την 1η Ιούνιος του 2007 να μην έχουν συμβεί. Η Umma, η μουσουλμανική Bernese ομπρέλα, η οποία προγραμματίζεται για την πρώην σφαγείο τοποθεσία στη Βέρνη Wankdorf ένα κτιριακό συγκρότημα με μικτό εμβαδόν των 23.000 τετραγωνικών μέτρων, με εμβαδόν του 8'400 τετραγωνικών μέτρων. Οι σαφείς κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις χρήσεις για την περιοχή θα Wankdorf κατά τη γνώμη του Συμβουλίου δεν αφήνει χώρο για το έργο, καθώς επίσης και σε άλλα σημεία της πόλης της Βέρνης δεν είχε δυνατότητα για ένα κτίριο του είδους αυτού
Βέρνη της δημοτικές υποστήριξη του διαπολιτισμικού διαλόγου, όπως η σχεδιαζόμενη κατασκευή ενός σπιτιού της θρησκείας. Αλλά είχε την πόλη, τον Απρίλιο του 2007, τις οικοδομικές άδειες που εκδίδονται.
Ο εμπνευστής του Πολιτιστικού Κέντρου, που αποτελείται από μια αριστοκρατική οικογένεια των Ιρανών γεννήθηκαν Σιιτών Farhad Afshar, έχει τονιστεί σε προηγούμενα σχέδια, οι μουσουλμάνοι θα μπορούσαν να συμμετέχουν μόνο αν τα έργα με εκπρόσωπο τζαμί μιναρέ ανακύπτει.

Πρωτοβουλίες κατά της μιναρέδες

Όπως αναφέρεται σχεδιασμού έχουν υποβληθεί αιτήσεις, την αντιπαράθεση υπήρξε για μεγάλο χρονικό διάστημα, η εθνική πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης. Το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP) ενημέρωσε την απόρριψη της πρόωρης μιναρέδες στην Ελβετία. Μέχρι στιγμής, είχαν πολιτικές πρωτοβουλίες που κτίριο μιναρέδες απαγόρευση δεν θα είναι επιτυχής.

Κοινοβουλευτική πρωτοβουλία κατά μιναρέδες στο καντόνι της Ζυρίχης

Στην Ζυρίχη καντονιών ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2006, μια κοινοβουλευτική συζήτηση του SVP πρωτοβουλία, ένα Bauverbot του μιναρέδες στο καντόνι της Ζυρίχης ήταν ο στόχος (το κείμενο της προτεινόμενης "Τμήμα Σχεδιασμού και 294 Κτίριο ZH:« οικοδομικές άδειες για κτίρια με μιναρέδες είναι στον τομέα της καντόνι της Ζυρίχης δεν έχει χορηγηθεί "). Η πρωτοβουλία αυτή υποστηρίζεται από την ελβετική Δημοκρατών (SD) και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατική Ένωση (EDU) υποστηρίζει, τα μέρη για την πρωτοβουλία Minarettverbots ήδη τον Απρίλιο του 2006. Η πρωτοβουλία δημιουργήθηκε το Canton Κοινοβούλιο με μόλις 62 ψήφους υποστηρίζεται προσωρινά (πρέπει να έχει 60 ψήφους). Στην τελική συμβουλή της στην πρωτοβουλία αυτή, στο τέλος του Ιουνίου του 2008 αλλά έλαβε μόλις 50 ψήφους για την πρωτοβουλία, 112 συμβούλων ήταν εναντίον της. Αυτό είναι ένα Minarettverbot σε επίπεδο καντονίων προσωρινά εκτός του πίνακα.

Swiss Λαϊκή πρωτοβουλία κατά της κατασκευής μιναρέδες »

Την 1 Μαΐου 2007, μια Ομοσπονδιακή λαϊκή πρωτοβουλία, με τίτλο "Προς το κτίριο της μιναρέδες" (short: Μιναρές Πρωτοβουλίας), η οποία την κατασκευή στην Ελβετία μιναρέδες ήθελα να πω επισήμως το έργο της. Ξεκίνησε από τους πολιτικούς από το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP) και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατική Ένωση (EDU). Στις 8 Ιούλιο του 2008 οι εκπρόσωποι της Επιτροπής Πρωτοβουλίας 113'540 έγκυρες υπογραφές στην Ομοσπονδιακή επιχείρηση. Αυτό έγινε στις 29 Ιουλίου 2008, το επίσημη ίδρυση της πρωτοβουλίας.
Η πρωτοβουλία αυτή απαιτεί την ακόλουθη διατύπωση του Ομοσπονδιακού Συντάγματος (BV), ως εξής: "Η κατασκευή του μιναρέδες απαγορεύεται." Η διάταξη αυτή προορίζεται ως παράγραφος 3 του άρθρου 72 Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, η σχέση μεταξύ εκκλησίας και κράτους ελέγχους προστίθενται.
Αρχικά, η πρωτοβουλία της επιτροπής, καθώς και άλλες πτυχές της πρωτοβουλίας που θέλουν να συμπεριληφθούν, όπως ήταν το Νοέμβριο του 2006, "η επιθυμία να διασφαλιστεί ότι ο εξαναγκασμός σε γάμο, οι προσαρμογές των προσωπικών εκδίκηση της δικαιοσύνης, της μη αναγνώρισης του κρατικού μονοπωλίου για τη βία και την ανισότητα των φύλων ερμηνεία της σχολικής εκπαίδευσης από την αρχή θα πρέπει να εμποδίζεται ».
Η πρωτοβουλία της επιτροπής είναι υπό την ηγεσία της Εθνικής Ulrich Schlüer (SVP), Walter Wobmann (SVP) και Christian Waber (EDU) και περιλαμβάνει 16 άτομα. 14 μέλη της πρωτοβουλίας της Επιτροπής των SVP να περιλαμβάνουν (μεταξύ των οποίων και Oskar Frey Singer, Thomas Fuchs, Jasmin Hutter και Lukas Reimann), 2 μέλη της ΕΠΑ.
Την παραμονή των κοινοβουλευτικών εκλογών στις 21 Οκτώβριο του 2007 ήταν Initativgegnern είπε ότι η πρωτοβουλία αυτή μια λαϊκίστικη εκστρατεία τακτικές. Είναι το ερώτημα εάν η γενική Bauverbot μιναρέδες του στην Ελβετία, την εξάπλωση της ισλαμικής ιδεολογίες που δυτική κοινωνία είναι εχθρική προς, θα μπορούσε να αποτρέψει: «Είναι μικρή βοήθεια κατά την κατασκευή ενός μιναρέ για την καταπολέμηση του, χωρίς να γνωρίζει τι δραστηριότητες στο τζαμί θα προσφέρονται. Πιο σημαντική από την μιναρέ αφορούσε τον έλεγχο των δραστηριοτήτων της σε ένα τζαμί. "Ένα γενικό Bauverbot μιναρέδες του κινείται από τους αντιπάλους και dialogverhindernd θεωρείται μιναρέ για τους μουσουλμάνους αποτελεί ένδειξη της ταυτότητας, όπως η θρησκευτική κτίρια των άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων, και είναι προς το συμφέρον της θρησκευτικής ελευθερίας (και την ειρήνη της χώρας), Μουσουλμάνοι τζαμιά και τους μιναρέδες. (Το επιχείρημα, μεταξύ άλλων, του Kurt Koch, ο επίσκοπος της Επισκοπής της Βασιλείας, και νυν Πρόεδρος της ελβετικής Bishops' Conference.)
Οι εμπνευστές της πρωτοβουλίας Minarettverbots, πιστεύω, ένα μιναρέ δεν ανήκουν σε ένα τζαμί. Το SVP-Bernese καντονίων Thomas Fuchs, ένα μέλος της επιτροπής πρωτοβουλίας, εξήγησε ότι η πραγματική λατρεία - τα τζαμιά - ότι η πρωτοβουλία αυτή δεν επηρεάζεται, αλλά μόνο ο μιναρές πύργους: "Για την άσκηση της πίστης δεν απαιτεί μιναρέ." Σύμφωνα με την Ισλαμική λόγιος Reinhard Schulze, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βέρνης, είναι ο μιναρές, ωστόσο, "να το τζαμί στο καμπαναριό της εκκλησίας στην εκκλησία." Το πρώτο μιναρέδες ήταν ήδη περίπου 60 χρόνια μετά το θάνατο του προφήτη Μωάμεθ 1.500 χρόνια πριν και κατά συνέπεια μέρος της ιστορική παράδοση του Ισλάμ. Η ύπαρξη 160 του λεγόμενου "Hinterhofmoscheen» ΧΩΡΙΣ μιναρέδες, τα οποία είναι διαθέσιμα στην Ελβετία, υπάρχουν περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία ότι η Ισλαμική πίστη ήταν μια σκιώδης ύπαρξη στην Ελβετία, υπό την ηγεσία, καθώς και η κατασκευή του μιναρέδες είναι η συμβολή των μουσουλμάνων, από τις σκιές έξω από το βήμα και να εγκατασταθούν στην Ελβετία για να αισθάνονται αλλοδαπός.
Οι πέντε σημαντικότερων γερμανικών μουσουλμανικές οργανώσεις έχουν προσχωρήσει στις 15 Μάιο του 2007 σε μια ανοιχτή επιστολή, που εκφράζεται: "Είμαστε πεπεισμένοι ότι η πλειοψηφία του ελβετικού πληθυσμού, αυτές οι πρωτοβουλίες δεν είναι mitträgt, θα είναι η πρώτη φορά, αλλά και τις θεμελιώδεις αξίες της θρησκευτικής ελευθερίας. Αυτή είναι η εικόνα της φιλελεύθερης και ουδέτερη Ελβετία, τόσο στην Ευρώπη όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο ότι η βλάβη. "

Αντίδραση του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου σχετικά με την Ομοσπονδιακή Λαϊκή Πρωτοβουλία

Η λαϊκή πρωτοβουλία κατά της κατασκευής μιναρέδες έχει την επιτροπή ασφαλείας του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου (Samuel Schmid Υπουργός Άμυνας, Υπουργός Εξωτερικών Micheline Calmy-Rey και πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Christoph Blocher ανήκουν) στο πρόγραμμα που έχει και το γεγονός ότι οι ελβετικές μυστικές υπηρεσίες, η αντίδραση των ισλαμιστικών κομμάτων σχετικά με το μιναρέ Πρωτοβουλία κομμάτι. Calmy-Rey είπε το Μάιο του 2007, σχετικά με το μιναρέ πρωτοβουλία: "Η πρωτοβουλία αυτή θέτει σε κίνδυνο την ελβετική συμφέροντα και την ασφάλεια του ελβετικού πολίτες." Ο μιναρές αντιπαράθεση στον αραβικό κόσμο φημισμένο, ως τον Ιούνιο του 2007, η τότε Εθνική SVP-Ulrich Schlüer από το αραβικό τηλεοπτικό οργανισμό που al-Jazeera έδωσε συνέντευξη. Ορισμένοι φοβούνται ότι η γελοιογραφία ως αντιπαράθεση σε μουσουλμανικό κύκλους σε σοβαρές αντιδράσεις, οι οποίες στρέφονται κατά της Ελβετίας, θα μπορούσε να έρθει. Σε ομοσπονδιακό επίπεδο, ως εκ τούτου, ήταν ένα είδος γλώσσας καθεστώς που εγκρίθηκε για το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, το Τμήμα εκπρόσωπος, και της Ελβετικής πρεσβευτή στο εξωτερικό, το ξένο μέσα ενημέρωσης για ερωτήσεις σχετικά με την πρωτοβουλία που θα έχει να αντιμετωπίσει, και προορίζονται για να "αποφευχθεί κάθε παρανόηση, από αντικειμενικότητα για τη δημοκρατική πολιτική πράξη στην Ελβετία, για το περιεχόμενο και το καθεστώς της πρωτοβουλίας εγκατάσταση. " Το πρώτο επίσημο σχόλιο σχετικά με το καθεστώς αυτό εγκρίθηκε τον Ιούνιο του 2007:
"Δεν υπάρχει απαγόρευση μιναρέδες στην Ελβετία. Από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι υπογραφές για δημοψήφισμα πρωτοβουλία που συλλέγονται από μια τέτοια απαγόρευση ως επέκταση του άρθρου 72 του Ομοσπονδιακού Συντάγματος προτείνει. (...) Αν η πρωτοβουλία προέρχεται, σε σκηνοθεσία του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου (κυβέρνηση) κάνει μια σύσταση σχετικά με την αποδοχή ή την απόρριψη της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης (Κοινοβούλιο). Αυτή εξετάζει τη νομιμότητα της πρωτοβουλίας, και συνιστά, αν η δοκιμή είναι θετική, οι επιλέξιμες ψηφοφόροι (πολίτες) για την αποδοχή ή την απόρριψή του. Η πρωτοβουλία αυτή έχει εγκριθεί, εάν σε ψηφοφορία η πλειοψηφία των ανθρώπων και των καντονιών να είναι ενωμένοι. Η "Minarettverbots πρωτοβουλία" θα μπορούσε να είναι το νωρίτερο το 2010 για να ψηφίσουμε. "
- Αύξηση της ειδοποίησης μιναρέ λόγω πρωτοβουλία, NZZ την 1η Ιουλίου 2007

Νομική ανησυχίες σχετικά με την Minarettverbots πρωτοβουλίες

Το διεθνές δίκαιο από την πλευρά των αντιπάλων της πρωτοβουλίας Minarettverbots

Πολιτικά Minarettverbots πρωτοβουλίες, είτε πρόκειται για την καντονιών ή εθνικό επίπεδο, να πω το ζήτημα των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ελβετία. Συνολικά αναθεωρήσεις στο πλαίσιο του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συντάγματος, καθώς η ομοσπονδιακή πρωτοβουλία φιλοδοξεί να τις υποχρεωτικές διατάξεις του διεθνούς δικαίου δεν παραβιάζονται (Art.193 BV και 194 BV), ο ίδιος κανόνας ισχύει και για τις σχετικές πρωτοβουλίες στο Εθνικό Auditing (άρθρο 139 BV). Η πρωτοβουλία αυτή διατηρώντας για παράδειγμα, ένα διεθνές δίκαιο, από τον λαό, που εγκρίθηκαν συνταγματικές τροποποιήσεις που δεν θα μπορεί να εφαρμοστεί διότι παραβιάζει μια διεθνή συνθήκη.

Συζήτηση σχετικά με την ακύρωση της πρωτοβουλίας:
Είχε συζητηθεί μετά την έναρξη της πρωτοβουλίας, τον Μάιο του 2007, αν η λαϊκή πρωτοβουλία μετά τη συγκρότησή του, για νομικούς λόγους από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση κηρυχθεί απαράδεκτη, θα μπορούσε να είναι (και κατά συνέπεια για το λαό και τα καντόνια δεν υποβάλλεται σε ψηφοφορία θα είναι):
Σύμφωνα με το άρθρο 139, παράγραφος 2 BV κήρυξε την Ομοσπονδιακή Συνέλευση πρωτοβουλίες, η οποία παραβιάζει το διεθνές δίκαιο επιτακτικούς (jus cogens) απέτυχε πλήρως ή εν μέρει άκυρη. Ορισμένοι νομικοί είναι της άποψης ότι το μιναρέ πρωτοβουλία έρχεται σε αντίθεση με τις βασικές αρχές του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και υποστηρίζουν μια ευρεία ερμηνεία της έννοιας του νόμου υποχρεωτική.
Κίνδυνος για τη θρησκευτική ελευθερία:

Η Minarettverbots πρωτοβουλία, μόλις αυτό επιτευχθεί, θα ήταν πιθανό να τη θρησκευτική ελευθερία, και, συνεπώς, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παραβίαση (επιχείρημα Giusep Nay, πρώην Ομοσπονδιακός Πρόεδρος της Ελβετίας, σε μια συνέντευξη με την ελβετική Mittelland Zeitung) και μπορεί επίσης να αποτελέσει παραβίαση του ρατσισμού ποινικού προτύπου. Συνεπώς, η προσθήκη θα "απαγόρευση μιναρέδες στο ελβετικό ομοσπονδιακό Σύνταγμα» και την πρακτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας του Συμβουλίου της Ευρώπης στο σύνολό της, κατά την οποία η ελβετική νομοθεσία, καθηγητής Daniel Thürer ως ελβετικό αναθέσει λαμβάνει μία έδρα.
Για τον Marcel Stüssi, ένα νομικό ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Λουκέρνης, το αποτέλεσμα είναι ότι το αδιέξοδο Minarettverbotsinitiative συμμόρφωση με τη νομοθεσία που ισχύει για τα δύο και θα μπορούσε να είναι άκυρο, και της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης θα είναι ελεύθεροι να επιλέξουν το ένα ή το άλλο για να αποφασίσει. "Η Ομοσπονδιακή Συνέλευση, ως« θεματοφύλακα της χρηστής και μόνο δικαίωμα ", είναι ως εκ της δημόσιας εξουσίας και την ευθύνη σχεδόν υποχρεωμένοι να τις νομικές και πολιτικές συνέπειες μιας πιθανής Minarettverbotes και υπολογίζεται σύμφωνα με τις αποφάσεις τους με προσοχή και σύνεση."
Η έλλειψη αναλογικότητας της συνταγματικής τροποποίησης:

Τέλος, το νομικό επιχείρημα, αν και θα μπορούσε να είναι για την άσκηση του δικαιώματος στη θρησκευτική ελευθερία και τη συνείδηση, αν μια νομική βάση, μαζί με το δημόσιο συμφέρον και της αναλογικότητας, είναι δεδομένη. "Η γενική απαγόρευση των Minarettbaus δεν είναι αρκετά, επειδή δεν υπάρχουν εμφανή υπέρτερο δημόσιο συμφέρον", όπως η Ευρώπη και το διεθνές δίκαιο εμπειρογνωμόνων Astrid Epiney είπε.

Το διεθνές δίκαιο από την πλευρά του υποστηρικτές της πρωτοβουλίας Minarettverbots

Υπάρχει μια μειοψηφία των δικηγόρων, σε μια Minarettverbot μη παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας και κατά του νόμου, για να δείτε. Υποστηρίζουν ότι η θρησκευτική ελευθερία διασφαλίζεται στην πρώτη φάση η ελεύθερη άσκηση της θρησκείας, αυτό θα ήταν μέσω ενός Minarettverbot δεν επηρεάζεται, διότι δεν τζαμιά, μιναρέδες, αλλά θα πρέπει να απαγορευτεί. Η ομοσπονδιακή γράψετε μόνο ότι επιτακτικοί πρωτοβουλίες δεν πρέπει να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, την ελευθερία της θρησκείας ανήκουν στην τρέχουσα διεθνή μη υποχρεωτική ερμηνεία του διεθνούς δικαίου (jus cogens). Η θρησκευτική ελευθερία δεν μπορεί επομένως να αναγνωριστεί η επιτακτική ανάγκη της κατηγορίας του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των βασανιστηρίων, ωστόσο, απαγόρευση, απαγόρευση της γενοκτονίας, της δουλείας, την απαγόρευση, το δικαίωμα στη ζωή (με τους περιορισμούς του άρθρου 2 της ΕΣΔΑ) και την αρχή της μη επαναπροώθησης (απαγόρευση του επαναπατρισμού των προσφύγων στην πατρίδα τους αναφέρει, αν αυτές υπάρχουν πραγματικά κίνδυνος).

Νόμου έναντι κράτους δικαίου:
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η συζήτηση σχετικά με τις διεθνείς ανησυχίες μονομερώς λάβει τη γνώμη της σχετικά με ορισμένους εμπειρογνώμονες του διεθνούς δικαίου (π.χ. από τον καθηγητή Δανιήλ Thürer). Θα κάνει τη διαφορά, ωστόσο, αν οι ανησυχίες της διεθνούς δικαίου-μιναρέ πρωτοβουλία από τη διεθνή ή εθνική νομική άποψη. Οι διεθνείς δικηγόροι φαίνεται να τείνουν προς το πεδίο εφαρμογής του διεθνούς δικαίου για την επέκταση. Η προσέγγιση αυτή είναι κατανοητή, διότι ο νόμος στην πραγματικότητα συχνά με αόριστες νομικές έννοιες και εργάζεται για μια σχετικά ανοικτή διατυπώνονται νομικούς κανόνες και τις διεθνείς συμφωνίες πρέπει ακτή, που συχνά είναι ελάχιστα ή μόνο κακή σάρκα και νομικά εκτελεστές.
Για κράτος δικαίου, ωστόσο, η ελβετική συνταγματική πραγματικότητα είναι ότι, ενώ ορισμένες διατάξεις της ΕΣΔΑ και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (CCPR) (επίσης Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών ΙΙ) ανήκουν στην ius cogens - αλλά δεν συμβάσεων στο σύνολό του . Θα μπορούσε να είναι η επανεξέταση των διατάξεων της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών ΙΙ αναρωτιέμαι αν ίσως CCPR το άρθρο 18 σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 2 CCPR ένα εργαλείο κατά της μιναρέ του πρωτοβουλία θα μπορούσε να προσφέρει. Το εθνικό σύστημα στις συγκρούσεις μεταξύ των συνταγματικών και του διεθνούς δικαίου, ωστόσο, είναι ασαφές. Σε περίπτωση αμφιβολίας, θα πρέπει να puttable διεθνείς συνθήκες (στην περίπτωση αυτή, το Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών και της σύμβασης (άρθρο 9 της ΕΣΔΑ), από την άλλη πλευρά, με την παραδοχή αντικείμενο λαϊκή πρωτοβουλία πιθανότατα προειδοποίηση. Η ΕΣΔΑ είναι, σύμφωνα με το άρθρο 58 της ΕΣΔΑ ακυρώσιμα? Σύμφωνο του ΟΗΕ είναι ασαφής τερματιστό θα πρέπει να είναι, αλλά λόγω του χαρακτήρα πραγματικά δυνατή. Οι συμβάσεις αυτές έχουν ουσιώδη σημασία, ωστόσο, σχεδόν ανεπανόρθωτος, που ορισμένοι καθηγητές της απαίτησης προέρχεται, συμπεριλαμβανομένης της ΕΣΑΔ και άλλες βασικές διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις για το ius cogens να μετράνε τους. Αυτή είναι, όμως - και εδώ είναι δίκαιο και τη νομική πολιτική σε χωριστές απαιτήσεις - μόνο μια αίτηση και δεν την ανάλυση της υφιστάμενης νομοθεσίας.
Θα μπορούσε να υποστηριχθεί (κατ 'αναλογία με Thürer και άλλοι) ότι ο κατάλογος των επιτακτικών κανόνων του διεθνούς δικαίου θα πρέπει να παραταθεί, σύμφωνα με την ελβετική κυριαρχείται κατανόηση των ius cogens. Το ερώτημα που προκύπτει, ωστόσο, πως αυτό που πρέπει να συμβεί. Διότι αν κάθε "τεχνικό" δίκαιο της Συνταγματικής Συνθήκης θα πρέπει να είναι ανώτερη, κατά συνέπεια οδηγεί σε απώλεια της αυτοδιάθεσης των λαών νόμους της Ελβετίας και, εμμέσως, η αποδυνάμωση της εύθραυστη πολιτικά δικαιώματα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια de facto τερματισμό της ευρείας πολιτικής δικαίωμα να την ολική ή μερική αναθεώρηση του Ομοσπονδιακού Συντάγματος, το οποίο φαίνεται προβληματική. Ως εκ τούτου, μπορεί για μια προσεκτική επέκταση του ius cogens επικαλείται, η οποία, φυσικά, σημαίνει ότι καταστάσεις όπως ο μιναρές του πρωτοβουλία στο μέλλον μπορεί να προκύψει.

Άλλα επιχειρήματα κατά την ενδεχόμενη απαξίωση της πρωτοβουλίας:
Αναρωτιέται κανείς αν δεν το Minarettverbot κατά την πίστη και την ελευθερία της συνείδησης (άρθρο 15 BV) αποτυγχάνει. Οι συγγραφείς, ωστόσο, δεν μπορεί να απαγορεύσει αντιφατικό να συμπεριφέρεται, και το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο να εφαρμόσει το Σύνταγμα και ομοσπονδιακών νόμων, οι απαιτήσεις (άρθρο 190, BV) - η οποία, ωστόσο, μια δοκιμή δεν αποκλείει δίκαιο. Οι λοιποί όροι για την ακύρωση από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση (μονάδα της ύλης, την ενότητα της μορφής, πραγματικά σκοπιμότητας) είναι ως εκ τούτου, στο βαθμό που μπορεί να δει, δεν δίνεται. Από την άποψη αυτή, οι υπέρμαχοι του πρωτοβουλία, δεν υπάρχει βιώσιμη νομικά μέσα κατά του μιναρέ της πρωτοβουλία, η οποία, θα πρέπει να προέρχονται από τον λαό και περίπτερα που θα εγκριθεί, πιθανώς λόγω της σχεδόν μη ακυρώσιμα ΕΣΔΑ σχεδόν ένα προς ένα θα πρέπει να υλοποιηθούν. Ωστόσο, είναι ασαφές εάν η Ελβετία θα διατυπώσει επιφύλαξη της ΕΣΔΑ μπορεί να τοποθετηθεί, όπως έχει για μια σειρά από άρθρα που είχε ΕΣΔΑ.

Άπω μόνιμη κληρονομιά δίλημμα του διεθνούς δικαίου ανησυχίες

Σε κάθε περίπτωση, απειλούν με τη συζήτηση γενικά Minarettverbots κάθε πρωτοβουλία, είτε αυτή είναι στο καντονίων, ή ακόμα και σε εθνικό επίπεδο, ένα παρόμοιο δίλημμα ως προς τον λαό της πρωτοβουλίας, που εγκρίθηκαν ομοσπονδιακή φυλακή, που δεν είναι σύμφωνες με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα μπορούσε να εφαρμοστεί. Το Κοινοβούλιο είχε επικυρωθεί, γιατί δεν "επιτακτικοί δίκαιο", όπως η δουλεία ή βασανιστηρίων, η απαγόρευση θα πρέπει να παραβιαστεί. Αυτό θα μπορούσε, θεωρητικά, και σε ομοσπονδιακό μιναρέ πρωτοβουλία περίπτωση. Ορισμένοι πολιτικοί ζητούν, δεν πάλι τα ίδια λάθη όπως στην πρωτοβουλία για την επιμέλεια πρόδηλη "ακατόρθωτο", μιας πρωτοβουλίας που θα πρέπει το Κοινοβούλιο να έχει την ευθύνη και την πρωτοβουλία δεν πρόκειται να φέρει ενώπιον του λαού. "Όλα τα υπόλοιπα είναι άμμος στα μάτια του κοινού διάσπαρτες."

Ομοιότητα με τη μαντίλα διαφορά

Η Minarettstreit στην Ελβετία είναι παρόμοια με τη μαντίλα αντιπαράθεσης αποτελεί συχνά υποκατάστατο συζήτηση κατά την οποία όλα τα θέματα που είναι όλο και την ολοκλήρωση της συζήτησης που εξετάζουμε. Minarettgegner υποστηρίζουν ότι η κατασκευή των μιναρέδες ενίσχυση της συνοχής μεταξύ των Μουσουλμάνων, που εμποδίζουν την ενσωμάτωση των μουσουλμάνων στην ελβετική κοινωνία και προωθεί ένα (εν μέρει ήδη υπάρχουσες) "παράλληλο ισλαμική κοινωνία", στο μουσουλμανικό δίκαιο in extremis για το ελβετικό δίκαιο. Είτε βρίσκεστε στην Ελβετία, μια παράλληλη μουσουλμανική κοινωνία, είναι ένα ανοιχτό ζήτημα.
"Η παρουσία του Ισλάμ στην ευρωπαϊκή δημόσια χώρο (...) πρέπει να είναι σαφώς ορατή για την αποφυγή εντάσεων συζητήσεις ενεργοποίησης και ακόμη και μια ένδειξη ότι πράγματι ένα" ευαίσθητο "σημείο επαφής με ή αντιληπτή ως τέτοια. Και έτσι, ότι μετά την αξιολόγηση του αντίκτυπου έχει μερικές φορές την εντύπωση ότι ήταν μια ανοιχτή αντιπαράθεση σε όλους τους τομείς. "
--

Λογοτεχνία

Ο μιναρές του (πολιτικού) σταυρό από lic.iur φωτιά. Αλέξανδρος Schaer, MAES, σε: AJP / PJA 9 / 2008, σ. 1133 επ.
Θα πρέπει το Κοινοβούλιο να ακυρώσει Minarettverbotsinitiative;, από τον Marcel Stüssi, Νέα - Τμήμα μέλος Canon (Πανεπιστήμιο της Λουκέρνης, 2008).
Ο Μιναρές. Από την πολιτική κουλτούρα της διαμάχης για το ισλαμικό σύμβολα, με Jörg Hüttermann, Juventa Verlag (Weinheim) 2006. (ISBN 3-7799-1495-6)
Μαντίλα και μιναρές - μία διέγερση, Werner T. Bauer, αυστριακής εταιρείας για παροχή συμβουλών πολιτικής και πολιτικής ανάπτυξης - ÖGPP.
Απαγόρευση Μιναρές (2008), αγγλική νομική ανάλυση, από τον Marcel Stüssi αρκετά επιστημονική βοηθός στο Πανεπιστήμιο της Λουκέρνης.